Microsoft & LG ενώνουν δυνάμεις: Εφαρμογή AI σε οικιακό περιβάλλον
Η LG ανακοίνωσε μια νέα συνεργασία με τη Microsoft, με στόχο την ενσωμάτωση τεχνητής νοημοσύνης σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης. Σε δήλωση του ο William Cho, Διευθύνων Σύμβουλος της LG αναφέρει: “Οι δύο εταιρείες θα συνεργαστούν για την ανάπτυξη AI agents για διάφορους χώρους, όπως κατοικίες, οχήματα, ξενοδοχεία και γραφεία”. Η LG αξιοποιεί ήδη τις τεχνολογίες φωνητικής αναγνώρισης και σύνθεσης ομιλίας της Microsoft για την υποστήριξη της πλατφόρμας τεχνητής νοημοσύνης στο σπίτι. Συν τοις άλλοις, η εταιρεία αναφέρει ότι στοχεύει να αναπτύξει AI agents με δυνατότητες που θα ξεπερνούν την απλή κατανόηση και αλληλεπίδραση με τους πελάτες, προβλέποντας τις ανάγκες τους. Στο μεταξύ, ο Judson Althoff υπογραμμίζει πως “η Microsoft θα αξιοποιήσει τα συστήματα θερμικής διαχείρισης και τις προηγμένες τεχνολογίες ψύξης της LG για την κατασκευή data centers επόμενης γενιάς, σύμφωνα με τον εμπορικό διευθυντή της Microsoft”.
Τραμπ 2.0: Τι σημαίνει για τις αμερικανικές επιχειρήσεις
Γράφουν οι Roberto Foa και Rachel KleinfeldOpinion / The New York Times Τα χρηματιστήρια αντέδρασαν θετικά στην εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ. Ενθαρρυμένοι από τις ελπίδες για απορρύθμιση και φορολογικές περικοπές, οι επενδυτές άντλησαν $149 δισ. σε αμερικανικά αμοιβαία κεφάλαια τον Νοέμβριο, χωρίς να πτοούνται από τους φόβους για πολιτική αστάθεια και εμπορικό πόλεμο. Αυτή η ευφορία ώθησε τις αμερικανικές μετοχές σε ιστορικό υψηλό σε σύγκριση με τις παγκόσμιες αγορές. Πολλοί διευθύνοντες σύμβουλοι μπορεί να είναι θετικοί στο να ανταλλάξουν το ρυθμιστικό βάρος και τις αντιμονοπωλιακές πολιτικές της κυβέρνησης Μπάιντεν με τα σχέδια του Τραμπ και του Ίλον Μασκ. Ωστόσο, οι επενδυτές και οι επιχειρηματίες θα πρέπει να είναι προσεκτικοί. Η έρευνά μας δείχνει ότι ενώ οι αγορές αρχικά επευφημούν την επιστροφή δεξιών λαϊκιστών στην εξουσία, αυτές οι υψηλές προσδοκίες δεν πραγματοποιούνται σχεδόν ποτέ. Διαπιστώνουμε ότι όταν οι δεξιοί λαϊκιστές επιστρέφουν στα αξιώματα, φέρνουν χαμηλότερες επιδόσεις στο χρηματιστήριο και αύξηση των τιμών καταναλωτή. Μελέτη του American Economic Review δείχνει ότι λαϊκιστές όπως ο Τραμπ, αφήνουν τις χώρες με χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη, μεγαλύτερο χρέος και πληθωρισμό. Ο πρώτος λόγος είναι απλός. Ο βραχυπρόθεσμος χαρακτήρας των οικονομικών κερδών υπό τους λαϊκιστές αντικατοπτρίζει τον βραχυπρόθεσμο χαρακτήρα των πολιτικών τους. Οι δασμοί μπορεί να ωφελήσουν τους Αμερικανούς κατασκευαστές για ένα ή δύο χρόνια, αποκλείοντας τον ξένο ανταγωνισμό, αλλά οι άλλες χώρες έχουν κίνητρο να απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο, πλήττοντας τελικά τους Αμερικανούς καταναλωτές. Το ίδιο ισχύει και για τις περικοπές φόρων. Μπορεί να ενισχύσουν προσωρινά τη ζήτηση, τις θέσεις εργασίας και τα κέρδη, αλλά μπορούν επίσης να δημιουργήσουν αστάθεια, όταν οι επενδυτές αντιδράσουν στα αυξανόμενα ελλείμματα και τις αλόγιστες δαπάνες μιας κυβέρνησης. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ευημερία της Αμερικής προέρχεται από την απειλή που θέτουν οι λαϊκιστές στους θεσμούς. Όπως υποστηρίζουν οι νομπελίστες οικονομολόγοι Ντάρον Ατσέμογλου και Τζέιμς Ρόμπινσον, οι καλοί θεσμοί αποτελούν τη βάση του πλούτου μιας χώρας, περισσότερο από οποιοδήποτε σύνολο πολιτικών. Ένας λαϊκιστής μπορεί να προσφέρει πολιτικές υπέρ της ανάπτυξης βραχυπρόθεσμα, όπως έκανε ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία με τον ενιαίο φόρο και ο Ναρέντρα Μόντι στην Ινδία με την απορρύθμιση. Ωστόσο, μόλις υπονομεύσει τα συστήματα που βοηθούν τις επιχειρήσεις να κάνουν μακροπρόθεσμα σχέδια και να διασφαλίζουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών – όπως τα ανεξάρτητα δικαστήρια, οι κεντρικές τράπεζες, οι ρυθμιστικές αρχές – τα κέρδη αυτά τελικά εξανεμίζονται. Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς μια δεύτερη θητεία Τραμπ θα έχει ένα τέτοιο αποτέλεσμα. Οι αγορές έχουν συνηθίσει να σκέφτονται με όρους “περισσότερης ή λιγότερης ρύθμισης”. Αντ’ αυτού, θα πρέπει να εξετάσουν τη διάκριση μεταξύ απρόσωπης και τιμωρητικής ρύθμισης. Υπό τον Μπάιντεν, οι ρυθμίσεις μπορεί να ήταν πολλές, αλλά οι θεσμοί ήταν ουδέτεροι. Ο Πίτερ Τιλ, υποστηρικτής του Τραμπ, εξασφάλισε μια σημαντική σύμβαση με τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων – ο Ίλον Μασκ, ο οποίος τότε φαινόταν να υποστηρίζει τον Μπάιντεν, απέτυχε να λάβει μια σημαντική επιδότηση για τη SpaceX. Οι λαϊκιστές, από την άλλη, τείνουν να χρησιμοποιούν την εξουσία για να ανταμείβουν τους συμμάχους και να τιμωρούν τους πολιτικούς αντιπάλους, επιτρέποντας στις αναποτελεσματικές ως προς τη διαχείριση εταιρείες να επιβιώνουν εις βάρος των πιο δυναμικών, αλλά λιγότερο ευνοημένων αντιπάλων. Κατά την πρώτη θητεία του, για παράδειγμα, ο Τραμπ φέρεται να προσπάθησε να σταματήσει τη συγχώνευση AT&T-Time Warner λόγω της αντιπάθειάς του για το CNN, ιδιοκτησίας Time Warner. Σε μια δεύτερη θητεία, θα έχει τη δύναμη να διορίσει νέο πρόεδρο στη Fed, παρέχοντάς του τη δυνατότητα να διαταράξει τις πιστωτικές αγορές. Έχουν άδικο οι αγορές που είναι ενθουσιασμένες για τις προοπτικές των αμερικανικών επιχειρήσεων και της οικονομίας; Τα στοιχεία άλλων “φιλικών προς τις επιχειρήσεις” λαϊκιστών – ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, ο Ζαΐρ Μπολσονάρου στη Βραζιλία και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία – υποδηλώνουν ότι, ναι, η εκτίμηση αυτή είναι λανθασμένη. Όλοι τους απομάκρυναν τους έμπιστους οικονομολόγους και επιχειρηματικούς συμβούλους του μόλις αυτό κρίθηκε πολιτικά σκόπιμο. Δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι ο “Τραμπ 2.0” θα είναι διαφορετικός. Είναι στη φύση των λαϊκιστών. Ακόμη και εκείνοι που προσποιούνται ότι αγαπούν τις επιχειρήσεις δεν έχουν καμία εγγενή δέσμευση για τη μεταρρύθμιση της αγοράς. Στον πυρήνα τους δεν βρίσκεται κάποια ιδέα, αλλά μάλλον μια στρατηγική διακυβέρνησης που βασίζεται στην πόλωση της κοινωνίας για την εδραίωση μιας έντονα πιστής βάσης. Ισχυριζόμενοι ότι κανένας θεσμός δεν πρέπει να εμποδίζει τη “λαϊκή βούληση”, υπονομεύουν το σύστημα ελέγχων και ισορροπιών και συγκεντρώνουν την εξουσία στα χέρια τους. Αυτό σημαίνει ότι όταν οι λαϊκιστές κάνουν λάθη ή η οικονομία “υπερθερμαίνεται” λόγω λανθασμένων πολιτικών, δεν σταματούν. Πρώτα, απολύουν τους αξιωματούχους που μπορεί να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου. Πολιτικοποιούν τις υπηρεσίες που συλλέγουν τα επίσημα κυβερνητικά στοιχεία, ώστε το κοινό να μην έρθει σε επαφή με ενοχλητικά νέα. Η πρώτη θητεία του Τραμπ χαρακτηρίστηκε από διάφορες προσπάθειες παρέμβασης στα δεδομένα δημοσίων οργανισμών, σε μια προσπάθεια να τους πιέσει να παρουσιάσουν τα στοιχεία που εκείνος ήθελε. Το ίδιο κάνουν και άλλοι λαϊκιστές – στην Ινδία, ο Μόντι κατηγορήθηκε ότι απέκρυψε δυσμενή στοιχεία για την ανεργία, και στην Τουρκία, ο Ερντογάν επιτέθηκε στην ανεξάρτητη έρευνα για τον πληθωρισμό. Αυτή τη φορά ο Τραμπ θα βρίσκεται σε καλύτερη θέση. Κατά την πρώτη του θητεία, απέλυσε τον γενικό εισαγγελέα του και στη συνέχεια προσπάθησε να απομακρύνει τον αναπληρωτή γενικό εισαγγελέα, αναζητώντας κάποιον πρόθυμο να εκτελέσει τις εντολές του – το ίδιο έκανε και στο Υπουργείο Άμυνας. Με το κόμμα του στο Κογκρέσο, μπορεί πιο εύκολα να προχωρήσει σε τέτοιες αλλαγές. Όταν μια κακή απόφαση του κεντρίσει το ενδιαφέρον, θα υπάρχουν ακόμη λιγότερα μέσα για να τον σταματήσουν. Πρόκειται για έναν κίνδυνο που συνοδεύει τον λαϊκισμό, με σαφές ρίσκο πολιτικών εκπλήξεων τα επόμενα χρόνια. Οι εκλογές έφεραν στις αγορές ευφορία. Αυτό το συναίσθημα πρόκειται σύντομα να συγκρουστεί με την πραγματικότητα μιας λαϊκιστικής διακυβέρνησης. *Ο Roberto Foa είναι αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής και δημόσιας διοίκησης στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Η Rachel Kleinfeld είναι ανώτερη συνεργάτης στο Carnegie Endowment for International Peace. © 2024 Διατίθεται από το “The New York Times Licensing Group” Πηγή: capital.gr
Κυρώσεις των ΗΠΑ σχετικές με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο κατά της κινεζικής Integrity Technology
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με ανάρτηση στον ιστότοπο του υπουργείου Οικονομικών, ανακοίνωσαν νέες κυρώσεις σχετικές με την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο κατά της κινεζικής εταιρείας Integrity Technology Group, εξειδικευμένης σε προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η εταιρεία, με έδρα στο Πεκίνο, είχε κατηγορηθεί κατά το παρελθόν από δυτικούς αξιωματούχους ότι βρίσκεται πίσω από μια μεγάλη ομάδα Κινέζων χάκερς, την επονομαζόμενη “Flax Typhoon”. Ο διευθυντής του FBI Κρίστοφερ Ρέι, είχε ισχυριστεί πέρυσι σε συνέδριο για την κυβερνοασφάλεια ότι η Integrity Technology, παρότι εμφανιζόταν ως μια εταιρεία πληροφορικής “συνέλεγε πληροφορίες και εκτελούσε αναγνωρίσεις για τις κινεζικές κυβερνητικές υπηρεσίες ασφαλείας”. Προφανώς οι Κινέζοι αξιωματούχοι ανταπάντησαν, κατηγορώντας τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ότι “βιάστηκαν να βγάλουν ένα αδικαιολόγητο συμπέρασμα και προέβησαν σε αβάσιμες κατηγορίες εναντίον της Κίνας”.
Η Getty Images μελετά συγχώνευση με τη Shutterstock
H Getty Images διερευνά τη δυνατότητα συγχώνευσης με τη Shutterstock, το πώς μπορεί να δημιουργηθεί μια νέα οντότητα, με αμφότερους τους μεγαλύτερους παρόχους οπτικού περιεχομένου στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία η κεφαλαιοποίηση της Getty αγγίζει τα 910 εκατ. δολάρια, ενώ της Shutterstock το 1 δισ. δολάρια. Ενώ συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, η Getty ενδέχεται να μην προβεί σε κάποια προσφορά, σημειώνοντας ότι η μετοχή της βούτηξε 56% την προηγούμενη χρονιά, ενώ η μετοχή της Shutterstock διολίσθησε κατά 37%.
Τα βαθιά αίτια της στεγαστικής κρίσης
Ακίνητα στην Αθήνα / Φωτογραφία: Shutterstock ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΠΟΥ Το ότι υπάρχει πρόβλημα στέγης- είτε υπό τη μορφή υψηλών ενοικίων είτε υπό τη μορφή ιλιγγιωδών τιμών αγοράς και ακριβών δανείων- δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Η δέσμη μέτρων των συναρμόδιων υπουργείων βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ εντός του 2025 ενεργοποιούνται οι νέες παρεμβάσεις όπως το «Σπίτι μου 2». Ωστόσο το ερώτημα που «καίει» είναι αν αυτές οι παρεμβάσεις αρκούν ή απαιτούνται πιο τολμηρά μέτρα. Η έρευναΗ σχετική ανάλυση του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών επιχειρεί να φτάσει στη ρίζα του προβλήματος, ξεκινώντας με τη διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια, ο πληθυσμός ηλικίας 30-45 ετών (γενεές Υ) αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες αυτόνομης στέγασης, ενώ το μέλλον είναι δυσοίωνο και για τις νεότερες γενεές (γενεές Ζ, άτομα 14-29 ετών σήμερα). Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, αυτό δεν οφείλεται σε κάποια αύξηση του πλήθους τους, καθώς οι γενεές αυτές είναι σαφώς ολιγοπληθέστερες από τις προηγούμενες (εξαιτίας κυρίως της πτώση των γεννήσεων μετά το 1980). Έτσι, με δεδομένο ότι οι δημογραφικές εξελίξεις δεν έχουν συμβάλει στη τρέχουσα στεγαστική κρίση, θα πρέπει να ανατρέξουμε σε εκτός της δημογραφίας πεδία για να αναζητήσουμε τους λόγους. Στον δημόσιο διάλογο, ως κύριες αιτίες παρουσιάζονται συχνά οι χρονομισθώσεις, το πρόγραμμα «χρυσή βίζα» και ο σημαντικός αριθμός των κενών -μη αξιοποιήσιμων- κατοικιών στα μεγάλα αστικά κέντρα, που, σε αντίθεση όμως με τις χρονομισθώσεις και το πρόγραμμα χρυσής βίζας, δεν είναι κάτι νέο, καθώς το πλήθος τους ήταν σημαντικό και την προ του 2017 περίοδο. Τα μέτρα δε για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης επικεντρώνονται στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, στη χρυσή βίζα και στις κενές κατοικίες, στη χορήγηση περιορισμένου αριθμού δάνειων στις νεότερες γενεές με ευνοϊκούς όρους για την απόκτηση κύριας κατοικίας καθώς και στην επιδότηση ενοικίων για ευάλωτα νοικοκυριά. Ωστόσο, κατά το Ινστιτούτο, τα μέτρα αυτά δεν είναι δυνατόν να αμβλύνουν ουσιαστικά -πόσο μάλλον να επιλύσουν- το πρόβλημα της αυτόνομης στέγασης του μεγαλύτερου τμήματος των γενεών Υ και Ζ. Αυτά οφείλονται κυρίως στις συνθήκες παραγωγής κυρίας κατοικίας (με βάση τα στοιχεία των δυο τελευταίων απογραφών, το 2001-2010 είχαμε κατά μέσο όρο ετησίως την προσθήκη 91,5 χιλ. νέων κατοικιών σε εθνικό επίπεδο και 30,5 χιλ. στην Αττική, ενώ την επόμενη δεκαετία είχαμε μόνον 26 και 4,5 χιλ. αντίστοιχα), καθώς και στις συνθήκεςπρόσβασης σε αυτή των νεότερων γενεών, δευτερευόντως δε στους τρείς προαναφερθέντες παράγοντες (χρυσή Βίζα, βραχυχρόνιες μισθώσεις, κενές κατοικίες). Οι παρεμβάσειςΚατά το Ινστιτούτο, το έλλειμα προσφοράς διαθέσιμων κατοικιών -ιδιαίτερα προς ενοικίαση- και τα εξαιρετικά υψηλά ενοίκια, άμεση συνέπεια κυρίως της έλλειψης επενδύσεων σε κύρια κατοικία μετά το 2010 και δευτερευόντως του προσανατολισμού του μεγαλύτερου τμήματός τους (τμήματος που απευθύνεται σε ομάδες υψηλού εισοδήματος Ελλήνων αλλά και αλλοδαπών που αποκτούν ακίνητα τόσο στο πλαίσιο του προγράμματος «χρυσή βίζα» όσο και ανεξαρτήτως αυτού), δεν πρόκειται να περιορισθεί ιδιαίτερα με τα προτεινόμενα μέτρα, πόσο δεμάλλον, αν στις αρχές της επομένης δεκαετίας εφαρμοσθεί και η οδηγία της Ε.Ε. που θα υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες να προχωρήσουν σε ενεργειακή αναβάθμιση των ακινήτων τους, εάν προσβλέπουν στη διάθεσή τους προς πώληση ή ενοικίαση. Η υποχρέωση αυτή αφορά στις παλαιότερες κατοικίες, οι οποίες κατατάσσονται στις δύο χαμηλότερες ενεργειακές κλάσεις (Ζ & Η) και θα πρέπει να αποκτήσουν ενεργειακή κλάση Ε έως το 2030 και την κλάση Δ έως το 2033. Οι παρεμβάσεις αυτές είναι κοστοβόρες και εκτός των δυνατοτήτων μεγάλου τμήματος των ιδιοκτητών, με αποτέλεσμα την απαξίωση των διαθέσιμων ακινήτων και τον αποκλεισμό των προσφερόμενων προς ενοικίαση, μειώνοντας έτσι ακόμη περισσότερο την προσφορά, με επιπτώσεις και στις τιμές ενοικίασης. Έχοντας δε ως δεδομένο την εφαρμογή της προαναφερθείσας οδηγίας, εντύπωση προκαλεί και η μη σύνδεση του προγράμματος «ανακαινίζω-ενοικιάζω», που έχει σαν στόχο τη διάθεση στην αγορά κενών κατοικιών προς ενοικίαση, με το νέο πρόγραμμα «αναβαθμίζω το σπίτι μου», που στοχεύει σε ενεργειακή αναβάθμιση. Έτσι, παρόλη τη μεγάλη μείωση του πλήθους των γενεών Y & Ζ, η ζήτηση από αυτές για ενοικιαζόμενη κατοικία στα μεγάλα αστικά κέντρα, που είναι ήδη ισχυρή, θα συνεχισθεί. Από την άλλη πλευρά, η αναμενομένη αύξηση της προσφοράς κατοικίας εξαιτίας των προτεινόμενων αλλαγών στο καθεστώς της «χρυσής βίζας», των βραχυχρόνιων μισθώσεων (περιορισμοί και νέες υποχρεώσεις που έχουν επιπλέον κόστη ή τις καθιστούν ακόμη και αδύνατες) καθώς και του προγράμματος «ανακαινίζω- κατοικώ» (ακόμη και αν δεχθούμε ότι τα παλαιά ακίνητα που θα διατεθούν προς ενοικίαση αντιστοιχούν στα πρότυπα στέγασης των γενεών αυτών) δεν φαίνεται ικανή να αλλάξει ριζικά την υφιστάμενη ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των ενοικίων. Τα προγράμματα «Σπίτι 1 και 2» θα επιλύσουν μεν το πρόβλημα στέγασης 30 χιλ. νέων νοικοκυριών σε όλη την Ελλάδα μέσω της ιδιοκατοίκησης, αλλά με δεδομένη την άκρως περιορισμένη προσφορά των προ του 2007 ακίνητων συντείνουν, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, στην αύξηση των τιμών αγοράς, και, κατ’ επέκταση, και στην αύξηση των μισθωμάτων των προς ενοικίαση παλαιότερων κατοικιών. Το πρόβλημα της αυτόνομης στέγασης των νεότερων γενεών, και ειδικότερα αυτό της εύρεσης ενοικιαζόμενης κατοικίας σε προσιτή τιμή, αναδεικνύεται πλέον σε «μέγα-πρόβλημα» δομικού χαρακτήρα για τις γενεές αυτές (και όχι μόνον). Για την άμβλυνσή του απαιτείται μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για τη στέγαση των νεότερων κυρίως γενεών, και ειδικότερα νέα εργαλεία παρέμβασης στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής. Ένα από αυτά θα μπορούσε να είναι ό έλεγχος των ενοικίων (επιβολή ανωτάτων τιμών στα νέα μισθωτήρια, έλεγχος της αύξησης κατά την ανανέωση των συμβολαίων ή ακόμη στις ετήσιες ανατιμήσεις των ενεργών), μέτρα που η πολυδιάσπαση και η κοινωνική διασπορά της ιδιοκτησίας στη χώρα μας καθιστά τη λήψη τους προβληματική, απαιτώντας ταυτόχρονα έναν ικανότατο διοικητικό μηχανισμό, ενώ η αποτελεσματικότητά τους με βάση τη διεθνή εμπειρία δεν είναι δεδομένη. Αντιθέτως, η δημιουργία ενός αποθέματος κατοικιών από φορείς που δεν θα στοχεύουν στην απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας (όπως ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας-ΟΕΚ- στο παρελθόν), αλλά στη διάθεση ενοικιαζόμενων με χαμηλό ενοίκιο ενεργειακά αποδοτικών κοινωνικών κατοικιών που θα αντιστοιχούν στα στεγαστικά πρότυπα και τις μεταβαλλόμενες στεγαστικές ανάγκες των νέων, είναι η πλέον πρόσφορη επιλογή που θα επιτρέψει να καλυφθεί το μεγάλο έλλειμα δημοσίας πολιτικής για την κατοικία στην Ελλάδα. Πηγή: economistas.gr
Εξαγορά της ιταλικής Piaggio Aerospace από την τουρκική Baykar
Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Βιομηχανίας της Ιταλίας, η τουρκική εταιρεία κατασκευής drone Baykar εξαγόρασε την ιταλική εταιρεία παραγωγής αεροσκαφών Piaggio Aerospace, η οποία σχεδιάζει και κατασκευάζει αεροσκάφη και κινητήρες για στρατιωτικές και πολιτικές χρήσεις και δεν έχει καμία σχέση με την εταιρεία κατασκευής σκούτερ Vespa και Piaggio. Σημειώνεται ότι η εταιρεία ήταν σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης από την ιταλική κυβέρνηση ήδη από το 2018, εφόσον είχε καταθέσει αίτηση προστασίας από τους πιστωτές της. Το ιταλικό υπουργείο ανακοίνωσε ότι η προσφορά της τουρκικής Baykar προτιμήθηκε από τις συνολικά τρεις τελικές και δεσμευτικές προσφορές που υποβλήθηκαν από διεθνείς παίκτες και ότι θεωρήθηκε ως η “καταλληλότερη για τη διασφάλιση των συμφερόντων των εργαζομένων και των πιστωτών [της Piaggio Aerospace] καθώς και για την επανεκκίνηση των βιομηχανικών δραστηριοτήτων του ομίλου”. Επισημαίνεται επιπλέον ότι η τουρκική εταιρεία δεσμεύτηκε να διατηρήσει και να επεκτείνει την παραγωγή αεροσκαφών και συναφών δραστηριοτήτων τεχνικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και υλικοτεχνικής υποστήριξης, καθώς και τη συντήρηση κινητήρων και την κατασκευή εξαρτημάτων κινητήρα. Όπως μεταδίδει το Bloomberg, ο υπουργός Βιομηχανίας της Ιταλίας, Αντόλφο Ούρσο σημειώνει ότι “Η επανεκκίνηση της εταιρείας είναι εγγυημένη, με ένα ξεκάθαρο και φιλόδοξο βιομηχανικό όραμα”, σημειώνοντας ότι η εταιρεία αποτελεί “στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο της χώρας”. Η εταιρεία με τις δύο σφαίρες δραστηριοτήτων, την Piaggio Aero και την Piaggio Aviation, ανήκε προηγουμένως στην Mubadala Investment Company του Άμπου Ντάμπι. Η Baykar η κορυφαία εξαγωγική εταιρεία της Τουρκίας με πωλήσεις δεκάδων drones σε ξένες χώρες έχει επικεφαλής τεχνολογικής εξέλιξης τον Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ – γαμπρό του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φορολογούμενο με τις υψηλότερες πληρωμές το 2023 -για τρίτη διαδοχική χρονιά- σύμφωνα με τα στοιχεία της τουρκικής φορολογικής αρχής.
Εξαγορά της Lexmark από την Xerox
Η αμερικανική εταιρεία κατασκευής εξοπλισμού γραφείου Xerox, στοχεύοντας στην επέκτασή της στις ασιατικές αγορές, κατέληξε σε συμφωνία αγοράς, έναντι 1,5 δισ. δολαρίων, της κινεζικών συμφερόντων εταιρείας παραγωγής εκτυπωτών και λογισμικού εκτύπωσης Lexmark International, δραστηριοποιούμενη σε έναν κλάδο που έχει πληγεί από την κυριαρχία της ψηφιοποίησης. Η εξαγορά της Lexmark από την Ninestar, την PAG Asia Capital και το Shanghai Shouda Investment Centre θα επαναφέρει την εταιρεία σε αμερικανική ιδιοκτησία. Σημειώνεται ότι η Lexmark, η οποία δημιουργήθηκε από την IBM το 1991, πωλήθηκε έναντι 3,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το 2016, σε Κινέζους επενδυτές. Σημειώνεται επίσης ότι η παγκοσμίως γνωστή Xerox παρουσιάζει μείωση εσόδων για πέντε συνεχόμενα τρίμηνα, δεδομένου ότι η ζήτηση για εξοπλισμό εκτύπωσης έχει υποχωρήσει, ενώ αντιμετωπίζει σκληρό ανταγωνισμό από την HP και την Canon. Ωστόσο οι μετοχές της, με πτώση άνω του 50% φέτος, αυξήθηκαν κατά 7% τη Δευτέρα. Η Lexmark, προμηθευτής ήδη της Xerox, θα ενισχύσει την παρουσία της στον τομέα της έγχρωμης εκτύπωσης Α4, που αποτελεί έναν από τους αναπτυσσόμενους τομείς στο συγκεκριμένο κλάδο που αντιμετωπίζει προκλήσεις λόγω της μετάβασης στα ψηφιακά έγγραφα. Η Xerox θεωρεί ότι η συμφωνία θα συμβάλει στην αύξηση των κερδών, εισφέροντας 200 εκατομμύρια δολάρια και άνω στην ετήσια εξοικονόμηση κόστους, συμβάλλοντας και στη μείωση των δαπανών μάρκετινγκ και ακινήτων. «Αυτά τα χρήματα μπορούν να επανεπενδυθούν για το μέλλον. Η Xerox έχει προετοιμαστεί για το μέλλον», τονίζει ο Zeus Kerravala, ο κύριος αναλυτής της ZK Research. Η εταιρεία εφεξής αναμένεται να εξυπηρετεί περισσότερους από 200.000 πελάτες σε 170 χώρες, με μερίδιο αγοράς μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων εταιρειών παγκοσμίως σε διάφορα τμήματα εκτυπώσεων. Ας σημειωθεί επίσης ότι στο παρελθόν, η Xerox είχε προσφέρει 35 δισεκατομμύρια δολάρια για την HP πριν η πανδημία παρεμποδίσει τα σχέδιά της. Έκτοτε η αγοραία αξία της έχει συρρικνωθεί σε περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια από περίπου εκτιμώμενα οκτώ δισεκατομμύρια δολάρια. Η επικείμενη συμφωνία με τη Lexmark, η οποία θα χρειαστεί εγκρίσεις από χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, θα ολοκληρωθεί το δεύτερο εξάμηνο του 2025, μέσω μετρητών και χρέους, υιοθετώντας τη μείωση του ετήσιου μερίσματος στα 50 σεντς ανά μετοχή από ένα δολάριο.
Εξαγορά της νοτιοκορεάτικης εταιρείας καλλυντικών Dr.G από τη L’Oréal
Ο γαλλικός κολοσσός των καλλυντικών L’Oréal εξαγοράζει την Gowoonsesang Cosmetics, η οποία περιλαμβάνει τη νοτιοκορεατική Dr.G., που κυριαρχείται από εγχώρια brands, γνωστά για τα καινοτόμα προϊόντα τους στον κλάδο του “skincare”. Η L’Oréal αναφέρει ότι η Dr.G θα ανταποκριθεί στην αυξανόμενη ζήτηση για προϊόντα K-Beauty, στην αποτελεσματική και κυρίως προσιτή περιποίηση της επιδερμίδας, με την προοπτική για δυναμικότερη παρουσία της εταιρείας στην Ασία και παγκοσμίως. Με τον επικεφαλής του τμήματος καταναλωτικών προϊόντων της L’Oréal, Alexis Perakis-Valat, να επισημαίνει: “Παρακολουθούμε τη μάρκα και την επιτυχία της εδώ και πολλά χρόνια και ανυπομονούμε να επιταχύνουμε την ανάπτυξή της στη Νότια Κορέα και στον υπόλοιπο κόσμο.”
Τράπεζες: Η Snappi, η Plum και άλλα αναχώματα σε Revolut, Ν26 & ανταγωνιστές
Από Λίλυ Σπυροπούλου Χρονιά με ψηφιακό αποτύπωμα αναμένεται να είναι το 2025 για τις ελληνικές τράπεζες, που στήνουν τη δική τους digital οντότητα, αυτόνομα ή μέσω συνεργασιών. Πρεμιέρα το β’ τρίμηνο του 2025 για τη SnappiΠρώτος σταθμός θα αποτελέσει η ίδρυση της Snappi, της πρώτης ψηφιακής τράπεζας στην Ελλάδα, που θα βγει στην αγορά στο δεύτερο τρίμηνο της νέας χρονιάς. Καρπός της συνεργασίας της Τράπεζας Πειραιώς και της Natech, η Snappi χτίζει την εμπορική της ταυτότητα, καθώς μέχρι τον Ιούνιο αναμένεται να έχει κάνει launch στην αγορά. Η άδεια λειτουργίας της έχει ήδη εξασφαλισθεί (με τη βούλα του SSM) και η νέα digital bank ετοιμάζει τον σκελετό της δομής λειτουργίας της. Η Snappi είναι ήδη γνωστή στους ξένους οίκους με τους αναλυτές να ενημερώνονται σε διάφορα roadshows και παρουσιάσεις της διοίκησης του Χρήστου Μεγάλου για το νέο digital εγχείρημα της Πειραιώς, που αναμένεται να αποτελέσει τομή για τα ψηφιακά δρώμενα της ελληνικής αγοράς. Μια στρατηγική συμφωνία, ένα κοινό όραμα (Πειραιώς Natech) και πολύ προετοιμασία οδηγούν στην πρώτη ελληνική neobank. Σύμφωνα με πληροφορίες του powergame.gr, η Snappi που είναι «υπόθεση του δεύτερου τριμήνου του 2025» θα δώσει έμφαση σε καταναλωτικού τύπου προϊόντα που θα ικανοποιούν τις ανάγκες των πελατών, σε μια σύγχρονη προσέγγιση, όπως τα δημοφιλή apps του εξωτερικού. Όλο το μοντέλο λειτουργίας θα είναι προσανατολισμένο σε μια καινούργια λογική, θα έχει κάποια βασικά προϊόντα αποταμίευσης, αλλά κυρίως θα είναι «καταναλωτικό εργαλείο» για πληρωμές, διαχείριση και έξυπνο banking. Υπερεπίτευξη στόχων για τη RevolutΣτο μεταξύ, ένας μεγάλος ανταγωνιστής των ελληνικών τραπεζών είναι η «πασίγνωστη» στο ελληνικό κοινό Revolut, που έχει ήδη προσελκύσει 1 εκατομμύριο πελάτες στους κόλπους της, με την Ελλάδα να συγκαταλέγεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη διείσδυση. Το 2004 κλείνει με υπερεπίτευξη στόχων για τη λιθουανική Revolut (οι καταθέσεις της είναι εγγυημένες από το σύστημα εγγύησης καταθέσεων της Λιθουανίας) με επενδύσεις αυξημένες κατά 60% και την ελληνική πελατεία να πραγματοποιεί συναλλαγές μέσω αυτής ύψους 165 εκατ. ευρώ (αυξημένες κατά 69% σε σχέση με έναν χρόνο πριν). Ν26, η ψηφιακή τράπεζα των ελεύθερων επαγγελματιώνΈνα άλλο κοινό έχει ασπαστεί τη γερμανική Ν26, ιδιώτες και ελεύθεροι επαγγελματίες που αναζητούσαν μια καλύτερη τιμολόγηση πέραν του πεδίου των παραδοσιακών τραπεζών της χώρας, οι οποίες από τις 20 Ιανουαρίου περίπου, όπως αναφέρθηκε και στο πλαίσιο κατάθεσης της χθεσινής τροπολογίας περί τραπεζικών προμηθειών, θα έχουν πολύ καλύτερη τιμολόγηση, με πλαφόν το 1 ευρώ στις συναλλαγές έως 5.000 ευρώ ακόμη και αν είναι άμεσες (ή 0,50 ευρώ για τον αποστολέα και άλλο 0,50 ευρώ για τον αποδέκτη ή 1 ευρώ για τον αποστολέα αν θέλει να αναλάβει όλο το κόστος της χρέωσης και να λάβει ο παραλήπτης ολόκληρο το ποσό). Άνω του 1,5 δισ. η απότιμηση της VivaΨηφιακές πληρωμές πραγματοποιεί η Viva μέσω του Viva Wallet, ένα από τα πρωτοποριακά applications της ελληνικής αγοράς, που ανήκει στη Werealize των Χάρη Καρώνη και Μάκη Αντύπα. Ο ελληνικός μονόκερος με την άνω του 1,5 δισ. ευρώ αποτίμηση προσέλκυσε πριν από 2 χρόνια την αμερικανική JP Morgan, η οποία στο πλαίσιο μιας στρατηγικής συμφωνίας, απέκτησε το 48,5% του δημοφιλούς ηλεκτρονικού ιδρύματος πληρωμών (ανεξαρτήτως της δικαστικής διαμάχης, η οποία λίγους μήνες μετά τη συμφωνία εξαγοράς είναι εν εξελίξει στα αγγλικά δικαστήρια). Η στρατηγική συμφωνία Eurobank με PlumΜπορεί να μην ιδρύουν αυτοτελείς ψηφιακές τράπεζες, αλλά και οι άλλοι τρεις συστημικοί όμιλοι της χώρας δεν μένουν αμέτοχοι. Η Eurobank έχει ήδη συνάψει στρατηγική εμπορική συνεργασία με την Plum, ένα από τα γνωστά βρεταννικά apps, προκειμένου να παρέχει φιλικές και εύχρηστες λύσεις αποταμίευσης στους πελάτες της. Πολύ πρόσφατα, η Eurobank ενίσχυσε την συμμετοχή της στην Plum στo 6,5% επενδύοντας συνολικά 10 εκατομμύρια ευρώ. Η Plum με παρουσία σε 10 χώρες έχει πελατολόγιο 1,8 εκατομμυρίων πελατών και στοχεύει σε δυνητικούς Έλληνες πελάτες ης τάξεως των 700.000 έως το 2027. Η Alpha Bank, με στρατηγικό σύμμαχο τη Unicredit και η Εθνική Τράπεζα δεν έχουν ακόμη ανοίξει τα χαρτιά τους προς την κατεύθυνση μιας πιο fintech παρουσίας, αλλά παρακολουθούν την αγορά και είναι θέμα χρόνου να δώσουν τις δικές τους απαντήσεις. Άλλωστε, προτεραιότητα αποτελεί μια κίνηση που θα προσδώσει αξία στον μέτοχο. Πηγή: powergame.gr
ΗΠΑ: Περιμένουν τον Τραμπ οι dealmakers – Στα σκαριά μεγάλες συμφωνίες το 2025
Υπάρχει διάχυτη αίσθηση αισιοδοξίας για συγχωνεύσεις και εξαγορές μεγάλων συμφωνιών, ενώ τα επίπεδα εμπιστοσύνης είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα στις ΗΠΑ Ρεπορτάζ: Αλεξάνδρα Τόμπρα Την έλευση του εκλεγμένου προέδρου των ΗΠΑ αναμένουν οι μεγάλοι dealmakers των ΗΠΑ, καθώς είναι διάχυτη η αίσθηση ότι θα επιταχυνθούν οι μεγάλες συμφωνίες υπό την προεδρία του. Η αξία των συγχωνεύσεων και εξαγορών παγκοσμίως έχει αυξηθεί κατά 11% μέχρι στιγμής φέτος, αλλά από τα χαμηλά επίπεδα του 2022, όταν και οι συναλλαγές από τις συμφωνίες έπεσαν κάτω από το όριο των 3 τρισ. δολαρίων για πρώτη φορά σε μια δεκαετία. Η αξία των λεγόμενων megadeals, άνω των 5 δισ. δολαρίων, αυξήθηκε 19% μέχρι σήμερα, παρόλο που ο συνολικός αριθμός των συμφωνιών μειώθηκε κατά ένα πέμπτο και σε χαμηλό εννέα ετών, σύμφωνα με στοιχεία του London Stock Exchange Group. Διάχυτη η αισιοδοξίαΥπάρχει διάχυτη αίσθηση αισιοδοξίας για συγχωνεύσεις και εξαγορές μεγάλων συμφωνιών, ενώ τα επίπεδα εμπιστοσύνης είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα, ανέφερε στους Financial Times ο Tony Kim, συμπρόεδρος της επενδυτικής τραπεζικής Centerview Partners. Μπορεί η δραστηριότητα επιβραδύνθηκε τους τελευταίους τρεις μήνες του έτους σε σύγκριση με το τρίτο τρίμηνο, όμως μια αναταραχή ακολούθησε τις εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο «Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι μια χρονιά gangbuster το 2025, αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλά σημάδια που το δείχνουν», πρόσθεσε. Οι dealmakers ελπίζουν ότι η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο θα σημαίνει λιγότερο ρυθμιστικό έλεγχο των μεγάλων συγχωνεύσεων, μετά τη σκεπτικιστική στάση που κράτησαν οι αρχές κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν. «Υπάρχει μια προσδοκία ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο θα είναι λιγότερο επαχθές», δήλωσε ο Anu Aiyengar, παγκόσμιος επικεφαλής συμβουλευτικής και M&A της JPMorgan Chase. Η μεγαλύτερη συμφωνία που συζητήθηκε φέτος ήταν η προτεινόμενη αγορά 47 δισ. δολαρίων της ιαπωνικής Seven & i, της εταιρείας που κατέχει την 7-Eleven, από την καναδική Alimentation Couche-Tard. Δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία, με τον ιαπωνικό όμιλο να λαμβάνει επίσης ανταγωνιστική προσφορά εξαγοράς από μέλη της ιδρυτικής οικογένειας. Άλλες κορυφαίες συναλλαγές περιλαμβάνουν τη συμφωνία της αμερικανικής Capital One να αγοράσει την ανταγωνιστική Discover Financial για 35,3 δισ. δολάρια και τη συμφωνία του καταναλωτικού γίγαντα Mars για την απόκτηση του κατασκευαστή Pringles και Pop-Tartsμ Kellanova για 35,9 δισ. δολάρια. ΑναμονήΕνώ η δραστηριότητα επιβραδύνθηκε τους τελευταίους τρεις μήνες του έτους σε σύγκριση με το τρίτο τρίμηνο, μια αναταραχή ακολούθησε τις εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο. «Οι φήμες για την κατάρρευση της αγοράς συγχωνεύσεων και εξαγορών ήταν, ως ένα βαθμό, υπερβολικές», δήλωσε ο Stephan Feldgoise, παγκόσμιος συνεπικεφαλής του M&A της Goldman Sachs. «Υπήρξε μια αξιοσημείωτη αύξηση της δραστηριότητας από τις εκλογές». Οι ΗΠΑ αντιπροσώπευαν το 46% της παγκόσμιας δραστηριότητας φέτος, αν και οι συναλλαγές εκεί αυξήθηκαν μόλις κατά 8%. Οι συγχωνεύσεις και εξαγορές Ασίας-Ειρηνικού μειώθηκαν κατά 2%, αν και η δραστηριότητα στην Ιαπωνία εκτινάχθηκε κατά 45% και σε υψηλό 19 ετών. Το Ηνωμένο Βασίλειο αποδείχθηκε και πάλι ένα μέρος για τις συμφωνίες, δεδομένης της πτώσης των αποτιμήσεων για τις μετοχές που είναι εισηγμένες στο Λονδίνο, με τις συμφωνίες να αυξάνονται κατά 46%. Η Ευρώπη ανέκαμψε, με τις συγχωνεύσεις και εξαγορές στην περιοχή να αυξάνονται κατά 20% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Μερικές από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές συμφωνίες φέτος ήταν αποτέλεσμα εταιρικού εξορθολογισμού, όπως η πώληση της μονάδας logistics Schenker της Deutsche Bahn στον δανικό όμιλο DSV για 14,3 δισ. ευρώ και η αγορά από τον όμιλο private equity Clayton Dubilier & Rice για τον έλεγχο της μονάδας καταναλωτικής περίθαλψης της Sanofi. Ο Jan Weber, ο οποίος ηγείται M&A για τη Morgan Stanley σε όλη την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, είπε ότι αναμένει από τους dealmakers της περιοχής να συνεχίσουν να επιδιώκουν τις πολυσυζητημένες συναλλαγές το νέο έτος. «Αυτές οι ιδέες ήταν στο ράφι για αρκετό καιρό και τώρα ξεσκονίζονται ξανά», είπε. Ο ρόλος των private equitiesΟι εξαγορές ιδιωτικών κεφαλαίων αυξήθηκαν κατά 25% στα 670 δισ. δολάρια. Ωστόσο, ο κλάδος αντιμετωπίζει μια συσσώρευση πολλών τρισ. δολαρίων από επενδύσεις προς πώληση. Τα υψηλότερα επιτόκια επηρέασαν τον όγκο των συναλλαγών και εξακολουθεί να υπάρχει «χάσμα στην αξία μεταξύ των προσδοκιών αγοραστή και πωλητή», σχολίασε ο Raphael Bejarano, συνεπικεφαλής της παγκόσμιας επενδυτικής τραπεζικής της Jefferies. Την ίδια ώρα, οι παγκόσμιες προμήθειες επενδυτικής τραπεζικής έχουν αυξηθεί κατά 12% μέχρι στιγμής φέτος στα 111 δισ. δολάρια, πάνω από τον μέσο όρο της δεκαετίας. Η Goldman Sachs διατήρησε την θέση της ως ο κορυφαίος παγκόσμιος οικονομικός σύμβουλος για συναλλαγές συγχωνεύσεων και εξαγορών. Η Morgan Stanley ξεπέρασε την JPMorgan για τη δεύτερη θέση κατάταξης. Πηγή: ot.gr