Στα ταξίδια εκτός συνόρων στρέφονται το 2025 οι τουρίστες
Από τη Νίκη Παπάζογλου Ταξίδια και μάλιστα εκτός συνόρων φαίνεται να αποτελούν την τάση των τουριστών παγκοσμίως για το 2025 δεδομένου ότι τα 2/3 των συνολικών αναζητήσεων για αεροπορικές πτήσεις αφορούν διεθνή ταξίδια. Παράλληλα μάλιστα, οι τουρίστες, ειδικά οι Αμερικανοί, φαίνεται να στρέφονται προς την Ασία ή να αναζητούν λιγότερο δημοφιλείς προορισμούς, σε μια προσπάθεια να αποφύγουν τόσο τις υψηλές χρεώσεις όσο και τον συνωστισμό, που αλλοιώνει την ταξιδιωτική εμπειρία. Τα παραπάνω προκύπτουν από σχετική έρευνα που διενήργησε η Kayak, η δημοφιλής πλατφόρμα που αναζητά οικονομικά αερoπορικά εισιτήρια σε εκατοντάδες ιστοσελίδες. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα αυτής, τα 2/3 των συνολικών αναζητήσεων για το 2025 αφορούν αεροπορικές πτήσεις του εξωτερικού, με εξαίρεση του Αμερικανούς που μέχρι τώρα, προχωρούν σε κρατήσεις ταξιδίων εσωτερικού. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την Kayak οι Αμερικανοί ταξιδιώτες που προχωρούν σε κρατήσεις διεθνών πτήσεων είναι σήμερα μειωμένοι κατά 4% έναντι εκείνων που κλείνουν ταξίδια εσωτερικού που παρουσιάζουν αύξηση κατά 3%. Μέχρι στιγμής μάλιστα το ενδιαφέρον των Αμερικανών, που αποτελούν και μεγάλη δεξαμενή τουριστών, στρέφεται στην περιοχή της Ασίας, ειδικά όσων λαμβάνουν υπόψη τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους. Τάση που είναι ευδιάκριτη τα τελευταία τρία χρόνια και συνεχίζεται και φέτος, ειδικά εφόσον οι τιμές για αεροπορικά εισιτήρια προς την Ασία εμφανίζονται μειωμένες κατά 7% έναντι του 2024. Στο επίκεντρο του ασιατικού ενδιαφέροντος βρίσκεται η Ιαπωνία, με τους τουρίστες που αναζητούν ταξίδια προς τη Χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου να εμφανίζονται αυξημένοι κατά 11% έναντι του 2024. Στην περίπτωση της Ιαπωνίας δε οι τιμές των αεροπορικών εμφανίζονται μειωμένες κατά 5% γι αυτό και τρεις από τους 10 κορυφαίους προορισμούς της Kayak για το 2025 βρίσκονται σε αυτήν. Η πρωτεύουσά της δε, το Τόκιο, αποτελεί τον δημοφιλέστερο διεθνή προορισμό άπο άποψη αναζητήσεων του 2025, παρουσιάζοντας αύξηση του ενδιαφέροντος κατά 11% μέσα σε έναν χρόνο. Ακόμα μεγαλύτερη είναι η αύξηση – συγκεκριμένα 12% – για την Οσάκα, την γαστρονομική πρωτεύουσα της Ιαπωνίας ενώ αύξηση 31% παρουσιάζει το ενδιαφέρον των δυνητικών ταξιδιωτών και για το Σαππόρο, προορισμό που φημίζεται για το γιουκί ματσούρι δηλαδή το φεστιβάλ χιονιού του, που γίνεται κάθε Φεβρουάριο. Παράλληλα με το ενδιαφέρον για την Ασία παρατηρείται κι αύξηση του ενδιαφέροντος για λιγότερο δημοφιλείς προορισμούς σε κάποιον προορισμό. Για παράδειγμα, οι ταξιδιώτες προτιμούν το Κούσκο από τη Λίμα στο Περού και επιλέγουν το Ντα Νανγκ αντί για την Πόλη Χο Τσι Μιν στο Βιετνάμ. Πέρα από την μείωση των υπερατλαντικών αεροπορικών για την Ασία σταθερές φαίνεται να μένουν το τρέχον έτος και οι τιμές των ξενοδοχείων. Αντίθετα σημαντική αύξηση της τάξης του 8% εμφανίζουν οι τιμές ενοικίασης αυτοκινήτου. Όσο για την περιοχή που παρουσιάζεται ως η καλύτερη επιλογή, δεδομένου ότι εμφανίζει μείωση στην τιμή των αεροπορικών κατά 17%, είναι η Καραϊβική Πηγή: insider.gr
Τα βαθύτερα αίτια της στεγαστικής κρίσης
Σπίτια στην Αθήνα©Freepik Από Μαρία Καλούδη Η δραματική μείωση των επενδύσεων σε κατοικίες κατά την τελευταία 15ετία στην Ελλάδα αναδεικνύεται ως μία από τις βαθύτερες αιτίες της σημερινής στεγαστικής κρίσης, που πλήττει κυρίως τους Έλληνες ηλικίας 30-45 ετών, τη λεγόμενη γενιά Υ. Την ώρα που το μέλλον φαντάζει ακόμη πιο δυσοίωνο για τους νέους ηλικίας 14-29 ετών, οι οποίοι διαμένουν σήμερα στα μεγάλα αστικά κέντρα και σύντομα θα κληθούν να αναζητήσουν αυτόνομη στέγη. Αυτά είναι τα ευρήματα της πρόσφατης μελέτης του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, η οποία υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη δημιουργίας ενός φορέα Στεγαστικής Πολιτικής, καθώς η Ελλάδα αποτελεί τη μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν διαθέτει προγράμματα κοινωνικής κατοικίας, ενώ απουσιάζει και ένας οργανισμός υπεύθυνος για την εφαρμογή στοχευμένων στεγαστικών παρεμβάσεων. Τελικά οι βραχυχρόνιες μισθώσεις και η Golden Visa ανεβάζουν τα ενοίκια;Το δυσβάστακτο πρόβλημα της εύρεσης προσιτών κατοικιών που αντιμετωπίζουν οι νεότερες γενιές δεν οφείλεται, όπως επισημαίνει το Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ), σε μια ξαφνική αύξηση του αριθμού τους. Αντιθέτως, οι γενιές αυτές είναι σαφώς λιγότερο πολυπληθείς σε σχέση με τις προηγούμενες, κυρίως λόγω της μείωσης των γεννήσεων, που παρατηρείται σταθερά από το 1980 και μετά. Το πρόβλημα δεν μπορεί να αποδοθεί ούτε αποκλειστικά στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, στη Χρυσή Βίζα ή στον μεγάλο αριθμό κενών και μη αξιοποιήσιμων κατοικιών στα μεγάλα αστικά κέντρα, καθώς αυτοί οι παράγοντες, αν και επιβαρυντικοί, δεν αποτελούν τη ρίζα της στεγαστικής κρίσης. Η μελέτη επισημαίνει ότι, όσον αφορά το πρόγραμμα Golden Visa, οι άδειες παραμονής που χορηγήθηκαν κατά την επταετία 2018-2024 δεν ξεπερνούν τις 20.000. Από αυτές, περίπου τα δύο τρίτα αφορούν τα μεγάλα αστικά κέντρα, με την πλειονότητα να επικεντρώνεται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Όσον αφορά τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, οι οποίες γνώρισαν ραγδαία αύξηση μετά το 2017 και εκτιμώνται σήμερα στις 200.000, το μεγαλύτερο μέρος τους βρίσκεται εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Στην Αττική υπολογίζονται περίπου 35.000, αριθμός που είναι συγκρίσιμος με τις μισθώσεις στα επτά νησιά με τη μεγαλύτερη ζήτηση -Κέρκυρα, Ρόδο, Σαντορίνη, Μύκονο, Ζάκυνθο, Κεφαλονιά και Πάρο. Από αυτές, περίπου 15.000 βρίσκονται στον Δήμο Αθηναίων και τους όμορους δήμους, ενώ άλλες τόσες εντοπίζονται στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα τρία μεγαλύτερα αστικά κέντρα. Πώς η κατάρρευση των επενδύσεων σε κατοικίες οδήγησε στη στεγαστική κρίση;Όπως αποδεικνύουν τα πρόσφατα στοιχεία του ΙΟΒΕ, οι επενδύσεις σε κατοικίες μειώθηκαν δραματικά μετά το 2010. Από 25,2 δισ. ευρώ το 2007, έπεσαν σε μόλις 3,3 δισ. ευρώ το 2022, αντιπροσωπεύοντας μόνο το 1,6% του ΑΕΠ, έναντι 10,8% το 2007. Παρά την ελαφρά αύξηση το 2023-2024 (ξεπερνώντας το 2%), η Ελλάδα παραμένει τελευταία στην ΕΕ. Η κατάρρευση αυτή των επενδύσεων είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κατάρρευση των στεγαστικών δάνειων, που το 2023 ήταν λιγότερα από 14 χιλ. έναντι 115 χιλ. το 2008, με ένα μεγάλο τμήμα τους την τελευταία αυτή χρονιά να αφορά δικαιούχους του προγράμματος «Σπίτι μου». Οι τράπεζες, λόγω της κρίσης, περιόρισαν τα δάνεια, και παρ’ όλο που η ρευστότητά τους βελτιώθηκε μετά το 2016, η κατάσταση δεν άλλαξε. Οι αποπληρωμές δανείων παραμένουν υψηλότερες από τις νέες εκταμιεύσεις. Η πτώση, λοιπόν, στις επενδύσεις και τα δάνεια επηρέασε την οικοδόμηση νέων κατοικιών. Την περίοδο 2001-2010 κατασκευάζονταν κατά μέσο όρο 91.500 νέες κατοικίες ετησίως σε εθνικό επίπεδο και 30.500 στην Αττική. Από το 2011 έως το 2021 τα νούμερα έπεσαν σε 26.000 και 4.500 αντίστοιχα. Κατά την ίδια περίοδο οι γενιές Υ και Ζ, που συγκεντρώνονται κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, διακρίνονται από πρότυπα κατοικίας που διαφοροποιούνται σημαντικά σε σχέση με εκείνα των γονέων τους. Παράλληλα, αυτές οι γενιές βρίσκονται αντιμέτωπες με μια σειρά από οικονομικές και κοινωνικές δυσχέρειες: υψηλά ποσοστά ανεργίας, υποαπασχόληση, εργασιακή επισφάλεια, χαμηλά εισοδήματα και εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες αποταμίευσης. Η κατάσταση αυτή συνοδεύεται από ένα διάχυτο αίσθημα ανασφάλειας, ενώ η εξάρτησή τους από τους γονείς τους παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Αρκούν τα κυβερνητικά μέτρα για τη στεγαστική κρίση;Η μελέτη του ΙΔΕΜ καταλήγει ότι η έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών προς ενοικίαση και τα υψηλά ενοίκια δεν αναμένεται να βελτιωθούν σημαντικά με τα νέα κυβερνητικά μέτρα. Επιπλέον, η υποχρέωση ενεργειακής αναβάθμισης των παλαιών κατοικιών, βάσει οδηγίας της ΕΕ, έως το 2030 (για κλάση Ε) και το 2033 (για κλάση Δ), θα επιβαρύνει οικονομικά τους ιδιοκτήτες. Καθώς οι παρεμβάσεις αυτές είναι δαπανηρές και πέραν των δυνατοτήτων πολλών ιδιοκτητών, πολλά ακίνητα θα παραμείνουν εκτός αγοράς, μειώνοντας περαιτέρω την προσφορά και αυξάνοντας τις τιμές των ενοικίων. Την ίδια στιγμή, εντύπωση προκαλεί η μη σύνδεση του προγράμματος «Ανακαινίζω-ενοικιάζω» με το «Αναβαθμίζω το σπίτι μου», που στοχεύει στην ενεργειακή αναβάθμιση των κατοικιών. Παράλληλα, η προβλεπόμενη αύξηση της προσφοράς κατοικιών, μέσω αλλαγών στο καθεστώς της Χρυσής Βίζας, των περιορισμών στις βραχυχρόνιες μισθώσεις και του προγράμματος «Ανακαινίζω-ενοικιάζω», δεν φαίνεται ικανή να εξισορροπήσει ουσιαστικά την αγορά ή να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των ενοικίων. Τα προγράμματα, μάλιστα, «Σπίτι μου 1 και 2», αν και θα καλύψουν τις στεγαστικές ανάγκες περίπου 30.000 νέων νοικοκυριών μέσω ιδιοκατοίκησης, αναμένεται να πιέσουν περαιτέρω τις τιμές της αγοράς κατοικιών, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, εντείνοντας έτσι την άνοδο και των ενοικίων. Πώς θα λυθεί το στεγαστικό πρόβλημα;Για να αντιμετωπιστεί το στεγαστικό πρόβλημα, η μελέτη του Ινστιτούτου επισημαίνει ότι χρειάζεται μια μακροπρόθεσμη στρατηγική, που θα επικεντρώνεται κυρίως στις ανάγκες των νεότερων γενεών. Ένα πιθανό μέτρο θα μπορούσε να είναι ο έλεγχος των ενοικίων, όπως η επιβολή ανώτατων τιμών ή ο περιορισμός των αυξήσεων στα συμβόλαια. Ωστόσο, τέτοια μέτρα είναι δύσκολο να εφαρμοστούν στην Ελλάδα, λόγω της πολυδιάσπασης της ιδιοκτησίας και των απαιτήσεων σε διοικητικούς μηχανισμούς, ενώ η αποτελεσματικότητά τους δεν είναι δεδομένη. Πιο βιώσιμη λύση φαίνεται να είναι η δημιουργία αποθέματος κοινωνικών κατοικιών από φορείς που δεν θα στοχεύουν στην ιδιοκτησία, αλλά στην παροχή χαμηλού κόστους ενεργειακά αποδοτικών κατοικιών για ενοικίαση, προσαρμοσμένων στις ανάγκες των νέων. Η πλήρης μέχρι στιγμής απουσία κοινωνικού, δημοσίου ή μη κερδοσκοπικού, προσιτού στους νέους -και όχι μόνον- οικιστικού αποθέματος, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη ζήτηση για οικονομικά προσιτή ενοικιαζόμενη κατοικία, αναδεικνύουν την ανάγκη για τη δημιουργία και στελέχωση ενός φορέα Στεγαστικής Πολιτικής, που θα υλοποιήσει άμεσα και τον προαναφερθέντα στόχο. Η Ελλάδα, δυστυχώς, παραμένει η μόνη χώρα στην ΕΕ-27 που δεν διαθέτει προγράμματα κοινωνικής κατοικίας και δεν έχει δημιουργήσει έναν φορέα
Disney: Κοντά στην ολοκλήρωση συμφωνίας συγχώνευσης Hulu + Live με τη Fubo
Η Walt Disney Co. και η FuboTV Inc. βρίσκονται κοντά σε συμφωνία για τη συγχώνευση των διαδικτυακών υπηρεσιών ζωντανής τηλεόρασης, όπως αναφέρει το Bloomberg. Ως μέρος της συμφωνίας, η Disney θα ενσωματώσει την επιχείρηση Hulu + Live TV στο Fubo, με τη νέα επιχείρηση να ανήκει κατά 70% στη Disney και το υπόλοιπο ποσοστό στο Fubo, σύμφωνα με πηγές που επιθυμούν να παραμείνουν ανώνυμες. Η συμφωνία δεν καλύπτει την υπηρεσία συνδρομητικής βίντεο του Hulu, όπου οι χρήστες πληρώνουν για πρόσβαση σε περιεχόμενο. Η τηλεοπτική επιχείρηση θα συνεχίσει με δύο μάρκες: Fubo και Hulu + Live TV, σύμφωνα με πηγή. όπως ανέφερε πηγή. Με αυτές τις υπηρεσίες, θα σχηματιστεί ο δεύτερος μεγαλύτερος ψηφιακός πάροχος συνδρομητικής τηλεόρασης, με περίπου έξι εκατομμύρια συνδρομητές, πίσω μόνο από το YouTube TV, ανέφεραν. Η Fubo θα αποσύρει τις νομικές αξιώσεις της κατά της Disney, της Fox Corp. και της Warner Bros. Discovery για το Venu Sports, σύμφωνα με πηγές, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη της επερχόμενης αθλητικής streaming πλατφόρμας. Σύμφωνα με πηγές, η Fubo, με χρηματιστηριακή αξία περίπου 481 εκατ. δολ. την Παρασκευή, θα παραμείνει εισηγμένη στο χρηματιστήριο. Ως μικρότερος πάροχος εικονικής τηλεόρασης, αντιμετωπίζει προκλήσεις όπως υψηλό κόστος περιεχομένου και απώλεια συνδρομητών.
Microsoft & LG ενώνουν δυνάμεις: Εφαρμογή AI σε οικιακό περιβάλλον
Η LG ανακοίνωσε μια νέα συνεργασία με τη Microsoft, με στόχο την ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. Σε δήλωση του ο William Cho, Διευθύνων Σύμβουλος της LG αναφέρει: “Οι δύο εταιρείες θα συνεργαστούν για την ανάπτυξη AI agents για διάφορους χώρους, όπως κατοικίες, οχήματα, ξενοδοχεία και γραφεία”. Η LG αξιοποιεί ήδη τις τεχνολογίες φωνητικής αναγνώρισης και σύνθεσης ομιλίας της Microsoft για την υποστήριξη της πλατφόρμας τεχνητής νοημοσύνης στο σπίτι. Συν τοις άλλοις, η εταιρεία αναφέρει ότι στοχεύει να αναπτύξει AI agents με δυνατότητες που θα ξεπερνούν την απλή κατανόηση και αλληλεπίδραση με τους πελάτες, προβλέποντας τις ανάγκες τους. Στο μεταξύ, ο Judson Althoff υπογραμμίζει πως “η Microsoft θα αξιοποιήσει τα συστήματα θερμικής διαχείρισης και τις προηγμένες τεχνολογίες ψύξης της LG για την κατασκευή data centers επόμενης γενιάς, σύμφωνα με τον εμπορικό διευθυντή της Microsoft”.
Τραμπ 2.0: Τι σημαίνει για τις αμερικανικές επιχειρήσεις
Γράφουν οι Roberto Foa και Rachel KleinfeldOpinion / The New York Times Τα χρηματιστήρια αντέδρασαν θετικά στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Ενθαρρυμένοι από τις ελπίδες για απορρύθμιση και φορολογικές περικοπές, οι επενδυτές άντλησαν $149 δισ. σε αμερικανικά αμοιβαία κεφάλαια τον Νοέμβριο, χωρίς να πτοούνται από τους φόβους για πολιτική αστάθεια και εμπορικό πόλεμο. Αυτή η ευφορία ώθησε τις αμερικανικές μετοχές σε ιστορικό υψηλό σε σύγκριση με τις παγκόσμιες αγορές. Πολλοί διευθύνοντες σύμβουλοι μπορεί να είναι θετικοί στο να ανταλλάξουν το ρυθμιστικό βάρος και τις αντιμονοπωλιακές πολιτικές της κυβέρνησης Μπάιντεν με τα σχέδια του Τραμπ και του Ίλον Μασκ. Ωστόσο, οι επενδυτές και οι επιχειρηματίες θα πρέπει να είναι προσεκτικοί. Η έρευνά μας δείχνει ότι ενώ οι αγορές αρχικά επευφημούν την επιστροφή δεξιών λαϊκιστών στην εξουσία, αυτές οι υψηλές προσδοκίες δεν πραγματοποιούνται σχεδόν ποτέ. Διαπιστώνουμε ότι όταν οι δεξιοί λαϊκιστές επιστρέφουν στα αξιώματα, φέρνουν χαμηλότερες επιδόσεις στο χρηματιστήριο και αύξηση των τιμών καταναλωτή. Μελέτη του American Economic Review δείχνει ότι λαϊκιστές όπως ο Τραμπ, αφήνουν τις χώρες με χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη, μεγαλύτερο χρέος και πληθωρισμό. Ο πρώτος λόγος είναι απλός. Ο βραχυπρόθεσμος χαρακτήρας των οικονομικών κερδών υπό τους λαϊκιστές αντικατοπτρίζει τον βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα των πολιτικών τους. Οι δασμοί μπορεί να ωφελήσουν τους Αμερικανούς κατασκευαστές για ένα ή δύο χρόνια, αποκλείοντας τον ξένο ανταγωνισμό, αλλά οι άλλες χώρες έχουν κίνητρο να απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο, πλήττοντας τελικά τους Αμερικανούς καταναλωτές. Το ίδιο ισχύει και για τις περικοπές φόρων. Μπορεί να ενισχύσουν προσωρινά τη ζήτηση, τις θέσεις εργασίας και τα κέρδη, αλλά μπορούν επίσης να δημιουργήσουν αστάθεια, όταν οι επενδυτές αντιδράσουν στα αυξανόμενα ελλείμματα και τις αλόγιστες δαπάνες μιας κυβέρνησης. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ευημερία της Αμερικής προέρχεται από την απειλή που θέτουν οι λαϊκιστές στους θεσμούς. Όπως υποστηρίζουν οι νομπελίστες οικονομολόγοι Ντάρον Ατσέμογλου και Τζέιμς Ρόμπινσον, οι καλοί θεσμοί αποτελούν τη βάση του πλούτου μιας χώρας, περισσότερο από οποιοδήποτε σύνολο πολιτικών. Ένας λαϊκιστής μπορεί να προσφέρει πολιτικές υπέρ της ανάπτυξης βραχυπρόθεσμα, όπως έκανε ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία με τον ενιαίο φόρο και ο Ναρέντρα Μόντι στην Ινδία με την απορρύθμιση. Ωστόσο, μόλις υπονομεύσει τα συστήματα που βοηθούν τις επιχειρήσεις να κάνουν μακροπρόθεσμα σχέδια και να διασφαλίζουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών – όπως τα ανεξάρτητα δικαστήρια, οι κεντρικές τράπεζες, οι ρυθμιστικές αρχές – τα κέρδη αυτά τελικά εξανεμίζονται. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς μια δεύτερη θητεία Τραμπ θα έχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Οι αγορές έχουν συνηθίσει να σκέφτονται με όρους “περισσότερης ή λιγότερης ρύθμισης”. Αντ’ αυτού, θα πρέπει να εξετάσουν τη διάκριση μεταξύ απρόσωπης και τιμωρητικής ρύθμισης. Υπό τον Μπάιντεν, οι ρυθμίσεις μπορεί να ήταν πολλές, αλλά οι θεσμοί ήταν ουδέτεροι. Ο Πίτερ Τιλ, υποστηρικτής του Τραμπ, εξασφάλισε μια σημαντική σύμβαση με τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων – ο Ίλον Μασκ, ο οποίος τότε φαινόταν να υποστηρίζει τον Μπάιντεν, απέτυχε να λάβει μια σημαντική επιδότηση για τη SpaceX. Οι λαϊκιστές, από την άλλη, τείνουν να χρησιμοποιούν την εξουσία για να ανταμείβουν τους συμμάχους και να τιμωρούν τους πολιτικούς αντιπάλους, επιτρέποντας στις αναποτελεσματικές ως προς τη διαχείριση εταιρείες να επιβιώνουν εις βάρος των πιο δυναμικών, αλλά λιγότερο ευνοημένων αντιπάλων. Κατά την πρώτη θητεία του, για παράδειγμα, ο Τραμπ φέρεται να προσπάθησε να σταματήσει τη συγχώνευση AT&T-Time Warner λόγω της αντιπάθειάς του για το CNN, ιδιοκτησίας Time Warner. Σε μια δεύτερη θητεία, θα έχει τη δύναμη να διορίσει νέο πρόεδρο στη Fed, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να διαταράξει τις πιστωτικές αγορές. Έχουν άδικο οι αγορές που είναι ενθουσιασμένες για τις προοπτικές των αμερικανικών επιχειρήσεων και της οικονομίας; Τα στοιχεία άλλων “φιλικών προς τις επιχειρήσεις” λαϊκιστών – ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, ο Ζαΐρ Μπολσονάρου στη Βραζιλία και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία – υποδηλώνουν ότι, ναι, η εκτίμηση αυτή είναι λανθασμένη. Όλοι τους απομάκρυναν τους έμπιστους οικονομολόγους και επιχειρηματικούς συμβούλους του μόλις αυτό κρίθηκε πολιτικά σκόπιμο. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι ο “Τραμπ 2.0” θα είναι διαφορετικός. Είναι στη φύση των λαϊκιστών. Ακόμη και εκείνοι που προσποιούνται ότι αγαπούν τις επιχειρήσεις δεν έχουν καμία εγγενή δέσμευση για τη μεταρρύθμιση της αγοράς. Στον πυρήνα τους δεν βρίσκεται κάποια ιδέα, αλλά μάλλον μια στρατηγική διακυβέρνησης που βασίζεται στην πόλωση της κοινωνίας για την εδραίωση μιας έντονα πιστής βάσης. Ισχυριζόμενοι ότι κανένας θεσμός δεν πρέπει να εμποδίζει τη “λαϊκή βούληση”, υπονομεύουν το σύστημα ελέγχων και ισορροπιών και συγκεντρώνουν την εξουσία στα χέρια τους. Αυτό σημαίνει ότι όταν οι λαϊκιστές κάνουν λάθη ή η οικονομία “υπερθερμαίνεται” λόγω λανθασμένων πολιτικών, δεν σταματούν. Πρώτα, απολύουν τους αξιωματούχους που μπορεί να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου. Πολιτικοποιούν τις υπηρεσίες που συλλέγουν τα επίσημα κυβερνητικά στοιχεία, ώστε το κοινό να μην έρθει σε επαφή με ενοχλητικά νέα. Η πρώτη θητεία του Τραμπ χαρακτηρίστηκε από διάφορες προσπάθειες παρέμβασης στα δεδομένα δημοσίων οργανισμών, σε μια προσπάθεια να τους πιέσει να παρουσιάσουν τα στοιχεία που εκείνος ήθελε. Το ίδιο κάνουν και άλλοι λαϊκιστές – στην Ινδία, ο Μόντι κατηγορήθηκε ότι απέκρυψε δυσμενή στοιχεία για την ανεργία, και στην Τουρκία, ο Ερντογάν επιτέθηκε στην ανεξάρτητη έρευνα για τον πληθωρισμό. Αυτή τη φορά ο Τραμπ θα βρίσκεται σε καλύτερη θέση. Κατά την πρώτη του θητεία, απέλυσε τον γενικό εισαγγελέα του και στη συνέχεια προσπάθησε να απομακρύνει τον αναπληρωτή γενικό εισαγγελέα, αναζητώντας κάποιον πρόθυμο να εκτελέσει τις εντολές του – το ίδιο έκανε και στο Υπουργείο Άμυνας. Με το κόμμα του στο Κογκρέσο, μπορεί πιο εύκολα να προχωρήσει σε τέτοιες αλλαγές. Όταν μια κακή απόφαση του κεντρίσει το ενδιαφέρον, θα υπάρχουν ακόμη λιγότερα μέσα για να τον σταματήσουν. Πρόκειται για έναν κίνδυνο που συνοδεύει τον λαϊκισμό, με σαφές ρίσκο πολιτικών εκπλήξεων τα επόμενα χρόνια. Οι εκλογές έφεραν στις αγορές ευφορία. Αυτό το συναίσθημα πρόκειται σύντομα να συγκρουστεί με την πραγματικότητα μιας λαϊκιστικής διακυβέρνησης. *Ο Roberto Foa είναι αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής και δημόσιας διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Η Rachel Kleinfeld είναι ανώτερη συνεργάτης στο Carnegie Endowment for International Peace. © 2024 Διατίθεται από το “The New York Times Licensing Group” Πηγή: capital.gr
Κυρώσεις των ΗΠΑ σχετικές με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο κατά της κινεζικής Integrity Technology
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με ανάρτηση στον ιστότοπο του υπουργείου Οικονομικών, ανακοίνωσαν νέες κυρώσεις σχετικές με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο κατά της κινεζικής εταιρείας Integrity Technology Group, εξειδικευμένης σε προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η εταιρεία, με έδρα στο Πεκίνο, είχε κατηγορηθεί κατά το παρελθόν από δυτικούς αξιωματούχους ότι βρίσκεται πίσω από μια μεγάλη ομάδα Κινέζων χάκερς, την επονομαζόμενη “Flax Typhoon”. Ο διευθυντής του FBI Κρίστοφερ Ρέι, είχε ισχυριστεί πέρυσι σε συνέδριο για την κυβερνοασφάλεια ότι η Integrity Technology, παρότι εμφανιζόταν ως μια εταιρεία πληροφορικής “συνέλεγε πληροφορίες και εκτελούσε αναγνωρίσεις για τις κινεζικές κυβερνητικές υπηρεσίες ασφαλείας”. Προφανώς οι Κινέζοι αξιωματούχοι ανταπάντησαν, κατηγορώντας τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ότι “βιάστηκαν να βγάλουν ένα αδικαιολόγητο συμπέρασμα και προέβησαν σε αβάσιμες κατηγορίες εναντίον της Κίνας”.
Η Getty Images μελετά συγχώνευση με τη Shutterstock
H Getty Images διερευνά τη δυνατότητα συγχώνευσης με τη Shutterstock, το πώς μπορεί να δημιουργηθεί μια νέα οντότητα, με αμφότερους τους μεγαλύτερους παρόχους οπτικού περιεχομένου στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία η κεφαλαιοποίηση της Getty αγγίζει τα 910 εκατ. δολάρια, ενώ της Shutterstock το 1 δισ. δολάρια. Ενώ συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, η Getty ενδέχεται να μην προβεί σε κάποια προσφορά, σημειώνοντας ότι η μετοχή της βούτηξε 56% την προηγούμενη χρονιά, ενώ η μετοχή της Shutterstock διολίσθησε κατά 37%.
Τα βαθιά αίτια της στεγαστικής κρίσης
Ακίνητα στην Αθήνα / Φωτογραφία: Shutterstock ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΠΟΥ Το ότι υπάρχει πρόβλημα στέγης- είτε υπό τη μορφή υψηλών ενοικίων είτε υπό τη μορφή ιλιγγιωδών τιμών αγοράς και ακριβών δανείων- δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Η δέσμη μέτρων των συναρμόδιων υπουργείων βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ εντός του 2025 ενεργοποιούνται οι νέες παρεμβάσεις όπως το «Σπίτι μου 2». Ωστόσο το ερώτημα που «καίει» είναι αν αυτές οι παρεμβάσεις αρκούν ή απαιτούνται πιο τολμηρά μέτρα. Η έρευναΗ σχετική ανάλυση του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών επιχειρεί να φτάσει στη ρίζα του προβλήματος, ξεκινώντας με τη διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια, ο πληθυσμός ηλικίας 30-45 ετών (γενεές Υ) αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες αυτόνομης στέγασης, ενώ το μέλλον είναι δυσοίωνο και για τις νεότερες γενεές (γενεές Ζ, άτομα 14-29 ετών σήμερα). Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, αυτό δεν οφείλεται σε κάποια αύξηση του πλήθους τους, καθώς οι γενεές αυτές είναι σαφώς ολιγοπληθέστερες από τις προηγούμενες (εξαιτίας κυρίως της πτώση των γεννήσεων μετά το 1980). Έτσι, με δεδομένο ότι οι δημογραφικές εξελίξεις δεν έχουν συμβάλει στη τρέχουσα στεγαστική κρίση, θα πρέπει να ανατρέξουμε σε εκτός της δημογραφίας πεδία για να αναζητήσουμε τους λόγους. Στον δημόσιο διάλογο, ως κύριες αιτίες παρουσιάζονται συχνά οι χρονομισθώσεις, το πρόγραμμα «χρυσή βίζα» και ο σημαντικός αριθμός των κενών -μη αξιοποιήσιμων- κατοικιών στα μεγάλα αστικά κέντρα, που, σε αντίθεση όμως με τις χρονομισθώσεις και το πρόγραμμα χρυσής βίζας, δεν είναι κάτι νέο, καθώς το πλήθος τους ήταν σημαντικό και την προ του 2017 περίοδο. Τα μέτρα δε για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης επικεντρώνονται στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, στη χρυσή βίζα και στις κενές κατοικίες, στη χορήγηση περιορισμένου αριθμού δάνειων στις νεότερες γενεές με ευνοϊκούς όρους για την απόκτηση κύριας κατοικίας καθώς και στην επιδότηση ενοικίων για ευάλωτα νοικοκυριά. Ωστόσο, κατά το Ινστιτούτο, τα μέτρα αυτά δεν είναι δυνατόν να αμβλύνουν ουσιαστικά -πόσο μάλλον να επιλύσουν- το πρόβλημα της αυτόνομης στέγασης του μεγαλύτερου τμήματος των γενεών Υ και Ζ. Αυτά οφείλονται κυρίως στις συνθήκες παραγωγής κυρίας κατοικίας (με βάση τα στοιχεία των δυο τελευταίων απογραφών, το 2001-2010 είχαμε κατά μέσο όρο ετησίως την προσθήκη 91,5 χιλ. νέων κατοικιών σε εθνικό επίπεδο και 30,5 χιλ. στην Αττική, ενώ την επόμενη δεκαετία είχαμε μόνον 26 και 4,5 χιλ. αντίστοιχα), καθώς και στις συνθήκεςπρόσβασης σε αυτή των νεότερων γενεών, δευτερευόντως δε στους τρείς προαναφερθέντες παράγοντες (χρυσή Βίζα, βραχυχρόνιες μισθώσεις, κενές κατοικίες). Οι παρεμβάσειςΚατά το Ινστιτούτο, το έλλειμα προσφοράς διαθέσιμων κατοικιών -ιδιαίτερα προς ενοικίαση- και τα εξαιρετικά υψηλά ενοίκια, άμεση συνέπεια κυρίως της έλλειψης επενδύσεων σε κύρια κατοικία μετά το 2010 και δευτερευόντως του προσανατολισμού του μεγαλύτερου τμήματός τους (τμήματος που απευθύνεται σε ομάδες υψηλού εισοδήματος Ελλήνων αλλά και αλλοδαπών που αποκτούν ακίνητα τόσο στο πλαίσιο του προγράμματος «χρυσή βίζα» όσο και ανεξαρτήτως αυτού), δεν πρόκειται να περιορισθεί ιδιαίτερα με τα προτεινόμενα μέτρα, πόσο δεμάλλον, αν στις αρχές της επομένης δεκαετίας εφαρμοσθεί και η οδηγία της Ε.Ε. που θα υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες να προχωρήσουν σε ενεργειακή αναβάθμιση των ακινήτων τους, εάν προσβλέπουν στη διάθεσή τους προς πώληση ή ενοικίαση. Η υποχρέωση αυτή αφορά στις παλαιότερες κατοικίες, οι οποίες κατατάσσονται στις δύο χαμηλότερες ενεργειακές κλάσεις (Ζ & Η) και θα πρέπει να αποκτήσουν ενεργειακή κλάση Ε έως το 2030 και την κλάση Δ έως το 2033. Οι παρεμβάσεις αυτές είναι κοστοβόρες και εκτός των δυνατοτήτων μεγάλου τμήματος των ιδιοκτητών, με αποτέλεσμα την απαξίωση των διαθέσιμων ακινήτων και τον αποκλεισμό των προσφερόμενων προς ενοικίαση, μειώνοντας έτσι ακόμη περισσότερο την προσφορά, με επιπτώσεις και στις τιμές ενοικίασης. Έχοντας δε ως δεδομένο την εφαρμογή της προαναφερθείσας οδηγίας, εντύπωση προκαλεί και η μη σύνδεση του προγράμματος «ανακαινίζω-ενοικιάζω», που έχει σαν στόχο τη διάθεση στην αγορά κενών κατοικιών προς ενοικίαση, με το νέο πρόγραμμα «αναβαθμίζω το σπίτι μου», που στοχεύει σε ενεργειακή αναβάθμιση. Έτσι, παρόλη τη μεγάλη μείωση του πλήθους των γενεών Y & Ζ, η ζήτηση από αυτές για ενοικιαζόμενη κατοικία στα μεγάλα αστικά κέντρα, που είναι ήδη ισχυρή, θα συνεχισθεί. Από την άλλη πλευρά, η αναμενομένη αύξηση της προσφοράς κατοικίας εξαιτίας των προτεινόμενων αλλαγών στο καθεστώς της «χρυσής βίζας», των βραχυχρόνιων μισθώσεων (περιορισμοί και νέες υποχρεώσεις που έχουν επιπλέον κόστη ή τις καθιστούν ακόμη και αδύνατες) καθώς και του προγράμματος «ανακαινίζω- κατοικώ» (ακόμη και αν δεχθούμε ότι τα παλαιά ακίνητα που θα διατεθούν προς ενοικίαση αντιστοιχούν στα πρότυπα στέγασης των γενεών αυτών) δεν φαίνεται ικανή να αλλάξει ριζικά την υφιστάμενη ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των ενοικίων. Τα προγράμματα «Σπίτι 1 και 2» θα επιλύσουν μεν το πρόβλημα στέγασης 30 χιλ. νέων νοικοκυριών σε όλη την Ελλάδα μέσω της ιδιοκατοίκησης, αλλά με δεδομένη την άκρως περιορισμένη προσφορά των προ του 2007 ακίνητων συντείνουν, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, στην αύξηση των τιμών αγοράς, και, κατ’ επέκταση, και στην αύξηση των μισθωμάτων των προς ενοικίαση παλαιότερων κατοικιών. Το πρόβλημα της αυτόνομης στέγασης των νεότερων γενεών, και ειδικότερα αυτό της εύρεσης ενοικιαζόμενης κατοικίας σε προσιτή τιμή, αναδεικνύεται πλέον σε «μέγα-πρόβλημα» δομικού χαρακτήρα για τις γενεές αυτές (και όχι μόνον). Για την άμβλυνσή του απαιτείται μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για τη στέγαση των νεότερων κυρίως γενεών, και ειδικότερα νέα εργαλεία παρέμβασης στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής. Ένα από αυτά θα μπορούσε να είναι ό έλεγχος των ενοικίων (επιβολή ανωτάτων τιμών στα νέα μισθωτήρια, έλεγχος της αύξησης κατά την ανανέωση των συμβολαίων ή ακόμη στις ετήσιες ανατιμήσεις των ενεργών), μέτρα που η πολυδιάσπαση και η κοινωνική διασπορά της ιδιοκτησίας στη χώρα μας καθιστά τη λήψη τους προβληματική, απαιτώντας ταυτόχρονα έναν ικανότατο διοικητικό μηχανισμό, ενώ η αποτελεσματικότητά τους με βάση τη διεθνή εμπειρία δεν είναι δεδομένη. Αντιθέτως, η δημιουργία ενός αποθέματος κατοικιών από φορείς που δεν θα στοχεύουν στην απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας (όπως ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας-ΟΕΚ- στο παρελθόν), αλλά στη διάθεση ενοικιαζόμενων με χαμηλό ενοίκιο ενεργειακά αποδοτικών κοινωνικών κατοικιών που θα αντιστοιχούν στα στεγαστικά πρότυπα και τις μεταβαλλόμενες στεγαστικές ανάγκες των νέων, είναι η πλέον πρόσφορη επιλογή που θα επιτρέψει να καλυφθεί το μεγάλο έλλειμα δημοσίας πολιτικής για την κατοικία στην Ελλάδα. Πηγή: economistas.gr
Εξαγορά της ιταλικής Piaggio Aerospace από την τουρκική Baykar
Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Βιομηχανίας της Ιταλίας, η τουρκική εταιρεία κατασκευής drone Baykar εξαγόρασε την ιταλική εταιρεία παραγωγής αεροσκαφών Piaggio Aerospace, η οποία σχεδιάζει και κατασκευάζει αεροσκάφη και κινητήρες για στρατιωτικές και πολιτικές χρήσεις και δεν έχει καμία σχέση με την εταιρεία κατασκευής σκούτερ Vespa και Piaggio. Σημειώνεται ότι η εταιρεία ήταν σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης από την ιταλική κυβέρνηση ήδη από το 2018, εφόσον είχε καταθέσει αίτηση προστασίας από τους πιστωτές της. Το ιταλικό υπουργείο ανακοίνωσε ότι η προσφορά της τουρκικής Baykar προτιμήθηκε από τις συνολικά τρεις τελικές και δεσμευτικές προσφορές που υποβλήθηκαν από διεθνείς παίκτες και ότι θεωρήθηκε ως η “καταλληλότερη για τη διασφάλιση των συμφερόντων των εργαζομένων και των πιστωτών [της Piaggio Aerospace] καθώς και για την επανεκκίνηση των βιομηχανικών δραστηριοτήτων του ομίλου”. Επισημαίνεται επιπλέον ότι η τουρκική εταιρεία δεσμεύτηκε να διατηρήσει και να επεκτείνει την παραγωγή αεροσκαφών και συναφών δραστηριοτήτων τεχνικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και υλικοτεχνικής υποστήριξης, καθώς και τη συντήρηση κινητήρων και την κατασκευή εξαρτημάτων κινητήρα. Όπως μεταδίδει το Bloomberg, ο υπουργός Βιομηχανίας της Ιταλίας, Αντόλφο Ούρσο σημειώνει ότι “Η επανεκκίνηση της εταιρείας είναι εγγυημένη, με ένα ξεκάθαρο και φιλόδοξο βιομηχανικό όραμα”, σημειώνοντας ότι η εταιρεία αποτελεί “στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο της χώρας”. Η εταιρεία με τις δύο σφαίρες δραστηριοτήτων, την Piaggio Aero και την Piaggio Aviation, ανήκε προηγουμένως στην Mubadala Investment Company του Άμπου Ντάμπι. Η Baykar η κορυφαία εξαγωγική εταιρεία της Τουρκίας με πωλήσεις δεκάδων drones σε ξένες χώρες έχει επικεφαλής τεχνολογικής εξέλιξης τον Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ – γαμπρό του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φορολογούμενο με τις υψηλότερες πληρωμές το 2023 -για τρίτη διαδοχική χρονιά- σύμφωνα με τα στοιχεία της τουρκικής φορολογικής αρχής.
Εξαγορά της Lexmark από την Xerox
Η αμερικανική εταιρεία κατασκευής εξοπλισμού γραφείου Xerox, στοχεύοντας στην επέκτασή της στις ασιατικές αγορές, κατέληξε σε συμφωνία αγοράς, έναντι 1,5 δισ. δολαρίων, της κινεζικών συμφερόντων εταιρείας παραγωγής εκτυπωτών και λογισμικού εκτύπωσης Lexmark International, δραστηριοποιούμενη σε έναν κλάδο που έχει πληγεί από την κυριαρχία της ψηφιοποίησης. Η εξαγορά της Lexmark από την Ninestar, την PAG Asia Capital και το Shanghai Shouda Investment Centre θα επαναφέρει την εταιρεία σε αμερικανική ιδιοκτησία. Σημειώνεται ότι η Lexmark, η οποία δημιουργήθηκε από την IBM το 1991, πωλήθηκε έναντι 3,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το 2016, σε Κινέζους επενδυτές. Σημειώνεται επίσης ότι η παγκοσμίως γνωστή Xerox παρουσιάζει μείωση εσόδων για πέντε συνεχόμενα τρίμηνα, δεδομένου ότι η ζήτηση για εξοπλισμό εκτύπωσης έχει υποχωρήσει, ενώ αντιμετωπίζει σκληρό ανταγωνισμό από την HP και την Canon. Ωστόσο οι μετοχές της, με πτώση άνω του 50% φέτος, αυξήθηκαν κατά 7% τη Δευτέρα. Η Lexmark, προμηθευτής ήδη της Xerox, θα ενισχύσει την παρουσία της στον τομέα της έγχρωμης εκτύπωσης Α4, που αποτελεί έναν από τους αναπτυσσόμενους τομείς στο συγκεκριμένο κλάδο που αντιμετωπίζει προκλήσεις λόγω της μετάβασης στα ψηφιακά έγγραφα. Η Xerox θεωρεί ότι η συμφωνία θα συμβάλει στην αύξηση των κερδών, εισφέροντας 200 εκατομμύρια δολάρια και άνω στην ετήσια εξοικονόμηση κόστους, συμβάλλοντας και στη μείωση των δαπανών μάρκετινγκ και ακινήτων. «Αυτά τα χρήματα μπορούν να επανεπενδυθούν για το μέλλον. Η Xerox έχει προετοιμαστεί για το μέλλον», τονίζει ο Zeus Kerravala, ο κύριος αναλυτής της ZK Research. Η εταιρεία εφεξής αναμένεται να εξυπηρετεί περισσότερους από 200.000 πελάτες σε 170 χώρες, με μερίδιο αγοράς μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων εταιρειών παγκοσμίως σε διάφορα τμήματα εκτυπώσεων. Ας σημειωθεί επίσης ότι στο παρελθόν, η Xerox είχε προσφέρει 35 δισεκατομμύρια δολάρια για την HP πριν η πανδημία παρεμποδίσει τα σχέδιά της. Έκτοτε η αγοραία αξία της έχει συρρικνωθεί σε περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια από περίπου εκτιμώμενα οκτώ δισεκατομμύρια δολάρια. Η επικείμενη συμφωνία με τη Lexmark, η οποία θα χρειαστεί εγκρίσεις από χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, θα ολοκληρωθεί το δεύτερο εξάμηνο του 2025, μέσω μετρητών και χρέους, υιοθετώντας τη μείωση του ετήσιου μερίσματος στα 50 σεντς ανά μετοχή από ένα δολάριο.