Χάρβαρντ: Ποιος έκανε την πρώτη μεγάλη δωρεά μετά την αναταραχή
Μετά τον πόλεμο στη Γάζα, πολλοί γύρισαν την πλάτη στο ίδρυμα λόγω της στάσης του Ευθύμιος Τσιλιόπουλος Το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ βρέθηκε σε αναταραχή τον Οκτώβριο από την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ και τον επακόλουθο πόλεμο στη Γάζα. Πολλοί επώνυμοι δωρητές, συμπεριλαμβανομένων των Κεν Γκρίφιν και Λεν Μπλαβάτνικ, είπαν ότι διακόπτουν τις δωρεές στο ίδρυμα από το οποίο αποφοίτησαν, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά τους σε σχέση με την κατεύθυνση του πανεπιστημίου, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο χειρίστηκε τις κατηγορίες για αντισημιτισμό. Το πανεπιστήμιο, όμως, ανακοίνωσε ότι έλαβε 20 εκατομμύρια δολάρια από τον συν-διευθύνοντα σύμβουλο της KKR & Co. Τζόζεφ Μπάε και τη σύζυγό του, τη μυθιστοριογράφο Τζάνις Λι, μέρες πριν οι απόφοιτοι κατέβουν στο Κέιμπριτζ για τους εορτασμούς της τριακοστής reunion. Ο Μπάε, ο οποίος φέτος εντάχθηκε στο διοικητικό συμβούλιο του πανεπιστημίου, και η Λι κάνουν τη δωρεά στη Σχολή Τεχνών και Επιστημών, σύμφωνα με δήλωση του Χάρβαρντ την Πέμπτη. «Είμαστε ενθουσιασμένοι που συνεχίζουμε την υποστήριξή μας στο Χάρβαρντ», ανέφεραν οι Μπάε και Λι σε ανακοίνωσή τους. Το ζευγάρι έχει προικίσει στο παρελθόν θέσεις καθηγητών στις πολιτικές επιστήμες και στην ιστορία, καθώς και μια θέση στη δημιουργική γραφή. Ο προσωρινός πρόεδρος Άλαν Γκάρμπερ επαίνεσε την αφοσίωση του ζευγαριού, δηλώνοντας στην εφημερίδα του Πανεπιστημίου Harvard Gazette: «Ο Τζο Μπάε και η Τζάνις Λι είναι υποστηρικτές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και αφοσιωμένοι υποστηρικτές του Πανεπιστημίου… Αυτή η νέα δωρεά θα προωθήσει τις υποτροφίες για τις τέχνες και τις ανθρωπιστικές επιστήμες στο Χάρβαρντ και θα διευρύνει την οικονομική υποστήριξη για τους προπτυχιακούς μας φοιτητές — δύο στόχοι που είναι στις καρδιές του Τζο και της Τζάνις». Η πρώτη μεγάλη δωρεά μετά την αναστάτωση του ΟκτωβρίουΑυτή η κίνηση σηματοδοτεί μια από τις πρώτες μεγάλες ανακοινωθείσες δωρεές από τότε που το πανεπιστήμιο βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα τον Οκτώβριο από την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ και τον επακόλουθο πόλεμο στη Γάζα. Ακόμη και πριν από την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή τον Οκτώβριο, οι δωρεές στο πανεπιστήμιο είχαν μειωθεί. Οι δωρεές σε μετρητά στο πανεπιστήμιο μειώθηκαν κατά 3% στα 1,38 δισεκατομμύρια δολάρια το τελευταίο ακαδημαϊκό έτος που έληξε τον Ιούνιο του 2023. Οι Μπάε και Λι αποφοίτησαν το 1994, με την τάξη να γιορτάζει την 30ή reunion αυτό το Σαββατοκύριακο. Το ζευγάρι έχει βοηθήσει να συγκεντρωθούν 140 εκατομμύρια δολάρια μέχρι σήμερα, σύμφωνα με το Χάρβαρντ. Πηγή: ot.gr
Ψηφιακοί νομάδες: Ποιες είναι οι πιο ακριβοπληρωμένες θέσεις εργασίας
Μια επισκόπηση απομακρυσμένων θέσεων εργασίας σε όλο τον κόσμο βρήκε ότι οι επιστήμονες δεδομένων ήταν οι πλέον υψηλόμισθοι Πολλοί εργαζόμενοι της Gen Z ενδιαφέρονται να γίνουν ψηφιακοί νομάδες, αναζητώντας ευελιξία και ταξίδια. Εάν είστε επιστήμονας δεδομένων που εργάζεστε εξ αποστάσεως, ένα πράγμα που μπορεί να σας αρέσει να αναλύετε είναι ο μισθός σας. Μια έρευνα για την απομακρυσμένη εργασία διαπίστωσε ότι οι εργαζόμενοι, που ξέρουν να χειρίζονται spreadsheet, κέρδιζαν κατά μέσο όρο περίπου 132.000 δολάρια. Έπειτα ήταν οι αναλυτές επιχειρήσεων, που κέρδιζαν 100.000 δολάρια και οι διαχειριστές έργων, που κέρδισαν 88.000 δολάρια. Τα ευρήματα της Greenback Expat Tax Services, η οποία παρέχει φορολογικές υπηρεσίες για αμερικανούς που ζουν στο εξωτερικό, βασίστηκαν σε μια ανασκόπηση σχεδόν 6.800 καταχωρίσεων θέσεων εργασίας που δημοσιεύτηκαν στο Indeed από όλο τον κόσμο. Η Greenback ρώτησε επίσης περίπου 1.000 Αμερικανούς που ενδιαφέρθηκαν να γίνουν ψηφιακοί νομάδες. Μεταξύ των ερωτηθέντων, περισσότερο από το ένα τρίτο δήλωσας ότι δεν ήταν ευχαριστημένο με τη ζωή στο γραφείο ή τις μετακινήσεις του. Δύο στους πέντε ετοιμάζονταν να παραιτηθούν μέσα στον επόμενο χρόνο. Η περιέργεια για την εξ αποστάσεως εργασία έρχεται καθώς ορισμένες από αυτές τις θέσεις εργασίας γίνονται όλο και πιο δύσκολο να βρεθούν μετά από εντολές επιστροφής στο γραφείο. Πράγματι, ορισμένοι άνθρωποι δυσκολεύονται περισσότερο να βρουν επικερδείς θέσεις εργασίας γενικά στις ΗΠΑ, παρόλο που η συνολική ανεργία παραμένει χαμηλή. Λίγο περισσότεροι από τους μισούς από τους ερωτηθέντες σκέφτονταν να φύγουν από τις ΗΠΑ. Οι εργαζόμενοι της Gen Z ενδιαφέρθηκαν περισσότερο να πάνε στο εξωτερικό, με έξι στους 10 να λένε ότι σκέφτονται να αυτό-εξοριστούν. Πόσα χρήματα πρέπει να κερδίζει κανείς για να κάνει τη μετάβαση σε μια απομακρυσμένη εργασία άνετη;Περίπου 72.000 δολάρια, σύμφωνα με την έρευνα. Αυτός είναι ένας λόγος που η παραμονή στις ΗΠΑ μπορεί να έχει νόημα για ορισμένους εργαζόμενους. Στις ΗΠΑ, η μέση αμοιβή για μια θέση επιστήμονα δεδομένων εξ αποστάσεως ήταν $143.000. Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ είχαν τις περισσότερες απομακρυσμένες ευκαιρίες εργασίας και την υψηλότερη μέση αμοιβή για τέτοιους ρόλους στα 100.000 δολάρια. Η Γαλλία ήταν η επόμενη στα 90.000 δολάρια και η Αυστραλία στα 79.000 δολάρια. Όσοι Αμερικανοί θέλουν να εκπατριστούν μπορεί να σκεφτούν την Ιταλία, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτές ήταν μεταξύ των χωρών που εμφανίζουν τον περισσότερο αριθμό απομακρυσμένων θέσεων εργασίας, σύμφωνα με τη μελέτη. Οι κύριες δουλειές που ήθελαν να έχουν οι Αμερικανοί που ήθελαν να εγκαταλείψουν το γραφείο ήταν δημιουργός περιεχομένου και ανεξάρτητος συγγραφέας. Λίγο πιο κάτω ήταν εικονικός βοηθός και δάσκαλος. Οι λόγοι που οι ερωτηθέντες ήθελαν να συνδεθούν από κάπου αλλού δεν ήταν περίεργοι. Επτά στους 10 είπαν ότι ο κύριος στόχος τους ήταν η ικανότητα να εργάζονται από οπουδήποτε. Σχεδόν έξι στους 10 έδειξαν την μεγαλύτερη ευελιξία. Λίγο περισσότεροι από τους μισούς είπαν ότι οι λόγοι αφορούσαν ήταν για ταξίδια ή περιπέτειες. Και οι μισοί είπαν ότι ήταν για να επιτευχθεί καλύτερη ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής. Ωστόσο, μόνο ένας στους τέσσερις είπε ότι σκόπευε να εργαστεί εξ αποστάσεως για πάντα. Για μερικούς ανθρώπους, η ευελιξία της εξ αποστάσεως εργασίας είναι απαραίτητη. Ο Έρικ Μπράουντ, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Katmai, η οποία χρησιμοποιεί ροές βίντεο για τη δημιουργία εικονικών γραφείων, είπε στο Business Insider στα τέλη του 2023 ότι είχε συνεργαστεί με έναν συνάδελφό του από το 2020. Ωστόσο, ο Μπράουντ έχει έδρα στις ΗΠΑ και συνάδελφος εδρεύει στην Ολλανδία. «Έχασα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του πρώτου μου παιδιού. Δεν έχασα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του δεύτερου παιδιού μου», είπε ο Μπράουντ. Πηγή: ot.gr
Kush: Το νέο συνθετικό ναρκωτικό, που δημουργεί «ζόμπι» και οδήγησε μία ολόκληρη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Παρασκευάζεται από κάνναβη, φαιντανύλη και τραμαδόλη και είναι άκρως φονικό – Στη Σιέρα Λεόνε η χρήση του έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις, που ο πρόεδρος κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης Ένα νέο φτηνό, συνθετικό ναρκωτικό εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια στη νέα μάστιγα, που καταστρέφει τη νεολαία σε αρκετές αφρικανικές χώρες. Ονομάζεται kush και οι συνέπειες της χρήσης του είναι τρομακτικές. Πουθενά αλλού δεν φαίνεται να έχει εξαπλωθεί τόσο όσο στη Σιέρα Λεόνε. Σε ρεπορτάζ του το Associated Press τονίζει ότι οι δρόμοι στα αστικά κέντρα της φτωχής χώρας είναι γεμάτα με εθισμένους νέους. Καθώς οι υγειονομικές υποδομές είναι ελάχιστες και τα κέντρα απεξάρτησης απλά δεν υπάρχουν, μία ομάδα εθελοντών προσπαθεί να βοηθήσει όσους μπορεί. Ο 21χρονος Κρίστιαν Τζόνσον περιγράφει στο πρακτορείο την εμπειρία του από την ένταξη στο πρόγραμμα της ομάδας. Όπως λέει αφού απέτυχαν με την πειθώ, τον έκλεισαν στο δωμάτιό του για δύο μήνες. «Έφευγα από το δωμάτιό μου μόνο για να πάω στο μπάνιο», λέει και προσθέτει πως ήταν κάτι που και ο ίδιος ήθελε. Είχε κίνητρο να διώξει από το μυαλό του το ναρκωτικό, αφού έβλεπε ότι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάνει τις σπουδές του, αλλά και τους φίλους του. Ο πρόεδρος της Σιέρα Λεόνε Τζούλιους Μαάντα Μπίο κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τον Απρίλιο για το ναρκωτικό Kush, το οποίο παρασκευάζεται από κάνναβη, φαιντανύλη και τραμαδόλη, ενώ συχνά αναμειγνύονται και άλλες χημικές ουσίες. Αλλά οι δημόσιες υπηρεσίες δεν μπορούν να κάνουν πολλά. Έτσι η εθελοντική ομάδα έχει εντείνει τη δράση της – σε βαθμό που πάντως να προκαλούνται σοβαρές αντιδράσεις για τις πρακτικές που χρησιμοποιεί. https://www.youtube.com/watch?v=1xIZqFRSYLs Απεξάρτηση με… αλυσίδες;Έχουν κάνει κατάληψη σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, αρπάζουν ανθρώπους κατόπιν αιτήματος των οικογενειών και μερικές φορές τους αλυσοδένουν για να τους αποτρέψουν από το να δραπετεύσουν. Πρόκειται για μία πρακτική, που χρησιμοποιούσε στο παρελθόν το μοναδικό ψυχιατρείο της χώρας της Δυτικής Αφρικής. Εντός του κτιρίου υπάρχει μία πολύ λεπτή επένδυση στο τσιμεντένιο δάπεδο και στους τοίχους και λίγα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς πέρα από το να πολεμήσει τον εθισμό του. Ωστόσο οι οικογένειες των εθισμένων νέων θεωρούν ότι μόνο έτσι μπορούν να σωθούν τα παιδιά τους. «Αποτρέπουμε τους γονείς από το να έρθουν λόγω έλλειψης χώρου», είπε ο Σουλεϊμάν Τουράι, τοπικός προπονητής ποδοσφαίρου που βοήθησε στην έναρξη του άτυπου αυτού κέντρου απεξάρτησης, που ονομάζεται Bombay Community (καθώς βρίσκεται στην οδό Bombay). «Οι άνθρωποι στην κοινότητα συνεργάζονται και βοηθούν με τους δικούς τους τρόπους ο καθένας. Κάποιοι φέρνουν φαγητό, κάποιοι φέρνουν νερό, κάνοντας ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν». Ένας γιατρός στην κοινότητα επισκέπτεται κατά καιρούς. Η αστυνομία είπε ότι δεν γνώριζε την ύπαρξη της ομάδας και του κέντρου ή την πρακτική της αλυσοδεσίας ανθρώπων. Μέχρι στιγμής, έχει περιθάλψει 70 έως 80 άτομα, είπαν στο AP εθελοντές. Ο ένας έδειξε τις αλυσίδες που χρησιμοποιήθηκαν σε ακραίες περιπτώσεις, αν και κανείς δεν ήταν αλυσοδεμένος εκείνη τη στιγμή, που ήταν στον χώρο το πρακτορείο. Ο μικρότερος κρατούμενος ήταν ένα 13χρονο αγόρι που έστειλε εκεί ο πατέρας του. «Ήμουν πολύ θυμωμένος και ήθελα να μην έχω καμία σχέση μαζί του», είπε ο πατέρας του, Γιμπρίλα Μπάνγουρα, ο οποίος είναι λέκτορας κολεγίου. «Είμαι πολύ ευγνώμων σε αυτούς τους άνδρες και τις γυναίκες για το ρόλο τους στη βοήθεια του γιου μου». Ο πρόεδρος της Σιέρα Λεόνε κήρυξε φέτος πόλεμο στο Kush, χαρακτηρίζοντάς το επιδημία και εθνική απειλή. Έχει ξεκινήσει μια ομάδα εργασίας για την κατάχρηση ναρκωτικών και ουσιών, υποσχόμενος να ηγηθεί μιας κυβερνητικής προσέγγισης που επικεντρώνεται στην πρόληψη και τη θεραπεία, η οποία θα περιλαμβάνει την επιβολή του νόμου και τη συμμετοχή της κοινότητας. «Είμαστε μάρτυρες των καταστροφικών συνεπειών του kush στα ίδια τα θεμέλια της χώρας μας, στους νέους μας», δήλωσε τον Απρίλιο. Λήθαργος, ανεπάρκεια οργάνων, επιδημία… ζόμπιΟι άνθρωποι σπάνια γνωρίζουν τι παίρνουν με το kush, δηλαδή τι ακριβώς περιλαμβάνει. Και κυρίως επιλέγουν να κλείσουν τα μάτια στο τι προκαλεί. Πολλοί μοιάζουν να είναι σε λήθαργο, θυμίζουν ζόμπι. Η χώρα ολόκληρη μοιάζει να πάσχει από επιδημία… «ζόμπι». Ορισμένοι από τους εθισμένους άλλωστε σκάβουν στους τάφους για να πάρουν τα κόκκαλα, τα οποία τρίβουν σε σκόνη, που προσθέτουν στην παρασκευή του ναρκωτικού. Αν και η κυβέρνηση δεν δημοσιεύει επίσημα στοιχεία για τους θανάτους που σχετίζονται με το kush ή τις εισαγωγές σε νοσοκομεία, ο Άνσου Κονέ, διευθυντής ψυχικής υγείας στο Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας, δήλωσε ότι υπήρξε απότομη αύξηση των ατόμων που εθίστηκαν στο ναρκωτικό και αναζήτησαν βοήθεια από το ψυχιατρείο της χώρας. «Κάνει τους νέους να εγκαταλείψουν το κολέγιο και έχει έντονη επίδραση στην υγεία τους. Μπορείτε να δείτε ότι έχουν πρησμένα πόδια, έχουν πολλαπλές ανεπάρκειες οργάνων, εμπλέκονται συχνά σε εγκλήματα», είπε στο AP. «Είναι μια πολύ σοβαρή κατάσταση. Προκαλεί οικογενειακή αποσύνθεση, προβλήματα στις κοινότητες και καθημερινούς θανάτους». Ο Μπουλ-Λουσένι, διευθυντής του Δικτύου Πολιτικής για τα Ναρκωτικά της Δυτικής Αφρικής, μιας ομάδας που στοχεύει να προωθήσει τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις, δήλωσε ότι η Σιέρα Λεόνε είναι η χώρα που έχει πληγεί περισσότερο στην περιοχή. «Κάθε κοινότητα στη Σιέρα Λεόνε έχει πληγεί από το Kush και τη διαλύει», ανέφερε στο AP, προσθέτοντας ότι χωρίς θεραπεία ή αποκατάσταση για τους περισσότερους χρήστες, «δεν υπάρχει τρόπος να το αντιμετωπίσουμε». Το Social Linkages For Youth Development And Child Link, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που επιδιώκει να καταπολεμήσει τη χρήση ναρκωτικών, βασίζεται σε πρώην χρήστες του ναρκωτικού για να βοηθήσει στην εκπαίδευση των νέων σχετικά με τις επιπτώσεις του. Η οργάνωση ασκούσε πιέσεις στην κυβέρνηση για χρόνια για να διαθέσει περισσότερους πόρους για την καταπολέμηση του εθισμού. «Το να ξεπεράσεις τον εθισμό δεν ήταν εύκολο. Ήταν ένα από τα πιο δύσκολα βήματα της ζωής μου», δήλωσε στο πρακτορείο ο Εφραίμ Μακουλάι, πρώην χρήστης που τώρα βοηθά άλλους νέους να ξεφύγουν από τον εφιάλτη. «Είναι σαν να προσπαθείς να βγεις από το νερό και υπάρχει νερό παντού γύρω σου», εξήγησε. Βρήκε τη δύναμη να παλέψει όταν άρχισε να βλέπει ότι του γυρίζουν την πλάτη οι φίλοι και η οικογένεια. Πηγή: naftemporiki.gr
Μικρό ποσοστό Ευρωπαίων πολιτών επιθυμεί την έξοδο της χώρας τους από την ΕΕ
Η στάση για το κοινό νόμισμα, την Βρετανία και τον πόλεμο στην Ουκρανία Μικρό ποσοστό των Ευρωπαίων επιθυμεί την έξοδο της χώρας του από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από το κοινό νόμισμα. Τα ποσοστά είναι μικρά και μεταξύ των ψηφοφόρων των κομμάτων της άκρας δεξιάς, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το ινστιτούτο Ipsos στις 27 χώρες της Ένωσης για λογαριασμό του γαλλικού think tank Fondation pour l’innovation politique και δημοσιεύτηκε σήμερα. Ειδικότερα, μόνο το 13% των ψηφοφόρων επιθυμούν την έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι χώρες στις οποίες οι ψηφοφόροι που θέλουν την έξοδο από την ΕΕ είναι περισσότεροι είναι η Βουλγαρία (22%), η Τσεχική Δημοκρατία (20%), η Αυστρία (19%) και η Γαλλία (18%). Αντίθετα, μόνο το 3% των Πορτογάλων και το 5% των Λιθουανών θέλουν την έξοδο από την Ένωση. Στις χώρες που έχουν υιοθετήσει το ευρώ, μόνο το 8% των ψηφοφόρων θέλει την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Το ποσοστό είναι υψηλότερο στην Κροατία (14%), τελευταία χώρα που υιοθέτησε το κοινό νόμισμα και το χαμηλότερο ποσοστό στην Πορτογαλία (3%). Και οι ψηφοφόροι των κομμάτων της άκρας δεξιάς θέλουν στην πλειονότητά τους την παραμονή στην Ένωση. Το 66% των ψηφοφόρων που έχουν την πρόθεση να ψηφίσουν κόμμα που ανήκει στην ομάδα Ταυτότητα και Δημοκρατία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιθυμεί την παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ποσοστό είναι ακόμη υψηλότερο (80%) για τους ψηφοφόρους κομμάτων που ανήκουν στην ομάδα Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές. Το ίδιο ισχύει και για το κοινό νόμισμα, προς το οποίο διάκεινται κατά 78% θετικά οι ψηφοφόροι κομμάτων της ομάδας Ταυτότητα και Δημοκρατία και κατά 90% οι ψηφοφόροι κομμάτων της ομάδας Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές. «Οι λαϊκιστές ψηφοφόροι τάσσονται μαζικά υπέρ του ευρώ, πράγμα που οδηγεί τους λαϊκιστές πολιτικούς να υιοθετούν την ιδέα του ευρωπαϊκού νομίσματος για να μην χάσουν ψήφους», σύμφωνα με την Fondation pour l’innovation politique. Το 77% θέλει την επιστροφή των Βρετανών στην ΕΕΜόνο το 21% των Ευρωπαίων θεωρεί ότι το Ηνωμένο Βασίλειο «τα πηγαίνει καλύτερα εκτός της ΕΕ» και το 77% τάσσεται υπέρ της επιστροφής των Βρετανών στην Ένωση. Ως προς αυτό το θέμα, το Ipsos υπέβαλε την ερώτηση και στους Βρετανούς το 68% των οποίων επιθυμεί την επιστροφή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, το συντριπτικό 86% των Ευρωπαίων θέλει την ενίσχυση της προστασίας των συνόρων της Ένωσης. Η έρευνα φωτίζει επίσης τις συνέπειες του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Το ένα τρίτο των ερωτηθέντων (32%) αναφέρουν τον πόλεμο στην Ουκρανία ως πρώτο ή δεύτερο λόγο της ψήφου τους. Το ποσοστό αυξάνεται στο 50% στις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία, αλλά φθάνει το 41% στην Γερμανία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ηνωμένο Βασίλειο στο διάστημα 22 Μαρτίου-26 Απριλίου σε αντιπροσωπευτικά δείγμα του πληθυσμού και στις ηλικίες άνω των 18 ετών. Πηγή: naftemporiki.gr
Ο οδικός χάρτης της ακροδεξιάς στην Ευρώπη – Σε ποιες χώρες καλπάζει
Καθώς πλησιάζουμε στις ευρωεκλογές, η ανησυχία όλων είναι ότι αυτά τα κόμματα θα συνασπιστούν για να φτιάξουν μία ισχυρή ομάδα στο ευρωκοινοβούλιο. Η προσπάθεια – που ξεκίνησε πριν από χρόνια – να μείνουν οι ακραίες δυνάμεις εκτός των κυβερνήσεων στην Ευρώπη έχει και επίσημα τελειώσει. Και, φυσικά, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του το Politico, η μάχη χάθηκε… Για δεκαετίες, τα πολιτικά κόμματα κάθε είδους ένωναν τις δυνάμεις τους για να κρατήσουν τους σκληρούς ακροδεξιούς έξω από τα κέντρα εξουσίας. Σήμερα, η στρατηγική αυτή έχει καταρρεύσει, καθώς οι λαϊκιστές και οι εθνικιστές αυξάνουν τις δυνάμεις τους σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο. Έξι ευρωπαϊκές χώρες – Ιταλία, Φινλανδία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Κροατία και Τσεχία – έχουν ακροδεξιά κόμματα μέσα στις κυβερνήσεις τους. Στη Σουηδία, η επιβίωση της κυβέρνησης εξαρτάται από τη στήριξη και την ψήφο εμπιστοσύνης των εθνικιστών, Σουηδών Δημοκρατών, που αποτελούν και τη δεύτερη μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα. Στην Ολλανδία, ο αντι-Ισλαμιστής, Γκέερτ Βίλντερς, βρίσκεται στο κατώφλι της εξουσίας, καθώς έχει ήδη επιτύχει μία ιστορική συμφωνία για τα δεδομένα της χώρας για σχηματισμό κυβέρνησης με τις δυνάμεις της κεντροδεξιάς. Την ίδια ώρα, τα σκληρά ακροδεξιά κόμματα είναι κυρίαρχα στις δημοσκοπήσεις σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στη Γαλλία, το κόμμα της Μαρίν Λεπέν φαίνεται να ξεπερνά το 30% έχοντας μεγάλη διαφορά από το δεύτερο κόμμα, που είναι το κόμμα του Προέδρου, Εμανουέλ Μακρόν. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Politico, η Εναλλακτική για τη Γερμανία, το ακροδεξιό AfD δηλαδή, ένα κόμμα το οποίο παρακολουθεί η αστυνομία για τις ακραίες απόψεις του πλησιάζει τα ποσοστά των Σοσιαλδημοκρατών. Καθώς πλησιάζουμε στις ευρωεκλογές, η ανησυχία όλων είναι ότι αυτά τα κόμματα θα συνασπιστούν για να φτιάξουν μία ισχυρή ομάδα στο ευρωκοινοβούλιο – αν βέβαια καταφέρουν να διατηρήσουν την ενότητά τους. Στα παραπάνω, πρέπει να προστεθεί η κυριαρχία των Αδελφών της Ιταλίας της Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία, το Πολωνικό Κόμμα του Νόμου και της Δικαιοσύνης, καθώς και η ομάδα του ID, που περιλαμβάνει τη Λεπέν – παλαιότερα είχε ενταχθεί εκεί και η εναλλακτική για τη Γερμανία, όμως εκδιώχθηκε πριν από μερικές ημέρες, εξαιτίας σκανδάλων. Πηγή: economistas.gr
Authentic Brands: Αποκτά την Champion για $1,2 δισεκατομμύρια
Οι εταιρείες HanesBrand και Authentic Brands κατέληξαν σε συμφωνία για την εξαγορά του αθλητικού brand Champion, με το ποσό της συναλλαγής να αναμένεται να ανέλθει στα 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Η HanesBrands ανακοίνωσε ότι η αξία της συμφωνίας μπορεί να αυξηθεί έως τα 1,5 δισεκατομμύρια δολάρια, εάν επιτευχθούν συγκεκριμένοι στόχοι, προσθέτοντας 300 εκατομμύρια δολάρια στο αρχικό ποσό. Η εταιρεία εκτιμά πως θα αποκομίσει καθαρά έσοδα ύψους $900 εκατομμυρίων από αυτή τη συμφωνία. Η εξαγορά της Champion θα επιτρέψει στην Authentic Brands να εισέλθει στον ταχύτατα αναπτυσσόμενο κλάδο των αθλητικών ειδών. Σημειώνεται πως η εταιρεία διαθέτει ήδη ένα ευρύ φάσμα εμπορικών σημάτων ένδυσης, όπως τα Aeropostale, Eddie Bauer, Forever 21 και Ted Baker. Η συμφωνία αναμένεται να υλοποιηθεί το δεύτερο εξάμηνο του 2024. Μετά την ολοκλήρωση, η HanesBrands θα προσφέρει μεταβατικές υπηρεσίες για την Champion, διαχειριζόμενη την επιχείρηση σε επιλεγμένες περιοχές.
Politico: Γιατί δεν υπάρχει ενιαία αγορά για Coca Cola και Nutella – Οι διαφορές στις τιμές
Έως και 70% ακριβότερο πωλείται ένα μπουκάλι Coca Cola στην Ολλανδία απ’ ότι στην Γερμανία, λέει η υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας Στην απόκλιση στις τιμές πώλησης ίδιων προϊόντων σε διαφορετικές αγορές εστίασε το Politico, τονίζοντας πόσο δύσκολο είναι να πιστέψει κανείς ότι υπάρχει ενιαία αγορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αφορμή αποτέλεσε το γεγονός ότι οι Ολλανδοί πληρώνουν 70% περισσότερο από τους Γερμανούς για ένα μπουκάλι Coca-Cola. H Ολλανδή υπουργός Οικονομίας Μίκι Αντριάανσενς βλέπει ότι οι Ολλανδοί πρέπει να ξοδεύουν περισσότερα από τους Γερμανούς γείτονές τους για κορυφαίες μάρκες για προϊόντα επάλειψης σοκολάτας και παγωτό. «Βλέπουμε μερικές φορές όσον αφορά την Coca-Cola ότι στη Γερμανία το προϊόν είναι κατά 1 ευρώ φθηνότερο από ό,τι στην Ολλανδία, που είναι πολλά χρήματα», δήλωσε στο Politico σε συνέντευξή της την περασμένη εβδομάδα. Έρευνα του ολλανδικού υπουργείου Οικονομίας διαπίστωσε πράγματι πως πέρυσι ένα μπουκάλι Coca-Cola του 1 λίτρου κοστίζει 1,08 ευρώ στη Γερμανία και 1,83 ευρώ στις Κάτω Χώρες. Ένα βαζάκι Nutella κοστίζει 2,79 ευρώ για τους Γερμανούς αγοραστές και 3,02 ευρώ για τους Ολλανδούς. Ένα κουτί παγωτά Magnum κοστίζει 3,73 ευρώ στη Γερμανία και 5,22 ευρώ στις Κάτω Χώρες. Είναι μόνο οι Ολλανδοί;Κι όμως, όχι. Ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Petr Fiala ανέβασε ένα βιντεάκι στο X πέρυσι όπου συνέκρινε την τιμή των 1,49 ευρώ στη Γερμανία για ένα μπουκάλι Coca-Cola 1,5 λίτρου με την τιμή των 1,33 ευρώ στην Τσεχία για ένα μικρότερο δοχείο του 1 λίτρου. Η Nutella κόστιζε 4,58 ευρώ για 750 γραμμάρια στη Γερμανία και 6,87 ευρώ για 600 γραμμάρια στην Τσεχία. «Από την άποψη των καταναλωτών, αυτό δεν θα έπρεπε να συμβαίνει σε μια ενιαία αγορά», δήλωσε η Βανέσα Τέρνερ της ευρωπαϊκής οργάνωσης καταναλωτών BEUC. «Τα μέλη μας ανησυχούν πολύ για τις τιμές των τροφίμων, ιδίως σε περιόδους κρίσης του κόστους ζωής». Δεν είναι εύκολο να υπάρξει ενιαία αγορά τροφίμων όταν υπάρχουν μεγάλες διαφορές στα εισοδήματα σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι Βούλγαροι, οι Σλοβάκοι και οι Ρουμάνοι έχουν μόλις το ένα τρίτο του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος των κατοίκων του πλούσιου Λουξεμβούργου. Τα προϊόντα πωλούνται συχνά φθηνότερα στις φτωχότερες χώρες, και μέχρι πρόσφατα οι χώρες αυτές έπαιρναν επίσης λιγότερα: μικρότερες συσκευασίες ή χειρότερη ποιότητα, ένα ζήτημα για το οποίο οι χώρες της Κεντρικής Ευρώπης διαμαρτυρήθηκαν έντονα την τελευταία δεκαετία, κερδίζοντας τη δράση της ΕΕ κατά των τροφίμων «διπλής ποιότητας». Οι τιμές των τροφίμων είναι τώρα ξανά στο μενού μετά τις απότομες αυξήσεις στον απόηχο της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις ανησυχίες για τον «πληθωρισμό της απληστίας», όπου οι αυξήσεις των τιμών ξεπερνούσαν τον πληθωρισμό ή παρέμεναν υψηλές ακόμη και όταν το υποκείμενο κόστος μειωνόταν. Η Μίκι Αντριάανσενς βλέπει ένα διαφορετικό χάσμα σε όλη την Ευρώπη, όπου οι τιμές των τροφίμων είναι χαμηλότερες σε μεγαλύτερες χώρες με μεγαλύτερες αγορές που μπορούν να υποστηρίξουν αρκετές αλυσίδες τροφίμων που μειώνουν το κόστος – όπως οι γερμανικές Lidl και Aldi ή οι γαλλικέ Carrefour και Auchan. «Βλέπουμε ότι, ειδικά όταν εξετάζουμε τις μεγαλύτερες χώρες όπως η Γερμανία ή η Γαλλία, ότι χώρες όπως οι Κάτω Χώρες, οι μικρότερες χώρες, έχουμε μειονέκτημα όσον αφορά ορισμένα προϊόντα», δήλωσε στο Politico. Παράλληλο εμπόριοΟ αγώνας για τα τρόφιμα μετατοπίζεται τώρα στην ενιαία αγορά για τα τρόφιμα που πωλούνται σε επίπεδο χονδρικής, ή πώς οι κατασκευαστές σκοπεύουν τα προϊόντα που πωλούνται σε μια χώρα να παραμείνουν στη χώρα αυτή. Στόχος τους μπορεί να είναι να εμποδίσουν τους λιανοπωλητές τροφίμων να αγοράζουν προϊόντα εκεί όπου είναι φθηνότερα για να τα μεταπωλήσουν σε πλουσιότερες χώρες, όπου οι μάρκες θα μπορούσαν να τα χρεώνουν ακριβότερα. Αυτό ονομάζεται παράλληλο εμπόριο. Στους κατασκευαστές δεν αρέσει και μπορεί να το αποτρέψουν χρησιμοποιώντας ετικέτες που κατευθύνουν ένα προϊόν για ορισμένες χώρες αλλά όχι για άλλες ή για όλες ή χρησιμοποιώντας διαφορετικά μεγέθη συσκευασίας για κάθε αγορά. Τα εμπόδια μπορούν επίσης να πάρουν τη μορφή ενός ευγενικού email που ανακατευθύνει έναν καταναλωτή σε στο τοπικό υποκατάστημα στη χώρα του που έχει διαφορετικό τιμοκατάλογο. Η Αντριάανσενς επισημαίνει πως τα ολλανδικά σούπερ μάρκετ περιορίζονται να αγοράζουν από ορισμένους χονδρέμπορους και δεν μπορούν να αγοράζουν από φθηνότερους προμηθευτές στη Γερμανία. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναφερθεί στα οφέλη του παράλληλου εμπορίου, συμπεριλαμβανομένων των εξοικονομήσεων έως και 14 δισεκατομμυρίων ευρώ για τους καταναλωτές. Οι αρχές επιβολής του ανταγωνισμού έχουν πατάξει κραυγαλέα παραδείγματα – όπως επιβάλλοντας πρόστιμα στη βελγική ζυθοποιία AB InBev επειδή εμπόδισε την πώληση φθηνότερης ολλανδικής μπύρας στο Βέλγιο και στη Mondelēz επειδή παρεμπόδισε τις πωλήσεις σοκολάτας, μπισκότων και καφέ. Ο ρόλος της ΕΕΗ Ολλανδή υπουργός Οικονομίας θέλει να προχωρήσει περαιτέρω με μια «απαγόρευση των διακρίσεων στην ΕΕ» για το εμπόριο μεταξύ επιχειρήσεων, η οποία θα αντιμετώπιζε τέτοιους εδαφικούς περιορισμούς στην προσφορά, δήλωσε. Η Αντριάανσενς έλαβε την υποστήριξη οκτώ άλλων χωρών σε μια συνάντηση την περασμένη εβδομάδα για νέους κανόνες που θα εμποδίζουν τους εμπόρους και τους πωλητές να εμποδίζουν τα σούπερ μάρκετ να προμηθεύονται αγαθά από εκεί που είναι φθηνότερα. Η Επιτροπή υποσχέθηκε μια διερευνητική αποστολή για να δει τι μπορεί να γίνει. Ωστόσο, η Επίτροπος Ανταγωνισμού Margrethe Vestager δήλωσε στους υπουργούς ότι «το θέμα του εδαφικού περιορισμού της προσφοράς είναι αμφιλεγόμενο». «Οι λιανοπωλητές από τη μία πλευρά και οι διεθνείς προμηθευτές επώνυμων προϊόντων από την άλλη δεν προσεγγίζουν τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο», ανέφερε σχετικά η ίδια στο Συμβούλιο Ανταγωνισμού την Παρασκευή. Πράγματι, η European Brands Association δήλωσε ότι η τιμολόγηση δεν είναι απλή και αντικατοπτρίζει τους τοπικούς κανόνες και το κόστος για τη συσκευασία, τη μεταφορά και τους φόρους. Επισημαίνουν επίσης ότι οι έμποροι λιανικής πώλησης είναι τελικά υπεύθυνοι για τον καθορισμό της τιμής που πληρώνουν οι καταναλωτές και απολαμβάνουν την ισχύ στην αγορά που τους επιτρέπει να χρεώνουν ορισμένους πελάτες περισσότερο. «Συνεχίζουν να υπάρχουν διαφορετικοί κανόνες σε όλες τις χώρες, οι οποίοι θα πρέπει να αξιολογούνται, καθώς και διαφορετικές οικονομικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένης της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών», αναφέρεται σε ανακοίνωση. Και μόνο η αποκάλυψη αυτών των διαφορών και η δημοσίευση των τιμών μπορεί να κάνει τη διαφορά, δήλωσε ο καθηγητής νομικής του University College του Λονδίνου Ιωάννης Λιανός, ο οποίος στο παρελθόν ήταν επικεφαλής της ελληνικής αρχής ανταγωνισμού. «Αυτό αυξάνει το ενδιαφέρον των φορέων χάραξης πολιτικής, καθώς οι καταναλωτές θα είναι πιο ευαισθητοποιημένοι», είπε. «Αλλά
Χαμντί Ουλουκάγια: Από το ελληνικό γιαούρτι στην μπύρα – Η νέα επένδυση του Τούρκου δισεκατομμυριούχου
Ο Ουλουκάγια περιέγραψε την απόφασή του να αγοράσει την ζυθοποίια στο Σαν Φρανσίσκο ως στοίχημα τόσο για την αναζωογόνηση της εταιρείας όσο και της πόλης της Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας γιαουρτιού Xαμντί Ουλουκάγια αγόρασε την Anchor Brewing με έδρα το Σαν Φρανσίσκο για ένα άγνωστο, για την ώρα, ποσό, σύμφωνα με το Bloomberg. Ο Ουλουκάγια, ο γεννημένος στην Τουρκία ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Chobani, απέκτησε την ζυθοποιία και τις εγκαταστάσεις 2,2 στρεμμάτων (0,9 εκταρίων) στην ανατολική πλευρά της πόλης μέσω του οικογενειακού του γραφείου, Shepherd Futures. Η 127χρονη ζυθοποιία, γνωστή για τη λάγκερ Anchor Steam, έπαψε να λειτουργεί τον Ιούλιο. Ο ιδιοκτήτης του εκείνη την εποχή, η ιαπωνική Sapporo Holdings Ltd., ανέφερε ως λόγο τη μείωση των πωλήσεων, γεγονός που σόκαρε τους «ακολούθους» της ζυθοποιίας. Στοίχημα αναζωογόνησηςΟ Ουλουκάγια περιέγραψε την απόφασή του ως στοίχημα τόσο για την αναζωογόνηση της εταιρείας όσο και της πόλης της. «Και οι δύο βιώνουν τη μαγεία της αναγέννησης», δήλωσε ο 52χρονος Ουλουκάγια σε δήλωσή του την Παρασκευή ανακοινώνοντας την εξαγορά. “Το Σαν Φρανσίσκο βρίσκεται στην καρδιά της Anchor Brewing και η Anchor ενσαρκώνει τόσα πολλά από αυτά που κάνουν αυτή την πόλη μεγάλη”. Ο δισεκατομμυριούχος ίδρυσε την Chobani πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Είχε μεταναστεύσει πρόσφατα από την Τουρκία και εντυπωσιάστηκε από το περιορισμένο και χαμηλής ποιότητας γιαούρτι που διατίθεται στα περισσότερα καταστήματα των ΗΠΑ. Χρησιμοποίησε ένα δάνειο Διοίκησης Μικρών Επιχειρήσεων για να ιδρύσει το Chobani, του οποίου το όνομα είναι εμπνευσμένο από την τουρκική λέξη για τον βοσκό. Δεν είναι η πρώτη επιδρομή του Ουλουκάγια πέρα από τα γαλακτοκομικά προϊόντα: Απέκτησε σημαντικό μερίδιο στην εταιρεία καφέ La Colombe με έδρα τη Φιλαδέλφεια το 2015. Η Chobani, η οποία πουλά επίσης κρέμες καφέ και γάλα βρώμης, αγόρασε ολόκληρη την εταιρεία πέρυσι για 900 εκατομμύρια δολάρια. Πλούτισε πουλώντας ελληνικό γιαούρτιΝέο εγχειρίδιο για τους CEO γράφει ο Μr Chobani ή κατά κόσμον Χαμντί Ουλουκάγια. Ο Τούρκος επιχειρηματίας που έχει αποκτήσει αμύθητα πλούτη πουλώντας… ελληνικό γιαούρτι στο εξωτερικό. Ο ιδιοκτήτης της Chobani ξεκίνησε από από ένα αγροτόσπιτο της Τουρκίας. Κανείς δεν φανταζόταν ότι θα βρισκόταν στην κορυφή της παγκόσμιας επιχειρηματικής σκηνής. Μεγάλωσε στο κτήμα του πατέρα του που ήταν γεμάτο αγελάδες και μετανάστευσε από την Τουρκία στις ΗΠΑ σε ηλικία 22 ετών. Chobani: «Πάγωσε» από τον Nasdaq ο Τούρκος που το παίζει Έλληνας με τα γιαούρτια Όνειρό του ήταν να μάθει αγγλικά και να σπουδάσει σε μία σχολή επιχειρηματικών σπουδών. Μια αγγελία φέρνει… αλλαγέςΗ μεγάλη αλλαγή στη ζωή του, ήρθε όταν, μία μέρα τυχαία, διάβασε μία αγγελία. Ό ίδιος περιγράφει: «Μια κρύα μέρα του Ιανουαρίου του 2005, πήρα μια από τις πιο σημαντικές αποφάσεις της ζωής μου. Ήμουν στο δρόμο και προσπαθούσα να βρω αυτό το παλιό εργοστάσιο. Μια ημέρα πριν έλαβα μήνυμα στο email που έλεγε ότι είναι προς πώληση μονάδα γιαούρτιου. Το εργοστάσιο ήταν τόσο παλιό, που οι ιδιοκτήτες νόμιζαν ότι δεν άξιζε τίποτα. Όταν μπήκα αυτό που έβλεπα ήταν οι άνθρωποι. 55 τον αριθμό. Η μόνη δουλειά ήταν να διαλύσουν και να το κλείσουν για πάντα. Αυτό που με στεναχώρησε περισσότερο εκείνη τη στιγμή, ήταν ότι αυτό δεν ήταν απλά ένα παλιό εργοστάσιο. Αλλά μια χρονομηχανή. Ένα μέρος όπου οι άνθρωποι έφτιαξαν τη ζωή τους, αλλά τώρα έκλεινε. Και η εταιρεία όχι μόνο εγκατέλειπε το γιαούρτι αλλά εγκατέλειπε αυτούς, λες και δεν ήταν αρκετά καλοί. Ήμουν τόσο θυμωμένος που ο CEO που ήταν τόσο μακριά, έβλεπε τα λογιστικά στοιχεία και έκλεινε το εργοστάσιο. Τα spreadsheets είναι τεμπέλικα. Δεν λένε για τους ανθρώπους, δεν σου λένε για τις κοινότητες. Αλλά δυστυχώς σήμερα πολλές επιχειρηματικές αποφάσεις λαμβάνονται σήμερα, με βάση τα λογιστικά στοιχεία. Μέχρι τον Αύγουστο του 2005 είχα τα κλειδιά του εργοστασίου. Το πρώτο που έκανα ήταν να προσλάβω 4 από τους 55 ανθρώπους. Κάποιες φορές αναρωτιέμαι, τι θα μου έλεγαν εάν τους έλεγα ότι σε δυο χρόνια θα αρχίζαμε την παραγωγή γιαουρτιού, που δεν έχουν ξαναδεί οι Αμερικανοί και δεν έχουν γευτεί ποτέ πριν. Θα είναι πεντανόστιμο, και φυσικό. Και θα ξανά προσλάβουμε και τους 55 υπαλλήλους ή τους περισσότερους από αυτούς και μετά άλλους 100 και μετά άλλους 1000. Εάν τους έλεγα βλέπετε αυτή την πόλη εκεί; Για κάθε έναν προσλαμβάνουμε άλλες 10 θέσεις εργασίας θα ανοίγουν στην τόπο. Η πόλη θα ξαναζωντανέψει. Σε αυτούς τους ίδιους ανθρώπους που εγκατέλειπαν, ήταν αυτοί που το ξαναέφτιαξαν 100 φορές καλύτερο». Πηγή: ot.gr
IATA: Πάνω από 1 τρισ. δολάρια τα κέρδη των αεροπορικών εταιρειών φέτος – Πόσο αυξάνονται τα εισιτήρια
Η Διεθνής Ενωση Αεροπορικών Μεταφορών (IATA) προβλέπει ότι ο αριθμός των ταξιδιωτών θα φτάσει φέτος στο ρεκό των 5 δισεκατομμυρίων Έσοδα μεγαλύτερα από 1 τρισεκατομμύριο δολάρια περιμένουν ότι θα έχουν φέτος οι παγκόσμιες αεροπορικές εταιρείες, οι οποίες βλέπουν τους ταξιδιώτες να φτάνουν στον αριθμό ρεκόρ των 5 δισεκατομμυρίων. Αυτό ανακοινώθηκε στη γενική συνέλευση της Διεθνούς Ενωσης Αεροπορικών Μεταφορών (IATA), η επίσης, εκτιμά ότι τα καθαρά κέρδη του 2024, θα ανέλθουν σε 30,5 δισεκατομμύρια δολάρια, έναντι 27,4 δισ. το 2023, αναβαθμίζοντας την προηγούμενη πρόβλεψη για 25,7 δισ. δολάρια. Η εκτόξευση έρχεται μόλις τέσσερα χρόνια αφότου ο κλάδος κατέρρευσε με ζημία 140 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2020 ως αποτέλεσμα της πανδημίας. «Το περιβάλλον είναι καλύτερο από ό,τι περιμέναμε, ιδιαίτερα στην Ασία», δήλωσε στο Reuters ο γενικός διευθυντής Willie Walsh στο περιθώριο της συνάντησης των 300 και πλέον μελών της IATA, που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 80% της παγκόσμιας εναέριας κυκλοφορίας. Ωστόσο, η αεροπορική βιομηχανία προειδοποίησε ότι η ικανότητά της να εξυπηρετήσει μια ισχυρή ανάκαμψη της ταξιδιωτικής ζήτησης παρεμποδίζεται από τη διακοπή των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, που επηρεάζει και τον αεροπορικό στόλο. Οι αποδόσεις επιβατών – ή το μέσο ποσό που πληρώνει ένας επιβάτης για να πετάξει ένα μίλι, δηλαδή τα εισιτήρια – αναμένεται να ενισχυθούν κατά 3,2% σε σύγκριση με το 2023, σύμφωνα με την IATA. Αυτό κατά ένα μέρος αποδίδεται στο γεγονός ότι η αύξηση της χωρητικότητας είναι περιορισμένη, αυξάνοντας τους μέσους ναύλους. Αντίθετα, οι αποδόσεις από μεταφορές φορτίων αναμένεται να μειωθούν κατά 17,5% το 2024, καθώς οι αγορές ναύλων επιστρέφουν σε κανονικά πρότυπα μετά την εκτόξευσή τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ο κλάδος έχει υψηλό πάγιο κόστος και κανονισμούς που αποθαρρύνουν τις περισσότερες διασυνοριακές συγχωνεύσεις, πράγμα που σημαίνει ότι παραμένει κατακερματισμένος. «Το περιθώριο παραμένει πολύ μικρό· εξακολουθούμε να εξετάζουμε ένα περιθώριο λίγο περισσότερο από 3%, πολύ λιγότερο από αυτό που πρέπει να έχει ο κλάδος» είπε ο Walsh. Πηγή: ot.gr
Αποικιοκρατία και δουλεία: Η Δύση αντιμέτωπη με το ένοχο παρελθόν της
Οι αξιώσεις αφρικανικών κρατών για επανορθώσεις από την πρώην αποικιοκρατική Δύση παίρνουν «φωτιά» Ρεπορτάζ: Μαργαρίτα Βεργολιά «Η συγγνώμη είναι το εύκολο μέρος», δήλωσε προ ημερών ο Πορτογάλος πρόεδρος, Μαρσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα. Αναφερόταν στις πάλαι ποτέ «μαύρες» σελίδες του μακρινού παρελθόντος της χώρας του, όταν ήταν ακόμη μια μεγάλη ναυτική και αποικιοκρατική δύναμη. «Πρέπει να πληρώσουμε το κόστος», τόνισε, για εγκλήματα τα οποία διαπράχθηκαν κατά την εποχής της αποικιοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου του διατλαντικού δουλεμπορίου. Η δήλωση έπεσε σαν βόμβα, όχι μόνο στην Λισαβόνα, αλλά και σε πολλές πρωτεύουσες της Ευρώπης. Όμως το γεγονός ότι το θέμα έθιξε δημόσια ο αρχηγός του κράτους της Πορτογαλίας -μιας ημιπροεδρικής δημοκρατίας, που από την εποχή της αποικιοκρατίας έχει «κληρονομήσει» την ευθύνη για σχεδόν το ήμισυ των Αφρικανών που έπεσαν θύματα του δουλεμπορίου- έχει ξεχωριστή βαρύτητα. Για περισσότερο από τέσσερις αιώνες, τουλάχιστον 12,5 εκατομμύρια άνθρωποι απήχθησαν από την Αφρική, φορτώθηκαν ως «εμπόρευμα» κυρίως σε ευρωπαϊκά πλοία, μεταφέρθηκαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τις πατρίδες τους και πουλήθηκαν ως δούλοι. Οι περισσότεροι δούλεψαν σε φυτείες στην αμερικανική ήπειρο, πληρώνοντας με το αίμα και τις ζωές τους την ανάπτυξη των δυναστών τους. Στο όνομα της δικαιοσύνης, οι απόγονοι των μεν εγείρουν πλέον αξιώσεις αποζημιώσεων. Στο πλαίσιο της γεωπολιτικής, οι απόγονοι των δε αρκούνται σε δηλώσεις μεταμέλειας. Όμως αυτές αποδεικνύονται λίγες ή και υποκριτικές σε έναν κόσμο που αλλάζει. Τελευταίο στο χορό των αξιώσεων, το αφρικανικό νησιωτικό κράτος Σάο Τομέ και Πρίνσιπε ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει από την Πορτογαλία επανορθώσεις. Η νέα δεξιά κυβέρνηση της Λισαβόνας έσπευσε να κλείσει το κεφάλαιο, ανακοινώνοντας ότι δεν προβλέπεται «καμία συγκεριμένη διαδικασία ή πρόγραμμα ενεργειών». «Όταν όμως είναι σωστό να ζητήσουμε συγγνώμη», προσέθεσε, «θα το πράξουμε»… Όμως οι εξελίξεις πλέον τρέχουν. Η Δανία έγινε η πρώτη χώρα που απαγόρευσε επίσημα τη δουλεμπορία το 1792 με συνέπεια να ακολουθήσουν η Βρετανία και οι ΗΠΑ λίγα χρόνια αργότερα. (Photo: Wikimedia Commons/Gustavo La Rotta Amaya) Στο επίκεντρο οι επανορθώσειςΗ ιδέα της καταβολής επανορθώσεων για το διατλαντικό δουλεμπόριο προωθείται σε όλο τον κόσμο, περιλαμβανομένων προσπαθειών για τη δημιουργία ειδικού δικαστηρίου για το θέμα. Έλαβε νέα ώθηση από τα μέσα Απριλίου, με την ολοκλήρωση της τρίτης συνόδου του Μόνιμου Φόρουμ του ΟΗΕ για τους Ανθρώπους Αφρικανικής Καταγωγής (PFPAD). Κοινό αίτημα ήταν πρόσθετη χρηματοδότηση για αποζημιώσεις. Κύριοι αποδέκτες είναι οι πρώην αποικιοκρατικές χώρες της Ευρώπης και οι ΗΠΑ. Καλούνται να αναγνωρίσουν επισήμως ότι μεγάλο μέρος του πλούτου και της ανάπτυξής τους στηρίχτηκε σε εγκλήματα σε βάρος αφρικανικών κρατών και τις πλάτες ελεύθερων ανθρώπων που μετέτρεψαν σε δούλους. Σε περσινή κοινή δήλωση με την Κοινότητα Χωρών Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής (CELAC), η ΕΕ αναγνώρισε πρώτη φορά το δουλεμπόριο ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Στα τέλη του 2023, μια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρότεινε τη δημιουργία ενός μόνιμου φόρουμ για την εξέταση «μέτρων αποκαταστατικής δικαιοσύνης». Όμως οι επόμενες κινήσεις παραμένουν ασαφείς, για ένα μελανό κεφάλαιο της ιστορίας που δεν επιβαρύνει συλλογικά τους «27». Στην πρόσφατη σύνοδο PFPAD, που έγινε στη Γενεύη, μια ομάδα ΜΚΟ πρότεινε για τη δημιουργία ανεξάρτητης επιτροπής για τη διερεύνηση του ζητήματος των γαλλικών αποζημιώσεων στην πολύπαθη Αϊτή. Αφορούν στο γνωστό ως «χρέος ανεξαρτησίας» της χώρας της Καραϊβικής, που άρχισε να καταβάλει το 1825 στο Παρίσι. Μέχρι την ολοκλήρωση των πληρωμών, το 1947, υπολογίζεται ότι έφτασαν τα 21 δισεκατομμύρια σε ονομαστική αξία, απομυζώντας την οικονομία της ανεξάρτητης Αϊτής, με αντάλλαγμα τη διπλωματική αναγνώρισή της. Θεωρήθηκαν τότε ως αποζημίωση για τις ζημίες που υπέστη η Γαλλία από την πρώτη επιτυχημένη εξέγερση των σκλάβων παγκοσμίως. Αποτελεί μόνο ένα παράδειγμα των ανοιχτών διεκδικήσεων. Στο «κάδρο» πλέον μπαίνει η προοπτική δημιουργίας ενός ειδικού δικαστηρίου για το θέμα των επανορθώσεων από την εποχή της αποικιοκρατίας. Πλέον, η υποστήριξη του αιτήματος κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος, κυρίως σε κράτη Αφρικής και της Καραϊβικής. Σιδερένιες αλυσίδες ποδιών στην προθήκη του Μουσείου Σκλαβιάς, στη Σενεγάλη (REUTERS/Finbarr O’Reilly/File Photo) Μια «συγγνώμη» δεν αρκείΣτο θέμα των αποζημιώσεων «πρέπει επιτέλους να περάσουμε σε μια νέα εποχή», τόνισε ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Φόλκερ Τουρκ. «Οι κυβερνήσεις πρέπει να αναλάβουν δράση και να επιδείξουν πραγματική ηγεσία με γνήσιες δεσμεύσεις για την ταχεία μετάβαση από τα λόγια στη δράση που θα αντιμετωπίσει επαρκώς τα λάθη του παρελθόντος». Προς το παρόν οι περισσότερες που έχουν κάνει ένα πρώτο βήμα προς αναγνώριση των ιστορικών ευθυνών, αρκούνται στη συγγνώμη. Η Δανία ζήτησε συγγνώμη από την Γκάνα το 2018, δύο αιώνες αφότου σταμάτησε την αποίκησή της. Η Γαλλία έχει αναγνωρίσει με νόμο τη δουλεία ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Οι βασιλείς του Βελγίου και του Ηνωμένου Βασιλείου, Φίλιππος και Κάρολος Γ’ έχουν εκφράσει «βαθιά λύπη» για τις πρακτικές των προγόνων τους, χωρίς αναγνώριση ενοχής του στέμματος. Πιο πρόσφατα, ο βασιλιάς Γουλιέλμος Αλέξανδρος της Ολλανδίας ζήτησε «συγγνώμη», παραπέμποντας σε ανεξάρτητη έρευνα για τη διερεύνηση «τυχόν άμεσου ρόλου» της ολλανδικής μοναρχίας στο υπερατλαντικό δουλεμπόριο. Τα συμπεράσματα δεν αναμένονται πριν από τα τέλη του 2025. Η Γερμανία έχει επίσης ζητήσει συγγνώμη για τη σφαγή μελών των φυλών Χερέρο και Νάμα στη Ναμίμπια, αναγνωρίζοντάς την ως γενοκτονία. Έπειτα από χρόνια σκληρών διαπραγματεύσεων, ανακοίνωσε τη διάθεση 1,1 δισεκατομμυρίων ευρώ στην αφρικανική ώρα, όχι όμως ως επανόρθωση, αλλά ως «χρηματική βοήθεια» σε βάθος 30ετιας. Στις δε ΗΠΑ, την εξαίρεση κάνει η προοδευτική Καλιφόρνια. Ειδική ομάδα που συγκροτήθηκε στη δυτική αμερικανική πολιτεία πρότεινε την καταβολή αποζημίωσης ύψους 1,2 εκατομμυρίων δολαρίων σε απογόνους πρώην σκλάβων. Μόλις πρόσφατα, η Επιτροπή Δικαιοσύνης της Γερουσίας της Καλιφόρνιας ενέκρινε τη σύσταση υπηρεσίας για τον καθορισμό των δικαιούχων. Υπάρχουν ωστόσο έντονες αντιδράσεις, καθώς το συνολικό ύψος των αποζημιώσεων υπολογίζεται ότι μπορεί να φτάσει τα 800 δισεκατομμύρια δολάρια, την ώρα που ο ετήσιος προϋπολογισμός της «Χρυσής Πολιτείας» δεν είναι ούτε τα μισά. * Κεντρική photo: Wikimedia Commons/Antoine Taveneaux Πηγή: ot.gr