Οι προσδοκίες και οι προκλήσεις των εταιρειών πληροφορικής για την μετά Ταμείου Ανάκαμψης εποχή
Από τη Νίκη Παπάζογλου Για το έτος ορόσημο του 2027, όπου και θα εκπνεύσσουν τα χρονοδιαγράμματα των έργων του Ταμείου Ανάκαμψης, προετοιμάζονται πλέον οι ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην αγορά ΤΠΕ. Με τον κλάδο να έχει λάβει τεράστια ώθηση χάρη στην ψηφιακή στροφή που πριμοδότησε το ΤΑ βέβαια, οι προκλήσεις για την μετά -ταμείου εποχή, διογκώνονται και η αλλαγή στρατηγικής αλλά και η αξιοποίηση της καινοτόμου Ελλάδας καθίσταται επιτακτική. Ανάγκη ενίσχυσης της εξωστρέφειαςΌπως συνομολογούν παράγοντες της αγοράς, η ευκαιρία είναι μοναδική, καθώς για πρώτη φορά έργα σχεδιάστηκαν, χρηματοδοτήθηκαν και υλοποιούνται με πρωτοφανή ταχύτητα γεγονός που έχει οδηγήσει στην κατάκτηση της «σφραγίδας καινοτομίας» από πολλές ελληνικές επιχειρήσεις. Αυτή η σφραγίδα θα πρέπει να διατηρηθεί και μετά το ΤΑ, όπου μεγάλο μέρος της ψηφιοποίησης θα έχει ολοκληρωθεί και οι απαιτήσεις θα λιγοστέψουν. Η συνθήκη γίνεται ακόμα πιο επιτακτική αν λάβει κανείς υπόψη και την ανάγκη εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων, η οποία μέχρι σήμερα παραμένει σε χαμηλά για τα δεδομένα επίπεδα. Σημειωτέον ότι σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Deloitte για την αγορά ΤΠΕ που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του ΣΕΠΕ, η συμμετοχή του κλάδου στις εξαγωγές φτάνει μόλις στο 4%, ποσοστό που χαρακτηρίζεται «απελπιστικά χαμηλό» από στελέχη του κλάδου. Σε αυτό το πλαίσιο, όπως επεσήμανε πρόσφατα από το βήμα του συνεδρίου του ΣΕΠΕ, ο κ. Στέφανος Μάνος, Διευθύνων Σύμβουλος της Netcompany-Intrasoft, «ήρθε η στιγμή οι εταιρείες να αρχίσουν να βγαίνουν συστηματικά στο εξωτερικό. Η διεθνοποίηση δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη για την επιβίωση και την ανάπτυξη του κλάδου». Ένας τρόπος για να γίνει αυτό είναι η μετατροπή της συσσωρευμένης τεχνογνωσίας λόγω της υλοποίησης έργων του ΤΑ σε ιδιο-παραγόμενα προϊόντα που στη συνέχεια θα εξαχθούν είτε μέσα από στρατηγικές συνεργασίες είτε μέσω της συμμετοχής σε διεθνή πρότζεκτς. Τον τρόπο αυτό φαίνεται να ακολουθούν ήδη κάποιες από τις μεγάλες εταιρείες του κλάδου, όπως ο όμιλος ΟΤΕ, θα πρέπει όμως να τον υιοθετήσουν πολύ περισσότερες. Να σημειώσουμε ότι ο ΟΤΕ που έχει επενδύσει εδώ και καιρό στο ICT, διαθέτει 72 ενεργά συμβόλαια στην Ευρώπη, τα οποία, όπως σημείωσε ο Διευθυντής Πωλήσεων ICT του Ομίλου, Λυκούργος Αντωνόπουλος στο προαναφερθέν συνέδριο, προσφέρουν σημαντικά έσοδα και δείχνουν ότι η ελληνική τεχνογνωσία μπορεί να ανταγωνιστεί στις διεθνείς αγορές. Στόχος η διατήρηση υψηλών ρυθμών ανάπτυξηςΈτερη πρόκληση αποτελεί και η διατήρηση των αναπτυξιακών ρυθμών που επέβαλαν τα στενά χρονοδιαγράμματα υλοποίησης που περιλάμβαναν τα έργα του Ταμείου. «Το ΤΑΑ μάς έμαθε να κινούμαστε με ταχύτητα Formula 1. Τώρα πρέπει να διατηρήσουμε αυτόν τον ρυθμό και να εξάγουμε την τεχνογνωσία μας» ανέφερε σχετικά ο Χαράλαμπος Σάμιος της 01 Solutions Hellas. Στοίχημα η συντήρηση των έργωνΣτοίχημα ωστόσο θεωρείται τόσο η έγκαιρη ολοκλήρωση των έργων με την απαιτούμενη ποιότητα όσο και η διασφάλιση της λειτουργίας αυτών μέσω της συντήρησής τους. Έχοντας ψηφιοποιήσει μεγάλο μέρος της λειτουργίας του σε σχέση με το παρελθόν, ο δημόσιος τομέας θα πρέπει να διασφαλίσει την χρηματοδότηση της συντήρησης των έργων αυτών μετά το τέλος του ΤΑΑ, επισημαίνουν σε κάθε ευκαιρία οι εταιρείες πληροφορικής. Σε διαφορετική περίπτωση ελλοχεύει ο κίνδυνος να χαθούν και οι αρχικές επενδύσεις. Μεγάλη πρόκληση για την συνέχεια αποτελεί βέβαια και το ανθρώπινο δυναμικό, η εύρεση του οποίου χαρακτηρίζεται και σήμερα ακόμα δύσκολη εξίσωση. Οι συνθήκες μάλιστα αναμένεται να γίνουν ακόμα πιο απαιτητικές καθώς η τεχνητή νοημοσύνη μπαίνει ενεργά στο παιχνίδι, αυξάνοντας τα προσόντα που θα πρέπει να έχουν οι κατάλληλοι υποψήφιοι. Τέλος και η ίδια η AI αποτελεί πρόκληση για τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, καθώς εξαπλώνεται τάχιστα, επιβάλλοντας άτυπα την υιοθέτησή της. Πηγή: insider.gr
Τα βαθιά αίτια της στεγαστικής κρίσης
Ακίνητα στην Αθήνα / Φωτογραφία: Shutterstock ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΠΟΥ Το ότι υπάρχει πρόβλημα στέγης- είτε υπό τη μορφή υψηλών ενοικίων είτε υπό τη μορφή ιλιγγιωδών τιμών αγοράς και ακριβών δανείων- δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Η δέσμη μέτρων των συναρμόδιων υπουργείων βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ εντός του 2025 ενεργοποιούνται οι νέες παρεμβάσεις όπως το «Σπίτι μου 2». Ωστόσο το ερώτημα που «καίει» είναι αν αυτές οι παρεμβάσεις αρκούν ή απαιτούνται πιο τολμηρά μέτρα. Η έρευναΗ σχετική ανάλυση του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών επιχειρεί να φτάσει στη ρίζα του προβλήματος, ξεκινώντας με τη διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια, ο πληθυσμός ηλικίας 30-45 ετών (γενεές Υ) αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες αυτόνομης στέγασης, ενώ το μέλλον είναι δυσοίωνο και για τις νεότερες γενεές (γενεές Ζ, άτομα 14-29 ετών σήμερα). Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, αυτό δεν οφείλεται σε κάποια αύξηση του πλήθους τους, καθώς οι γενεές αυτές είναι σαφώς ολιγοπληθέστερες από τις προηγούμενες (εξαιτίας κυρίως της πτώση των γεννήσεων μετά το 1980). Έτσι, με δεδομένο ότι οι δημογραφικές εξελίξεις δεν έχουν συμβάλει στη τρέχουσα στεγαστική κρίση, θα πρέπει να ανατρέξουμε σε εκτός της δημογραφίας πεδία για να αναζητήσουμε τους λόγους. Στον δημόσιο διάλογο, ως κύριες αιτίες παρουσιάζονται συχνά οι χρονομισθώσεις, το πρόγραμμα «χρυσή βίζα» και ο σημαντικός αριθμός των κενών -μη αξιοποιήσιμων- κατοικιών στα μεγάλα αστικά κέντρα, που, σε αντίθεση όμως με τις χρονομισθώσεις και το πρόγραμμα χρυσής βίζας, δεν είναι κάτι νέο, καθώς το πλήθος τους ήταν σημαντικό και την προ του 2017 περίοδο. Τα μέτρα δε για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης επικεντρώνονται στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, στη χρυσή βίζα και στις κενές κατοικίες, στη χορήγηση περιορισμένου αριθμού δάνειων στις νεότερες γενεές με ευνοϊκούς όρους για την απόκτηση κύριας κατοικίας καθώς και στην επιδότηση ενοικίων για ευάλωτα νοικοκυριά. Ωστόσο, κατά το Ινστιτούτο, τα μέτρα αυτά δεν είναι δυνατόν να αμβλύνουν ουσιαστικά -πόσο μάλλον να επιλύσουν- το πρόβλημα της αυτόνομης στέγασης του μεγαλύτερου τμήματος των γενεών Υ και Ζ. Αυτά οφείλονται κυρίως στις συνθήκες παραγωγής κυρίας κατοικίας (με βάση τα στοιχεία των δυο τελευταίων απογραφών, το 2001-2010 είχαμε κατά μέσο όρο ετησίως την προσθήκη 91,5 χιλ. νέων κατοικιών σε εθνικό επίπεδο και 30,5 χιλ. στην Αττική, ενώ την επόμενη δεκαετία είχαμε μόνον 26 και 4,5 χιλ. αντίστοιχα), καθώς και στις συνθήκεςπρόσβασης σε αυτή των νεότερων γενεών, δευτερευόντως δε στους τρείς προαναφερθέντες παράγοντες (χρυσή Βίζα, βραχυχρόνιες μισθώσεις, κενές κατοικίες). Οι παρεμβάσειςΚατά το Ινστιτούτο, το έλλειμα προσφοράς διαθέσιμων κατοικιών -ιδιαίτερα προς ενοικίαση- και τα εξαιρετικά υψηλά ενοίκια, άμεση συνέπεια κυρίως της έλλειψης επενδύσεων σε κύρια κατοικία μετά το 2010 και δευτερευόντως του προσανατολισμού του μεγαλύτερου τμήματός τους (τμήματος που απευθύνεται σε ομάδες υψηλού εισοδήματος Ελλήνων αλλά και αλλοδαπών που αποκτούν ακίνητα τόσο στο πλαίσιο του προγράμματος «χρυσή βίζα» όσο και ανεξαρτήτως αυτού), δεν πρόκειται να περιορισθεί ιδιαίτερα με τα προτεινόμενα μέτρα, πόσο δεμάλλον, αν στις αρχές της επομένης δεκαετίας εφαρμοσθεί και η οδηγία της Ε.Ε. που θα υποχρεώνει τους ιδιοκτήτες να προχωρήσουν σε ενεργειακή αναβάθμιση των ακινήτων τους, εάν προσβλέπουν στη διάθεσή τους προς πώληση ή ενοικίαση. Η υποχρέωση αυτή αφορά στις παλαιότερες κατοικίες, οι οποίες κατατάσσονται στις δύο χαμηλότερες ενεργειακές κλάσεις (Ζ & Η) και θα πρέπει να αποκτήσουν ενεργειακή κλάση Ε έως το 2030 και την κλάση Δ έως το 2033. Οι παρεμβάσεις αυτές είναι κοστοβόρες και εκτός των δυνατοτήτων μεγάλου τμήματος των ιδιοκτητών, με αποτέλεσμα την απαξίωση των διαθέσιμων ακινήτων και τον αποκλεισμό των προσφερόμενων προς ενοικίαση, μειώνοντας έτσι ακόμη περισσότερο την προσφορά, με επιπτώσεις και στις τιμές ενοικίασης. Έχοντας δε ως δεδομένο την εφαρμογή της προαναφερθείσας οδηγίας, εντύπωση προκαλεί και η μη σύνδεση του προγράμματος «ανακαινίζω-ενοικιάζω», που έχει σαν στόχο τη διάθεση στην αγορά κενών κατοικιών προς ενοικίαση, με το νέο πρόγραμμα «αναβαθμίζω το σπίτι μου», που στοχεύει σε ενεργειακή αναβάθμιση. Έτσι, παρόλη τη μεγάλη μείωση του πλήθους των γενεών Y & Ζ, η ζήτηση από αυτές για ενοικιαζόμενη κατοικία στα μεγάλα αστικά κέντρα, που είναι ήδη ισχυρή, θα συνεχισθεί. Από την άλλη πλευρά, η αναμενομένη αύξηση της προσφοράς κατοικίας εξαιτίας των προτεινόμενων αλλαγών στο καθεστώς της «χρυσής βίζας», των βραχυχρόνιων μισθώσεων (περιορισμοί και νέες υποχρεώσεις που έχουν επιπλέον κόστη ή τις καθιστούν ακόμη και αδύνατες) καθώς και του προγράμματος «ανακαινίζω- κατοικώ» (ακόμη και αν δεχθούμε ότι τα παλαιά ακίνητα που θα διατεθούν προς ενοικίαση αντιστοιχούν στα πρότυπα στέγασης των γενεών αυτών) δεν φαίνεται ικανή να αλλάξει ριζικά την υφιστάμενη ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και να οδηγήσει σε σημαντική μείωση των ενοικίων. Τα προγράμματα «Σπίτι 1 και 2» θα επιλύσουν μεν το πρόβλημα στέγασης 30 χιλ. νέων νοικοκυριών σε όλη την Ελλάδα μέσω της ιδιοκατοίκησης, αλλά με δεδομένη την άκρως περιορισμένη προσφορά των προ του 2007 ακίνητων συντείνουν, κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, στην αύξηση των τιμών αγοράς, και, κατ’ επέκταση, και στην αύξηση των μισθωμάτων των προς ενοικίαση παλαιότερων κατοικιών. Το πρόβλημα της αυτόνομης στέγασης των νεότερων γενεών, και ειδικότερα αυτό της εύρεσης ενοικιαζόμενης κατοικίας σε προσιτή τιμή, αναδεικνύεται πλέον σε «μέγα-πρόβλημα» δομικού χαρακτήρα για τις γενεές αυτές (και όχι μόνον). Για την άμβλυνσή του απαιτείται μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για τη στέγαση των νεότερων κυρίως γενεών, και ειδικότερα νέα εργαλεία παρέμβασης στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής. Ένα από αυτά θα μπορούσε να είναι ό έλεγχος των ενοικίων (επιβολή ανωτάτων τιμών στα νέα μισθωτήρια, έλεγχος της αύξησης κατά την ανανέωση των συμβολαίων ή ακόμη στις ετήσιες ανατιμήσεις των ενεργών), μέτρα που η πολυδιάσπαση και η κοινωνική διασπορά της ιδιοκτησίας στη χώρα μας καθιστά τη λήψη τους προβληματική, απαιτώντας ταυτόχρονα έναν ικανότατο διοικητικό μηχανισμό, ενώ η αποτελεσματικότητά τους με βάση τη διεθνή εμπειρία δεν είναι δεδομένη. Αντιθέτως, η δημιουργία ενός αποθέματος κατοικιών από φορείς που δεν θα στοχεύουν στην απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας (όπως ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας-ΟΕΚ- στο παρελθόν), αλλά στη διάθεση ενοικιαζόμενων με χαμηλό ενοίκιο ενεργειακά αποδοτικών κοινωνικών κατοικιών που θα αντιστοιχούν στα στεγαστικά πρότυπα και τις μεταβαλλόμενες στεγαστικές ανάγκες των νέων, είναι η πλέον πρόσφορη επιλογή που θα επιτρέψει να καλυφθεί το μεγάλο έλλειμα δημοσίας πολιτικής για την κατοικία στην Ελλάδα. Πηγή: economistas.gr
Αυξήθηκε η απόδοση, με την Αθήνα να αντλεί 600 εκατ. ευρώ από τρίμηνα έντοκα
Η Ελλάδα διέθεσε τρίμηνα έντοκα γραμμάτια ύψους 600 εκατ. ευρώ, με αυξημένη απόδοση σε σχέση με την προηγούμενη αντίστοιχη δημοπρασία. Ο ΟΔΔΗΧ διέθεσε τους τίτλους με ενισχυμένη απόδοση 2,82%%, έναντι του 2,63% σε αντίστοιχη δημοπρασία τον Οκτώβριο. Ενώ, οι συνολικές προσφορές άγγιξαν τα 722 εκατ. ευρώ και η ημερομηνία διακανονισμού ορίστηκε η 3η Ιανουαρίου.
Η αγορά ομολόγων καταστροφών αναπτύσσεται τάχιστα, αγγίζοντας τα $50 δισ.
Η αγορά ομολόγων καταστροφών (cat bonds) αναπτύσσεται τα δύο τελευταία χρόνια με ταχύτατους ρυθμούς, σημειώνοντας ρεκόρ εκδόσεων. Σύμφωνα με στοιχεία της Artemis, οι πωλήσεις των εν λόγω ομολόγων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων και όσων έχουν ήδη εκδοθεί αλλά και όσων πρόκειται να εκδοθούν εκτινάχθηκαν στα 17,7 δισ. δολάρια. Τα στοιχεία σηματοδοτούν αύξηση 7% σε σχέση με πέρυσι και το δεύτερο συνεχόμενο έτος ρεκόρ εκδόσεων, με αποτέλεσμα η συνολική αγορά να αγγίζει τα 49,3 δισ. δολάρια εν μέσω αυξημένου ενδιαφέροντος των επενδυτών. Τα ομόλογα μεταφέρουν τον κίνδυνο φυσικών καταστροφών σε ιδιώτες επενδυτές, χρησιμοποιώντας τα χρήματά τους για την πληρωμή των αποζημιώσεων σε περίπτωση κλιματικών καταστροφών. Με τον τρόπο αυτό, τα ομόλογα βοηθούν τους εκδότες να ελαχιστοποιήσουν τις απώλειές τους, καθώς η κλιματική κρίση καθιστά τα καιρικά φαινόμενα πιο ακραία και ο πληθωρισμός καθιστά προφανώς πιο δαπανηρή την ανοικοδόμηση. Από την άλλη το ενδεχόμενο να μη συμβούν οι καιρικές καταστροφές ή οι ζημίες να μην είναι τόσο μεγάλες, μπορεί να σημάνει μεγάλες αποδόσεις στους επενδυτές, οι οποίες πιθανότατα θα ανέλθουν συνολικά γύρω στο 16% για φέτος, ακόμη και μετά τους δύο μεγάλους φθινοπωρινούς τυφώνες που συγκλόνισαν τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με το Business Insider, ο τυφώνας Helene προκάλεσε ισχυρές βροχές στη βόρεια Φλόριντα, τη Τζόρτζια και τη Νότια Καρολίνα, αφού κινήθηκε προς την ενδοχώρα, προκαλώντας εκτεταμένες πλημμύρες. Όμως, εφόσον οι περισσότερες από τις πληγείσες περιοχές δεν είχαν επαρκή ασφάλιση κατά των πλημμυρών, θα υπάρξουν ουσιαστικές οικονομικές απώλειες και όχι απώλειες από τις ασφάλειες, προστατεύοντας τους επενδυτές των cat bonds, όπως αναφέρει πρόσφατη έκθεση του διαχειριστή επενδύσεων Twelve Capital. Από την άλλη ο τυφώνας Milton εξασθένησε σε καταιγίδα κατηγορίας 3, φτάνοντας στην ξηρά μόλις δύο εβδομάδες αργότερα, γεγονός που σημαίνει ότι οι επενδυτές των cat bonds δεν αντίκρισαν τις τεράστιες απώλειες που ανέμεναν, παρότι οι ζημιές από τους τυφώνες αποδείχθηκαν τεράστιες. Η έκθεση υπογραμμίζει ότι :«Υπήρξαν αρκετοί ισχυροί τυφώνες που έφτασαν στην ξηρά, αλλά καθώς δεν έπληξαν άμεσα μεγάλες μητροπολιτικές περιοχές, ο αντίκτυπος στις αγορές αντασφάλισης και cat bonds είναι πιθανό να είναι υποτονικός» με απώλειες της τάξης των 30 και 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τον ασφαλιστικό κλάδο. «Οι «δευτερεύοντες κίνδυνοι», όπως οι πυρκαγιές, οι ανεμοστρόβιλοι και οι πλημμύρες, πιθανότατα προκάλεσαν ακόμη περισσότερες ζημιές για τον κλάδο φέτος, με πάνω από 50 δισεκατομμύρια δολάρια σε ασφαλισμένες απώλειες. Ενώ κάθε μεμονωμένος δευτερεύων κίνδυνος είναι λιγότερο επιζήμιος από έναν «πρωτεύοντα κίνδυνο» όπως ένας μεγάλος τυφώνας, συνολικά οι ζημιές τους είναι τεράστιες», συνεχίζει η έκθεση. Εντέλει, οι ασφαλιστές επιδιώκουν όλο και περισσότερο να μεταφέρουν τον κίνδυνο αυτών των δευτερευόντων κινδύνων στους επενδυτές cat bonds, εφόσον οι ζημιές τους αυξάνονται, αλλά αντιμετωπίζουν προκλήσεις όσον αφορά τον τρόπο τιμολόγησης του συνολικού κινδύνου τους, σε αντίθεση με τον κίνδυνο που ενέχει ένας μεμονωμένος τυφώνας. Μια εκδήλωση ικανοποιητική ενδιαφέροντος για τέτοια ομόλογα από τους επενδυτές, θα μπορούσε προφανώς να σημάνει περαιτέρω ανάπτυξη για την αγορά cat bonds. Η έκθεση επισημαίνει : «Αν και οι τυφώνες ήταν στο επίκεντρο της προσοχής μας, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι δευτερεύοντες κίνδυνοι παραμένουν πολύ ενεργοί με ένα ακόμη έτος μεγάλων ζημιών από ανεμοστρόβιλους και χαλάζι, σε κάτι που μπορεί να αποτελέσει μία νέα κανονικότητα για αυτού του είδους τους κινδύνους».
Αεροδρόμια: Πώς αναβαθμίζεται το δίκτυο σε Ηπειρωτική Ελλάδα και νησιά – Οι «νέες» 2+22 υποδομές, ο ΔΑΑ και η Fraport
Από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου Στόχο της κυβέρνησης αποτελεί τα ελληνικά αεροδρόμια σταδιακά να εκσυγχρονισθούν, να αναβαθμισθούν, ενώ πρόκειται να προστεθούν και νέες σύγχρονες υποδομές, ώστε να συνδράμουν στη βελτίωση των υπηρεσιών στις μεταφορές αλλά και στον τουρισμό. Μόνο στην παρούσα φάση, προχωρούν δράσεις, έργα και διαγωνισμοί για 2+22 νέους αερολιμένες στην χώρα, δηλαδή το αεροδρόμιο Καλαμάτας, τον νέο αερολιμένα στο Καστέλι Ηρακλείου (Κρήτης) αλλά και τα επιπλέον 22 περιφερειακά assets που επιθυμεί να αξιοποιήσει το ΥΠΟΙΚ μέσω του Υπερταμείου – Επενδυτικού Ταμείου. Αυτά, πέραν των κινήσεων εκσυγχρονισμού που έχουν γίνει σε υποδομές όπως της Πάρου, της Χίου, της Νάξου κ.α., και βέβαια, εκτός της «μεγάλης παρτίδας» αναβάθμισης των αεροδρομίων της χώρας (σύμβαση παραχώρησης) από τη Fraport, για τη λειτουργία, τη διαχείριση, την ανάπτυξη και τη συντήρηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων στην Ελλάδα (τρία από τα δεκατέσσερα περιφερειακά αεροδρόμια βρίσκονται στην ηπειρωτική Ελλάδα, ειδικότερα σε Άκτιον, Καβάλα και Θεσσαλονίκη, ενώ τα υπόλοιπα έντεκα βρίσκονται στα νησιά Κέρκυρα, Κρήτη/Χανιά, Κεφαλονιά, Κω, Λέσβο/ Μυτιλήνη, Μύκονο, Ρόδο, Σάμο, Σαντορίνη, Σκιάθο και Ζάκυνθο). Από τις κινήσεις αυτές για τις 24 υποδομές στην κυβέρνηση αναμένουν ορατά οφέλη για μεταφορές – χρήστες, τον τουρισμό, την (κάθε) τοπική αλλά και ευρύτερη οικονομία και προφανώς για την περιφέρεια της Ελλάδας, καθώς πρόκειται για υποδομές στην ηπειρωτική Ελλάδα (7) και τα νησιά μας (17 αεροδρόμια). Προχωρά η νέα μεγάλη υποδομή στην ΚρήτηΣτο Ενοποιημένο Σχέδιο Κυβερνητικής Πολιτικής για το έτος 2025 που προ ημερών παρουσίασε ο Υπουργός Επικρατείας κ. Χρήστος-Γεώργιος Σκέρτσος, ψηλά στην ατζέντα βρίσκεται το Διεθνές Αεροδρόμιο στο Καστέλι Κρήτης, μια επένδυση 500 εκατ. ευρώ (σύμβαση παραχώρησης), με τη συμμετοχή των ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και GMR (ινδικός όμιλος). O υπό κατασκευή Αεροσταθμός θα έχει έκταση 90.000 τ.μ. Το Οδικό Δίκτυο αφορά στη σύνδεση του Αεροδρομίου με τον ΒΟΑΚ με νέο κλειστό αυτοκινητόδρομο (μήκους 18 χλμ. περίπου), και τη σύνδεση του Αεροδρομίου με τον ΝΟΑΚ μήκους έξι χλμ. Μέχρι το τέλος του 2025 αναμένεται η ολοκλήρωση του 70% της κατασκευής του έργου. Για την ώρα, η πρόοδος του έργου ξεπερνά το 40%, ενώ αναμένεται η εμπορική του λειτουργία του στις αρχές 2027 (τα χρονοδιαγράμματα παραμένουν ως έχουν παρά τα προβλήματα, π.χ. αρχαιολογίες κ.α.), όπως και προ διμήνου είχε αναφέρει το insider.gr. Σύμφωνα με τη Σύμβαση Παραχώρησης (35 έτη από την Ημερομηνία Έναρξης Παραχώρησης), το έργο περιλαμβάνει όλα τα κτίριά του, λοιπές υποδομές, εξοπλισμό, εγκαταστάσεις, συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του Οδικού Δικτύου Σύνδεσης. Ο Νέος Διεθνής Αερολιμένας Ηρακλείου Κρήτης θα είναι το δεύτερο πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο στην Ελλάδα, ως επιχειρησιακή συνέχεια του υφιστάμενου Κρατικού Αερολιμένα Ηρακλείου «Νίκος Καζαντζάκης». Θα εξυπηρετεί 10.000.000 επιβάτες ετησίως κατά την έναρξη, ενώ κατά τη διάρκεια της περιόδου παραχώρησης αναμένεται να ξεπεράσει τους 18.000.000 σε ετήσια βάση. Ο Διεθνής Αερολιμένας θα περιλαμβάνει Εμπορική ζώνη προσβάσιμη από τον αστικό ιστό και κατάλληλα ενταγμένη στην ευρύτερη οικιστική και χωροταξική ανάπτυξη της περιοχής έκτασης 800 στρεμμάτων. Αναφορικά με την πρόσβαση στο Αεροδρόμιο, επιτυγχάνεται η πρώτη μεγάλη σύνδεση Βόρειας και Νότιας Κρήτης με το διαμήκη άξονα που ενώνει τη Χερσόνησο με τη Νότια Κρήτη, μήκους 25 χιλιομέτρων, ενώ με την ολοκλήρωση της κατασκευής του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (ΒΟΑΚ) εκτιμάται ότι το αεροδρόμιο θα είναι προσβάσιμο από το Ηράκλειο σε λιγότερο από 25 λεπτά. Ο Αεροσταθμός θα διαθέτει 19 πύλες επιβίβασης, εκ των οποίων οι 8 θα είναι συνδυαστικής χρήσης για πτήσεις Εντός και Εκτός Σένγκεν. Ο Αεροσταθμός θα έχει έκταση 94.000 τ.μ. κατά την έναρξη λειτουργιών και θα διαθέτει 8 επίπεδα. Η αναβάθμιση του αεροδρομίου ΚαλαμάταςΜόλις στις αρχές Δεκεμβρίου, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κωστής Χατζηδάκης, μιλώντας στο 2nd Growthfund Summit που διοργάνωσε το Υπερταμείο έκανε λόγο για την αποδοχή της προσφοράς των Fraport – ΔΕΛΤΑ (Κοπελούζος) – Πηλέας (όμιλος Κωνσταντακοπούλου) για την παραχώρηση του αεροδρομίου της Καλαμάτας. «Πρόκειται για μια προσφορά εξαιρετικά συμφέρουσα που θα φέρει 71,2 εκατ. ευρώ έσοδα για το Υπερταμείο, εκ των οποίων τα 45 εκατ. ευρώ αποτελούν προκαταβολή παραχώρησης», τόνισε ο υπουργός και πρόσθεσε πως η κοινοπραξία δεσμεύεται να πραγματοποιήσει επενδύσεις της τάξεων 28,3 εκατ. ευρώ την πρώτη τριετία, με άμεση προτεραιότητα την ανακαίνιση των υφιστάμενων υποδομών. Μελλοντικά, στο πλαίσιο της σύμβασης προβλέπεται και η δημιουργία νέου αεροσταθμού και επέκταση υποδομών που θα επιτρέψει και την αύξηση της επιβατικής κίνησης. Την εξέλιξη αυτή είχε «φωτογραφίσει» το insider.gr, καθώς η εν λόγω κοινοπραξία δεν είχε αντίπαλο στον σχετικό διαγωνισμό του Υπερταμείου. Άλλωστε, ο όμιλος Κωνσταντακόπουλου μέσω της ΤΕΜΕΣ έχει προωθήσει σημαντικές επενδύσεις σε τουρισμό/real estate, ενώ, σε συνεργασία με τη D Marinas Hellas έχει αναλάβει την παραχώρηση της Μαρίνας Πύλου για 40 έτη. Υπενθυμίζεται ότι η παραχώρηση για τη διαχείριση, λειτουργία, ανάπτυξη, επέκταση, συντήρηση και εκμετάλλευση του Διεθνούς Αερολιμένα θα έχει διάρκεια έως 40 ετών. Στο αεροδρόμιο της Καλαμάτας το Υπερταμείο (Εθνικό Επενδυτικό Ταμείο) θα διατηρήσει τη συμμετοχή του στο 10%, σύμφωνα με όσα έχει δηλώσει ο διευθύνων σύμβουλος του fund, Γρηγόρης Δ. Δημητριάδης, προκειμένου να εξασφαλισθεί τόσο η συνέχεια όσο και η επιστροφή αξίας στην κοινωνία. Όπως παλιότερα αλλά και πρόσφατα έχει αναδείξει το insider.gr, μέσα από επενδύσεις το αεροδρόμιο Καλαμάτας θα μπορέσει υποδεχθεί ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό επιβατών που εκτιμάται ότι θα προσεγγίσει τους 500.000 πολύ νωρίτερα από το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας. Ο αυξημένος αυτός αριθμός επιβατών σε συνδυασμό με τις σημαντικές ιδιωτικές επενδύσεις στον τουριστικό κλάδο και βελτίωση των οδικών υποδομών στο νομό αναμένεται να έχει πολλαπλασιαστικές θετικές επιπτώσεις στο νομό Μεσσηνίας αλλά και την ευρύτερη ζώνη επιρροής του αεροδρομίου. Πώς θα αξιοποιηθούν οι επιπλέον 22 περιφερειακοί αερολιμένεςΝα αναφέρουμε επίσης ότι προωθούνται διαδικασίες και για την αξιοποίηση 22 επιπλέον περιφερειακών αεροδρομίων (Καρπάθου, Χίου, Αλεξανδρούπολης, Αράξου, Λήμνου, Ιωαννίνων, Μήλου, Νάξου, Πάρου, Ικαρίας, Κυθήρων, Λέρου, Σητείας, Νέας Αγχιάλου, Καλύμνου, Σκύρου, Σύρου, Αστυπάλαιας, Καστελόριζου, Καστοριάς, Κάσου και Κοζάνης), αν και για αυτό το «πακέτο» ίσως έχουμε περισσότερες και βασικότερες εξελίξεις αργότερα. Πρόσφατα, η διοίκηση του Υπερταμείου εκτίμησε ότι στο τέλος του 2027 θα έχει ολοκληρωθεί η παραχώρηση των 22 περιφερειακών αεροδρομίων. Ο κ. Δημητριάδης επανέλαβε επίσης ότι και τα 22 θα παραχωρηθούν «πακέτο» (καθώς κάποια θεωρούνται «φιλέτα» και άλλα όχι) με διαγωνισμό στα μέσα του 2025. ‘Ηδη έχουν γίνει αυτοψίες, ωστόσο, αναμένονται στοιχεία από την ΥΠΑ. Κατά τα φαινόμενα θα πάμε σε κάποιου είδους παραχώρηση όπου θα
Η ιστορία του Μινιόν και η νέα σελίδα της
Της Ελευθερίας Πιπεροπούλου Το ΜΙΝΙΟΝ υπήρξε για χρόνια σημείο αναφοράς για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Αθήνας, προσφέροντας μια μοναδική εμπειρία αγορών και ψυχαγωγίας. Ιδιαίτερα την περίοδο των Χριστουγέννων, μεταμορφωνόταν σε έναν παραμυθένιο κόσμο γεμάτο φώτα, μουσικές και αμέτρητα χρώματα. Πλήθος παιδιών περίμεναν με λαχτάρα να φωτογραφηθούν με τον Αϊ-Βασίλη, ενώ οι βιτρίνες του πολυκαταστήματος μάγευαν μικρούς και μεγάλους. Σε μια εποχή που τα πολυκαταστήματα ήταν σπάνια, το ΜΙΝΙΟΝ έμοιαζε με μια χριστουγεννιάτικη όαση στο κέντρο της Αθήνας, προσφέροντας μια ανεπανάληπτη εμπειρία αγορών και εορταστικής διασκέδασης. Οι παλαιότεροι θυμούνται με νοσταλγία την ξεχωριστή ατμόσφαιρα που δημιουργούσε κάθε Δεκέμβριο το πολυκατάστημα-σύμβολο της Πατησίων. Από την ίδρυσή του το 1944 από τον Γιάννη Γεωργακά και τις ένδοξες δεκαετίες της λειτουργίας του, το ΜΙΝΙΟΝ έγινε σημείο αναφοράς για το ελληνικό εμπόριο και τις γιορτές. Πλήθη Αθηναίων –και όχι μόνο– έρχονταν να δουν τις στολισμένες βιτρίνες του, να ψωνίσουν δώρα και να απολαύσουν μια μοναδική χριστουγεννιάτικη εμπειρία. Δυστυχώς, όμως, ήταν παραμονές Χριστουγέννων του 1980 όταν μια φωτιά θα κατέστρεφε ολοσχερώς το κτίριο, σηματοδοτώντας την αρχή του τέλους για το θρυλικό πολυκατάστημα. Παρά τις προσπάθειες να συνεχίσει τη λειτουργία του, το ΜΙΝΙΟΝ δεν κατάφερε ποτέ να ανακτήσει την παλιά του αίγλη. Επί χρόνια θα έμενε εγκαταλελειμμένο, με το κτίριο να στέκει ως ένα θλιβερό σύμβολο του κάποτε λαμπρού παρελθόντος του. Σήμερα η ιστορία του ΜΙΝΙΟΝ παίρνει νέα τροπή. Μετά την εξαγορά του από την Dimand το 2021, οι εργασίες αποκατάστασης πλέον ολοκληρώνονται, υποσχόμενες να μετατρέψουν το ιστορικό κτίριο σε έναν σύγχρονο πολυχώρο που θα συνδυάζει το παρελθόν με το μέλλον. Σαν τον φοίνικα που αναγεννάται από τις στάχτες του, το ΜΙΝΙΟΝ υπόσχεται να γίνει ξανά ένας ζωντανός προορισμός για τους Αθηναίους. Η γέννηση του “θρύλου”Η ιστορία του ΜΙΝΙΟΝ ξεκινά το 1934, όταν δύο επιχειρηματίες, ο Γιάννης Γεωργακάς και ο Άγγελος Σεραφειμίδης, ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα μικρό περίπτερο στα Χαυτεία, που φέρει το όνομα “ΜΙΝΙΟΝ”. Ο Γιάννης Γεωργακάς, μεγαλωμένος σε μια ιδιαίτερα φτωχή οικογένεια, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα σε ηλικία μόλις 13 ετών, ελπίζοντας σε μια καλύτερη τύχη. Στην αρχή της ζωής του στην πρωτεύουσα εργάζεται σε κάθε είδους δουλειά: στο μπακάλικο ενός θείου, ως σερβιτόρος σε εστιατόριο, σε πρατήριο τσιγάρων, ακόμα και ως τσιλιαδόρος σε παπατζή. Παρά τις αντιξοότητες, βρίσκει τον τρόπο να παρακολουθήσει μαθήματα σε νυχτερινό σχολείο για εμποροϋπαλλήλους, προετοιμάζοντας τον εαυτό του για ένα καλύτερο μέλλον. Το 1934, επιστρέφοντας από τη στρατιωτική θητεία του, αρχίζει να δουλεύει ως πλανόδιος πωλητής προμηθεύοντας περίπτερα. Έτσι, θα “πέσει” πάνω στο “Μινιόν”, ένα μικρό περίπτερο στα Χαυτεία. Πείθει τον ιδιοκτήτη του περιπτέρου, τον Άγγελο Σεραφειμίδη, που μόλις είχε έρθει από την Αμερική, να συνεργαστούν. Εφαρμόζοντας καινοτόμες τακτικές, οι δύο συνέταιροι καταφέρνουν να απογειώσουν τη μικρή τους επιχείρηση. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε αργότερα ο Γεωργακάς στην αυτοβιογραφία του: “Πουλούσαμε πακετάκια με δέκα λάμες, αντί να πουλάμε ένα-ένα τα ξυραφάκια, σε καλές τιμές. Για τον κοσμάκη, αυτό ήταν μεγάλη οικονομία. Φθάσαμε να πουλάμε χίλια πακετάκια τη μέρα!”. Σε σύντομο διάστημα οι δύο επιχειρηματίες νοικιάζουν και δεύτερο περίπτερο, ενώ σύντομα προχωρούν στα εγκαίνια του πρώτου τους καταστήματος. Μετά τον πόλεμο ο Γιάννης Γεωργακάς επιστρέφει στη δουλειά του στο ΜΙΝΙΟΝ, ενώ ο Άγγελος Σεραφειμίδης αποφασίζει να πουλήσει το μερίδιό του στον συνεταίρο του και να επιστρέψει στην Αμερική. Παρά την αποχώρηση του συνεργάτη του, ο Γεωργακάς δεν πτοείται. Με αφοσίωση και όραμα να δημιουργήσει κάτι μεγάλο, εντοπίζει το κτίριο στην οδό Πατησίων, το οποίο και αποκτά σταδιακά, με στόχο να το μετατρέψει σε ένα πολυκατάστημα που θα στέγαζε την επιχείρησή του. Η εκτόξευσηΑπό τη δεκαετία του 1950 το ΜΙΝΙΟΝ αρχίζει να μεταμορφώνεται στο εμβληματικό πολυκατάστημα που οραματίστηκε ο Γεωργακάς. Με περισσότερα από 120.000 είδη και προσωπικό 1.000 εργαζομένων, το ΜΙΝΙΟΝ γίνεται σημείο αναφοράς για την εμπορική ζωή της πρωτεύουσας. Η κερδοφορία του ξεπερνά το 1 δισεκατομμύριο δραχμές, ενώ η υιοθέτηση καινοτόμων πρακτικών καταδεικνύει το πρωτοποριακό πνεύμα του ιδρυτή του. Το ΜΙΝΙΟΝ πρωτοστατεί σε πολλές καινοτομίες: εισάγει τις ετήσιες εκπτώσεις, καθιερώνει σταθερές τιμές στα προϊόντα, καταργώντας την πρακτική των παζαριών, και πρωτοπορεί στη διαφήμιση μέσω ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Επιπλέον, εγκαθιστά κυλιόμενες σκάλες και κλιματισμό, εισάγει την έννοια της λίστας γάμου και δημιουργεί εστιατόριο-καφετέρια. Παράλληλα, διοργανώνει εκδηλώσεις, προσκαλώντας κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής, ενισχύοντας έτσι τη μοναδική εμπειρία που προσφέρει στους επισκέπτες του. Ο εμπρησμός που αλλάζει την ιστορίαΤα Χριστούγεννα του 1980 σημαδεύονται, όμως, από μια τραγική εξέλιξη για το ΜΙΝΙΟΝ και την αθηναϊκή κοινωνία. Ξημερώματα της 19ης Δεκεμβρίου, το εμβληματικό πολυκατάστημα καταστρέφεται ολοσχερώς από εμπρησμό, προκαλώντας σοκ και θλίψη. Το γεγονός αυτό αποτελεί την απαρχή μιας σκοτεινής περιόδου, κατά την οποία μια σειρά εμπρηστικών επιθέσεων πλήττει μεγάλα καταστήματα της εποχής, από τον Δεκέμβριο του 1980 έως τον Ιούλιο του 1981. Την ίδια ημέρα με την καταστροφή του ΜΙΝΙΟΝ φωτιά ξεσπά και στο πολυκατάστημα “Κατράντζος – Σπορ”. Η ίδια τακτική ακολουθεί στις 3 Ιουνίου 1981, όταν τα πολυκαταστήματα “Κλαουδάτος” και “Ατενέ” γίνονται στόχοι ταυτόχρονων επιθέσεων. Στις 4 Ιουλίου ο “Δραγώνας” υφίσταται την ίδια μοίρα, ενώ στις 7 Ιουλίου οι φλόγες καταστρέφουν το κατάστημα της “Αφοί Λαμπρόπουλοι” στον Πειραιά. Την ευθύνη για τους εμπρησμούς στο ΜΙΝΙΟΝ και το “Κατράντζος” αναλαμβάνει αργότερα η “Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης του ΄80”. Οι ζημιές στο ΜΙΝΙΟΝ είναι ανυπολόγιστες, ξεπερνώντας τις 2 δισεκατομμύρια δραχμές, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της εποχής, ενώ η καταστροφή σημαίνει την αρχή του τέλους για το ιστορικό πολυκατάστημα. Ένας νέος κύκλος προκλήσεωνΟι πυρκαγιές της δεκαετίας του 1980 προκαλούν ανεπανόρθωτες ζημιές στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας, με το ΜΙΝΙΟΝ να βιώνει το τέλος μιας ένδοξης εποχής και την αρχή μιας περιόδου γεμάτης προκλήσεις. Παρά τις δυσκολίες, το 1983 το πολυκατάστημα επανέρχεται σε λειτουργία, χάρη σε εκτεταμένες προσπάθειες και χρηματοδότηση μέσω δανείων. Οι ζημιές αποκαθίστανται πλήρως και το κατάστημα επαναλειτουργεί, ωστόσο, λόγω των συσσωρευμένων χρεών, κρατικοποιείται. Έπειτα από μια δύσκολη περίοδο, και ύστερα από διαγωνισμό που προκηρύσσει ο Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων, ο Γιάννης Γεωργακάς καταφέρνει το 1991 να επαναγοράσει το ΜΙΝΙΟΝ από το κράτος, σε συνεργασία με τους επιχειρηματίες Ν. Βερνίκο και Λύσανδρο Ησαϊάδη. Όμως η εξαντλητική προσπάθεια και οι συνεχείς δυσκολίες τον οδηγούν έναν χρόνο αργότερα στην απόφαση να αποχωρήσει, πουλώντας το μερίδιό του στους συνεταίρους του. Το 1996 αποχωρεί από το σχήμα και ο κ.
Εξαγορά της ιταλικής Piaggio Aerospace από την τουρκική Baykar
Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Βιομηχανίας της Ιταλίας, η τουρκική εταιρεία κατασκευής drone Baykar εξαγόρασε την ιταλική εταιρεία παραγωγής αεροσκαφών Piaggio Aerospace, η οποία σχεδιάζει και κατασκευάζει αεροσκάφη και κινητήρες για στρατιωτικές και πολιτικές χρήσεις και δεν έχει καμία σχέση με την εταιρεία κατασκευής σκούτερ Vespa και Piaggio. Σημειώνεται ότι η εταιρεία ήταν σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης από την ιταλική κυβέρνηση ήδη από το 2018, εφόσον είχε καταθέσει αίτηση προστασίας από τους πιστωτές της. Το ιταλικό υπουργείο ανακοίνωσε ότι η προσφορά της τουρκικής Baykar προτιμήθηκε από τις συνολικά τρεις τελικές και δεσμευτικές προσφορές που υποβλήθηκαν από διεθνείς παίκτες και ότι θεωρήθηκε ως η “καταλληλότερη για τη διασφάλιση των συμφερόντων των εργαζομένων και των πιστωτών [της Piaggio Aerospace] καθώς και για την επανεκκίνηση των βιομηχανικών δραστηριοτήτων του ομίλου”. Επισημαίνεται επιπλέον ότι η τουρκική εταιρεία δεσμεύτηκε να διατηρήσει και να επεκτείνει την παραγωγή αεροσκαφών και συναφών δραστηριοτήτων τεχνικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και υλικοτεχνικής υποστήριξης, καθώς και τη συντήρηση κινητήρων και την κατασκευή εξαρτημάτων κινητήρα. Όπως μεταδίδει το Bloomberg, ο υπουργός Βιομηχανίας της Ιταλίας, Αντόλφο Ούρσο σημειώνει ότι “Η επανεκκίνηση της εταιρείας είναι εγγυημένη, με ένα ξεκάθαρο και φιλόδοξο βιομηχανικό όραμα”, σημειώνοντας ότι η εταιρεία αποτελεί “στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο της χώρας”. Η εταιρεία με τις δύο σφαίρες δραστηριοτήτων, την Piaggio Aero και την Piaggio Aviation, ανήκε προηγουμένως στην Mubadala Investment Company του Άμπου Ντάμπι. Η Baykar η κορυφαία εξαγωγική εταιρεία της Τουρκίας με πωλήσεις δεκάδων drones σε ξένες χώρες έχει επικεφαλής τεχνολογικής εξέλιξης τον Σελτσούκ Μπαϊρακτάρ – γαμπρό του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, φορολογούμενο με τις υψηλότερες πληρωμές το 2023 -για τρίτη διαδοχική χρονιά- σύμφωνα με τα στοιχεία της τουρκικής φορολογικής αρχής.
Εξαγορά της Lexmark από την Xerox
Η αμερικανική εταιρεία κατασκευής εξοπλισμού γραφείου Xerox, στοχεύοντας στην επέκτασή της στις ασιατικές αγορές, κατέληξε σε συμφωνία αγοράς, έναντι 1,5 δισ. δολαρίων, της κινεζικών συμφερόντων εταιρείας παραγωγής εκτυπωτών και λογισμικού εκτύπωσης Lexmark International, δραστηριοποιούμενη σε έναν κλάδο που έχει πληγεί από την κυριαρχία της ψηφιοποίησης. Η εξαγορά της Lexmark από την Ninestar, την PAG Asia Capital και το Shanghai Shouda Investment Centre θα επαναφέρει την εταιρεία σε αμερικανική ιδιοκτησία. Σημειώνεται ότι η Lexmark, η οποία δημιουργήθηκε από την IBM το 1991, πωλήθηκε έναντι 3,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το 2016, σε Κινέζους επενδυτές. Σημειώνεται επίσης ότι η παγκοσμίως γνωστή Xerox παρουσιάζει μείωση εσόδων για πέντε συνεχόμενα τρίμηνα, δεδομένου ότι η ζήτηση για εξοπλισμό εκτύπωσης έχει υποχωρήσει, ενώ αντιμετωπίζει σκληρό ανταγωνισμό από την HP και την Canon. Ωστόσο οι μετοχές της, με πτώση άνω του 50% φέτος, αυξήθηκαν κατά 7% τη Δευτέρα. Η Lexmark, προμηθευτής ήδη της Xerox, θα ενισχύσει την παρουσία της στον τομέα της έγχρωμης εκτύπωσης Α4, που αποτελεί έναν από τους αναπτυσσόμενους τομείς στο συγκεκριμένο κλάδο που αντιμετωπίζει προκλήσεις λόγω της μετάβασης στα ψηφιακά έγγραφα. Η Xerox θεωρεί ότι η συμφωνία θα συμβάλει στην αύξηση των κερδών, εισφέροντας 200 εκατομμύρια δολάρια και άνω στην ετήσια εξοικονόμηση κόστους, συμβάλλοντας και στη μείωση των δαπανών μάρκετινγκ και ακινήτων. «Αυτά τα χρήματα μπορούν να επανεπενδυθούν για το μέλλον. Η Xerox έχει προετοιμαστεί για το μέλλον», τονίζει ο Zeus Kerravala, ο κύριος αναλυτής της ZK Research. Η εταιρεία εφεξής αναμένεται να εξυπηρετεί περισσότερους από 200.000 πελάτες σε 170 χώρες, με μερίδιο αγοράς μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων εταιρειών παγκοσμίως σε διάφορα τμήματα εκτυπώσεων. Ας σημειωθεί επίσης ότι στο παρελθόν, η Xerox είχε προσφέρει 35 δισεκατομμύρια δολάρια για την HP πριν η πανδημία παρεμποδίσει τα σχέδιά της. Έκτοτε η αγοραία αξία της έχει συρρικνωθεί σε περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια από περίπου εκτιμώμενα οκτώ δισεκατομμύρια δολάρια. Η επικείμενη συμφωνία με τη Lexmark, η οποία θα χρειαστεί εγκρίσεις από χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, θα ολοκληρωθεί το δεύτερο εξάμηνο του 2025, μέσω μετρητών και χρέους, υιοθετώντας τη μείωση του ετήσιου μερίσματος στα 50 σεντς ανά μετοχή από ένα δολάριο.
Dior: «Χρυσά» κέρδη στην Ελλάδα ελέω τουρισμού
Από τη Μαρίνα Φούντα Σε περαιτέρω ανάκαμψη των οικονομικών της μεγεθών, καθώς και σε επιπλέον ενίσχυση της παρουσίας της στην ελληνική αγορά προσβλέπει η Dior Grece, εκτιμώντας πως η συνεχής ανάπτυξη του τουρισμού στην Ελλάδα και η αυξανόμενη αγοραστική δύναμη των καταναλωτών θα συμβάλουν στην αύξηση της ζήτησης για τα προϊόντα της. Οι οικονομικές επιδόσεις για τη θυγατρική της Christian Dior Couture που δραστηριοποιείται στον κλάδο εισαγωγής και εμπορίας ενδυμάτων, υποδημάτων, τσαντών, αξεσουάρ, αρωμάτων, κοσμημάτων, παιδικών ενδυμάτων και αξεσουάρ και συναφών ειδών ενδύσεως εμφανίζονται ισχυρές, γεγονός που επιβεβαιώνει πως πρόκειται για ένα luxury brand με μεγάλη δυναμική στην ελληνική αγορά. Αύξηση 12,59% του κύκλου εργασιών το 2023Όπως αναφέρεται στις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας που καταχωρήθηκαν πρόσφατα στο ΓΕΜΗ, στη χρήση 2023 ο κύκλος εργασιών σημείωσε σημαντική αύξηση σε σχέση με το 2022 και δη της τάξης του 12,59% δεδομένης της ανοδικής πορείας του τουρισμού στην Ελλάδα. Ειδικότερα, ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε στα 32,18 εκατ. ευρώ έναντι 28,58 εκατ. ευρώ στην αμέσως προηγούμενη χρήση και ξεπερνώντας το «φράγμα» των 30 εκατ. ευρώ. Τα μικτά αποτελέσματα, εκφρασμένα σαν ποσοστό επί του τζίρου, ανήλθαν στο 55,25%, από 47,41% που ήταν την προηγούμενη χρονιά, ενώ τα έξοδα διοικητικής λειτουργίας και λειτουργίας διαθέσεως παρουσίασαν σημαντική αύξηση κατά 44,01% σε σύγκριση με την αμέσως προηγούμενη χρήση «λόγω των επιπλέον δαπανών που έγιναν λόγω της αυξημένης κίνησης», αγγίζοντας τα 8,5 εκατ. ευρώ από 5,9 εκατ. ευρώ στη χρήση 2022. Σύμφωνα με την οικονομική έκθεση της Dior Grece, οι «χρεωστικοί τόκοι» παρουσίασαν αύξηση στα 28.834 ευρώ, από 10.075 ευρώ την προηγούμενη χρονιά λόγω του πολύ μεγαλύτερου όγκου συναλλαγών με τον όψεως στην τράπεζα. Τα αποτελέσματα προ τόκων και φόρων κατέληξαν σε κέρδη ύψους 10,32 εκατ. ευρώ έναντι κερδών της τάξης των 8,63 εκατ. ευρώ το 2022, ενώ τα κέρδη μετά από φόρους αυξήθηκαν στα επίπεδα των 7,9 εκατ. ευρώ στη χρήση 2023 έναντι κερδών μετά από φόρους ύψους 6,65 εκατ. ευρώ στην αμέσως προηγούμενη χρήση. Το δίκτυο καταστημάτωνΝα σημειωθεί εδώ ότι η Dior Grece διαθέτει καταστήματα στην Αθήνα (Βουκουρεστίου 19) και τη Μύκονο (Ψαρρού και Μ. Καλογερά 24), ενώ στις 24 Μαΐου 2024 προχώρησε στην έναρξη λειτουργίας ενός επιπλέον υποκαταστήματος επί της οδού Απόλλωνος 77 στη Βουλιαγμένη (Τουριστικός Λιμένας Βουλιαγμένης). «Η εταιρεία παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τις συνεχώς μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες που διαμορφώνονται στη χώρα, με στόχο την προστασία της από πιθανούς κινδύνους αρνητικών επιπτώσεων στη ρευστότητα, την εξέλιξη των λειτουργικών κι επενδυτικών δραστηριοτήτων και την ανάκτηση των περιουσιακών της στοιχείων», αναφέρει, μεταξύ άλλων, η διοίκηση στην οικονομική έκθεση. Πηγή: insider.gr
Πώς η φέτα έγινε το νέο συστατικό του… Dirty Martini
Τι έδειξε το «κοντέρ» των εξαγωγών φέτας στο 9μηνο και σε ποιες χώρες καταγράφεται η μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση. Ποιοι είναι οι top 10 προορισμοί και ποια τα new entries. Αλεξάνδρα Γκίτσηalexgkitsi@yahoo.gr Όταν σκεφτόμαστε τη φέτα, το μυαλό μας πηγαίνει αυτόματα στο παραδοσιακό ελληνικό τραπέζι. Χωριάτικη σαλάτα, σπανακόπιτα, καλοκαίρι, παρέα και ελληνική φιλοξενία. Λίγοι θα φαντάζονταν ότι αυτή η χαρακτηριστική γεύση της ελληνικής κουζίνας θα εξελισσόταν και θα γινόταν βασικό συστατικό σε ένα από τα πιο δημοφιλή ποτά. Το Dirty Martini. Όπως και η φέτα, έτσι και το Dirty Martini είναι από τα ποτά που «δεν χρειάζονται συστάσεις». Αλμυρό και γευστικό, το Dirty Martini αποτελεί έναν από τους πιο αγαπημένους συνδυασμούς για εκείνους που αναζητούν κάτι παραπάνω από την παραδοσιακή αίσθηση ενός τζιν ή βότκας. Μάλιστα σε μια παραλλαγή του Dirty Martini, αντί για την παραδοσιακή άλμη ελιάς, η άλμη φέτας προσφέρει έναν πιο ήπιο, φρέσκο και δροσερό χαρακτήρα. Αυτό από μόνο του είναι σίγουρα εντυπωσιακό. Εξίσου εντυπωσιακή είναι η πορεία των ελληνικών εξαγωγών και δη οι εξαγωγές φέτας σε χώρες που μέχρι και πριν από λίγο διάστημα κανείς δεν θα φανταζόταν. Στο εννεάμηνο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου, οι εξαγωγές φέτας σημείωσαν άνοδο 12,4% σε όγκο και 8,3% σε αξία. Με τον συνολικό όγκο να έχει ξεπεράσει τους 78.000 τόνους και την αξία τα 632 εκατ. ευρώ, καταδεικνύοντας πως η φέτα δεν είναι απλώς το παραδοσιακό ελληνικό τυρί, αλλά ένα παγκόσμιο προϊόν. Όμως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο δεν είναι απλώς η αύξηση των πωλήσεων στις παραδοσιακές αγορές όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, ή το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η ανάπτυξη σε χώρες που μέχρι πρότινος δεν φαντάζονταν ότι η φέτα θα είχε τη θέση που της αξίζει. Στο Μπαχρέιν, παραδείγματος χάριν, οι εξαγωγές φέτας αυξήθηκαν κατά 1.593%. Ναι, σωστά διαβάσατε: 1.593%. Στη Σενεγάλη οι εξαγωγές σε όγκο αυξήθηκαν 113,3% ενώ εξίσου σημαντική ήταν η αύξηση των εξαγωγών σε: Λουξεμβούργο (+154,2%), Ρουμανία (+44,4%), Παναμά (+305,6%), Μαλδίβες (+146%), Χιλή (+351,5%) και Ουρουγουάη (+132,9%). Στην πρώτη 10άδα, χώρες όπως οι Γερμανία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, ΗΠΑ, Αυστρία, Σουηδία, Βέλγιο, Ολλανδία και Ισπανία, συνεχίζουν να αποτελούν τους βασικούς πελάτες του εθνικού προϊόντος. Μάλιστα το εξεταζόμενο διάστημα, οι πωλήσεις σε όγκο στους top 10 προορισμούς αυξήθηκαν 3,9%, 22%, 14,4%, 15,4%, 16,4%, 11,5%, 11,9%, 5,4%, 11,9% και 40,5% αντίστοιχα. Στα σημαντικά ευρήματα της φετινής χρονιάς, η υποχώρηση των εξαγωγών φέτας στη Δανία, με την οποία έχουμε βρεθεί κατά το παρελθόν ουκ ολίγες φορές στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για την προστασία του εθνικού μας προϊόντος. Εφέτος λοιπόν, στο εννεάμηνο, οι πωλήσεις στην κατά τα άλλα συμπαθή Δανία υποχώρησαν κατά 17,3% και για αυτό δεν βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα από άποψη όγκου εξαγωγών. Όμως ενδιαφέρον έχει να δούμε τι γίνεται στις επόμενες θέσεις και σε προορισμούς που μάλλον δεν φανταζόμασταν ότι αυτό το προϊόν θα κατέγραφε τέτοια ανάπτυξη. Καλές οι φετινές επιδόσεις στην Αυστραλία, με ανάπτυξη των κατ’ όγκων εξαγωγών κατά 12,1%, λόγω και της ισχυρής ελληνικής κοινότητας, ενώ στη Φινλανδία οι εξαγωγές αυξήθηκαν 25,3%. Χαμηλές μεν αλλά σημαντικές σε ποσοστιαία άνοδο εφέτος οι εξαγωγές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (+17,5%), στη Σαουδική Αραβία (+19,4%), στην Κορέα (+71,3%), στον Λίβανο (+51,8%) και 81,2% στην Αλβανία. Πολύ πιο χαμηλά στην κατάταξη βάσει όγκου εξαγωγών αλλά με σημαντική ανάπτυξη βρίσκονται η Ταϊλάνδη (+46,3%), η Νέα Καληδονία (+119,5%) και η Χιλή (+351,5%). Στα new entries, η Ουγκάντα με 240 κιλά, η Γκάνα με 919 κιλά, η Κένυα με 190 κιλά, το Περού με 6.893 κιλά, τα νησιά Μάρσαλ με 490 κιλά, το Μακάο με 583 κιλά και η Ταϊπέι με 4.752 κιλά. Στις μεγάλες απώλειες, η χαμηλή διείσδυση σε χώρες με πολύ μεγάλο πληθυσμό, όπως παραδείγματος χάριν είναι η Κίνα. Εκεί οι εξαγωγές υποχώρησαν 13% στα 30.865 κιλά. Σημαντική υποχώρηση και στο Ισραήλ (-61,1%), στη Νότια Αφρική (-30,2%), στο Μαρόκο (-33,7%), στις Σεϋχέλλες (-41,9%), στην Ινδία (-29,2%), ενώ εξανεμίστηκαν σε Βιετνάμ, Νιγηρία, Αργεντινή και Βενεζουέλα. Βέβαια ο δρόμος των ελληνικών εξαγωγών φέτας, παρά τις καλές επιδόσεις που κατέγραψαν σε επίπεδο εννεαμήνου, δεν είναι αβρόχοις ποσί. Η φέτα έχει να ανταγωνιστεί τις φθηνές απομιμήσεις από το λευκό τυρί. Ένα μείζον πρόβλημα που δεν εντοπίζεται μόνο στις χώρες εκτός της ΕΕ. Λευκό τυρί, δυστυχώς, παρασκευάζουν και εταιρείες εντός της ΕΕ, που το ονομάζουν φέτα. Τα κρούσματα είναι πολλά, τα οποία, λόγω κυρίως των ελλιπών ελέγχων, αυξάνονται. Πηγή: euro2day.gr