TÜV HELLAS: Πιστοποιεί τη νέα μονάδα της εταιρικής ομάδας της Krivek
Η TÜV HELLAS (TÜV NORD) πιστοποίησε τη νέα μονάδα επεξεργασίας αλιευμάτων της εταιρικής ομάδας Krivek. Ο ομίλος αποτελεί μία από τις κορυφαίες εταιρείες στον τομέα της επεξεργασίας κρέατος και θαλασσινών στην Κρήτη αλλά και γενικότερα σε Πανελλήνιο επίπεδο. Το πιστοποιητικό FSSC 22000 (Version 5.1) απονεμήθηκε από τον Φορέα επιθεώρησης για τις νέες εγκαταστάσεις της εταιρικής ομάδας Krivek τις οποίες επιθεώρησε. Αυτό το πιστοποιητικό καλύπτει το Σύστημα Διαχείρισης Ασφάλειας των Τροφίμων για την επεξεργασία και συσκευασία ακατέργαστων και κατεψυγμένων ψαριών, δίθυρων, μαλακίων και κεφαλόποδων. Συν τοις άλλοις, η TÜV HELLAS (TÜV NORD) πιστοποίησε τη νέα μονάδα σύμφωνα με το διεθνές πρότυπο ISO 14001:2015, το οποίο καλύπτει το Σύστημα Περιβαλλοντικής Διαχείρισης της εταιρείας. Οι δύο αυτές πιστοποιήσεις επικυρώνουν την δέσμευση του ομίλου Krivek για την ασφάλεια των τροφίμων και την προστασία του περιβάλλοντος, πληρούμενοι πλήρως τις αυστηρές απαιτήσεις των διεθνών προτύπων. Αυτό επιτρέπει στα προϊόντα του ομίλου να καταναλώνονται όχι μόνο εντός της χώρας μας, αλλά και σε διάφορες αγορές στο εξωτερικό, προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της ισχύουσας νομοθεσίας. Με την πιστοποίηση των συστημάτων, η εταιρία συνδράμει στην επίτευξη των στόχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη (SDGs): 1) Εξάλειψη της πείνας, 3) Υγεία και ευημερία, 6) Καθαρό νερό και αποχέτευση, 12) Υπεύθυνη κατανάλωση και παραγωγή, 13) Δράσεις για το κλίμα και 14) Ζωή κάτω από το νερό. Αυτό αποδεικνύει τη σημασία που δίνουν τόσο ο όμιλος όσο και η TÜV HELLAS (TÜV NORD) στις βιώσιμες πρακτικές. Αξίζει να αναφερθεί πως η έναρξη της λειτουργίας του ομίλου εταιρειών Krivek άρχισε στην Κρήτη πριν από 35 και πλέον χρόνια και ειδικεύεται στην παραγωγή και επεξεργασία κρέατος, στην παραγωγή κατεψυγμένων αλιευμάτων, καθώς και στο εμπόριο και τη διανομή των παραγόμενων brands του ομίλου. Μόνο για την παραγωγή κρέατος, στην εταιρεία εργάζονται περισσότερα από 140 εξειδικευμένα άτομα, ενώ διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής περίπου 2.400 τετραγωνικών μέτρων, επεξεργαζόμενη περισσότερους από 17 τόνους κρέατος κάθε μέρα. Σήμερα, ο όμιλος διαθέτει υποκαταστήματα σε Αθήνα, Ηράκλειο, Χανιά, Κω & Ρόδο, ενώ τα προϊόντα της εταιρείας Krivek είναι διαθέσιμα τόσο σε όλη την Ελλάδα όσο και σε διεθνές επίπεδο. “Η πιστοποίηση της ασφάλειας των τροφίμων και της περιβαλλοντικής αποτελούν βασική προτεραιότητα τόσο του φορέα μας όσο και των συνεργατών μας, στο πλαίσιο της επιβεβαίωσης και την αναγνώρισης της συμμόρφωσης μιας εταιρείας με κριτήρια βιωσιμότητας. Είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι για το γεγονός ότι συνεργαζόμαστε με τον όμιλο Krivek που μοιράζεται τις προτεραιότητες αυτές και που έμπρακτα -μέσω της πιστοποίησης- αποδεικνύει τη σημασία που δίνει στην απαρέγκλιτη τήρηση των σχετικών προτύπων” υπογραμμίζει η Διευθύντρια Γραφείου Κρήτης της TÜV HELLAS (TÜV NORD), Uxue Azpiroz. Ενώ ο διευθυντής της νέας μονάδας του Ομίλου Krivek, Μάνος Φουκαδάκης αναφέρει τα ακόλουθα: “Ο Όμιλος KRIVEK έχει καταξιωθεί στην αγορά , λόγω της έμπρακτης αφοσίωσής του στην υψηλή ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών αλλά και το σεβασμό του στου πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης. Ο συνεργάτης μας TÜV HELLAS μας στήριξε όλα τα χρόνια επιθεωρώντας και πιστοποιώντας όλες τις εγκαταστάσεις μας , και μας τιμούν ιδιαίτερα οι δύο πιστοποιήσεις της νέας μας παραγωγικής μονάδας κατεψυγμένων αλιευμάτων, η οποία σχεδιάστηκε και λειτουργεί με υψηλές προδιαγραφές.”
Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών & EY Ελλάδος: Κατέληξαν σε συμφωνία σύμπραξης
Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ) και η EY Ελλάδος υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με σκοπό τον συντονισμό δράσεων σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος. Τη Δευτέρα 15 Απριλίου 2024, ο Πρύτανης του ΟΠΑ, καθηγητής Δημήτρης Μπουραντώνης και ο CEO της EY Ελλάδος, Γιώργος Παπαδημητρίου, υπέγραψαν το σχετικό έγγραφο στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου στην Αθήνα. Με βάση την ευρεία ποικιλία θεμάτων που τους απασχολούν και τις πλούσιες ευκαιρίες συνεργασίας, ΟΠΑ & ΕΥ Ελλάδος αποφάσισαν να συνεργαστούν και να συντονίσουν τις ενέργειές τους μέσω ενός πενταετούς πρωτοκόλλου συνεργασίας. Αυτό θα λειτουργήσει ως βάση για μια εκτεταμένη συνεργασία, διαλόγου και αλληλεπίδρασης μεταξύ των δύο. Μεταξύ των πιθανών οφελών από τη συνεργασία του ΟΠΑ με την EY Ελλάδος περιλαμβάνονται: – η συνεργασία του Πανεπιστημίου με την EY σε θέματα πρακτικής άσκησης και διασύνδεσης των φοιτητών και φοιτητριών με την αγορά εργασίας, – η απόκτηση εργασιακής εμπειρίας των φοιτητών του Πανεπιστημίου επί των υπηρεσιών που προσφέρει η EY μέσω ανταλλαγής επισκέψεων, διαλέξεων και workshops, – η εκπαίδευση των φοιτητών και φοιτητριών του Πανεπιστημίου στο αντικείμενο των σπουδών τους και στην παραγωγή ερευνητικού έργου, συναφούς με τα αντικείμενα ενδιαφέροντος του Πανεπιστημίου και της εταιρείας και, – η επιστημονική κατάρτιση των ανθρώπων της EY, με την απαιτούμενη ακαδημαϊκή τεχνογνωσία στον τομέα ενδιαφερόντων του Πανεπιστημίου. “Μια ακόμη ιδιαίτερα σημαντική και γόνιμη συνεργασία υπογράφηκε σήμερα από το ΟΠΑ με την εταιρεία EY Ελλάδος. Με αυτό τον τρόπο, επεκτείνουμε το ισχυρό δίκτυο συνεργασιών και ενδυναμώνουμε τους πυλώνες της εξωστρέφειας και της καινοτομίας που αποτελούν σταθερές αξίες του στρατηγικού πλάνου ανάπτυξης του Πανεπιστημίου. Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές επωφελούνται από τις ευκαιρίες επαγγελματικής σταδιοδρομίας που προσφέρουν αυτές οι συνεργασίες, ενώ ταυτόχρονα αυξάνονται και οι δυνατότητες για έρευνα μέσα από τα ερευνητικά μας εργαστήρια” αναφέρει ο Δημήτρης Μπουραντώνης, Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και Καθηγητής. Ενώ ο Γιώργος Παπαδημητρίου, CEO της EY Ελλάδος προσθέτει: “Η προώθηση της διασύνδεσης των ακαδημαϊκών σπουδών με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας, αλλά και η δια βίου εκπαίδευση και κατάρτιση του ανθρώπινου κεφαλαίου της χώρας, αποτελούν στρατηγικές προτεραιότητες για την ΕΥ. Για αυτό τον λόγο, είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι που ενώνουμε τις δυνάμεις μας με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, με ξεκάθαρο όραμα, τόσο το να δώσουμε την ευκαιρία σε νέους επιστήμονες να απασχοληθούν στο αντικείμενο των σπουδών τους και να προετοιμαστούν για την αγορά εργασίας, όσο και να προωθήσουμε ενεργά την παραγωγή νέας γνώσης και καινοτομίας στα πεδία κοινού ενδιαφέροντος των δύο οργανισμών”.
Η δημογραφική κρίση και η ελληνική ανάπτυξη
Δεκαέξι σημεία από την παρουσίαση στη «Μεγάλη Συζήτηση» για τη Δημογραφική Κρίση στο 9ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών Δημήτρης Α. Ιωάννου – Χρήστος Α. Ιωάννου Δεκαέξι σημεία από την παρουσίαση στην «Μεγάλη Συζήτηση» για την Δημογραφική Κρίση στο 9ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. 1. Οι δημογραφικές τάσεις στην Ελλάδα, δηλαδή η μείωση της γονιμότητας, η γήρανση του πληθυσμού λόγω και της θετικής εξέλιξης της αύξησης του προσδόκιμου ζωής, η μείωση του πληθυσμού, η μείωση του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας, δεν είναι νέα φαινόμενα. Έρχονται από προηγούμενες δεκαετίες και λόγω της «δημογραφικής ορμής» θα ενταθούν την τρέχουσα και τις επόμενες δεκαετίες. 9ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών: Η πορεία της ελληνικής οικονομίας και τα επόμενα βήματα 2. Οι προβολές και οι προβλέψεις για την Ελλάδα προς το 2050, δεν είναι ευνοϊκές: γήρανση πληθυσμού, μείωση πληθυσμού και εργατικού δυναμικού και μέση ετήσια ανάπτυξη, στην καλύτερη περίπτωση, 1% ή και λιγότερο (0,7%). Στην προηγουμένη περίοδο της ήπιας φάσης της δημογραφικής κρίσης η Ελλάδα είχε ατυχείς επιδόσεις και αποτελέσματα, που οδηγούν στις σημερινές δυσμενείς προβλέψεις, μην έχοντας αντιμετωπίσει τα ζητήματα του ισχνού παραγωγικού τομέα της και των χαμηλών ποσοστών απασχόλησης / ανθρωπίνου κεφαλαίου. 3. Για να διαψευσθούν στην πράξη οι δυσμενείς προβλέψεις, και ιδιαίτερα εκείνη σύμφωνα με την οποία η χώρα είναι καταδικασμένη σε οικονομική στασιμότητα και συρρίκνωση, πρέπει σε συνθήκες δημογραφικής κρίσης να αξιοποιηθούν οι ευκαιρίες α) της από χρόνια, ήδη, σε εξέλιξη 4ης βιομηχανικής επανάστασης, β) της αναδιάταξης της παγκοσμιοποίησης και της ευρωπαϊκής ενοποίησης με το friendshoring που βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη. 4. Η διεθνής εμπειρία δείχνει πως ο θετικός μετασχηματισμός είναι εφικτός εάν ως κοινωνία το επιθυμείς πραγματικά. Ο πληθυσμός εργάσιμης ηλικίας στην ΕΕ των 27 άρχισε να συρρικνώνεται το 2009. Το 2022 ήταν λιγότερος κατά 10 εκατομμύρια. Θα ανέμενε κανείς και χαμηλότερο επίπεδο απασχόλησης. Όμως στην πράξη αυξήθηκε κατά 7 εκατομμύρια, μέσω της αύξησης των ποσοστών απασχόλησης του μειωμένου πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας, κυρίως γυναικών αλλά, επίσης, και νέων καθώς και ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας. Επιπλέον μεταξύ 2009 και 2022 αυξηθήκαν οι θέσεις εργασίας υψηλής ειδίκευσης λόγω της συμμετοχής στην τεχνολογική βιομηχανική επανάσταση. Αυξήθηκαν δε και η παραγωγικότητα και το ΑΕΠ. Η Ελλάδα δεν «συμμετείχε» σε αυτήν την εξέλιξη, αποτελώντας την εξαίρεση σε όλους τους προαναφερθέντες δείκτες. 5. Για να εξηγηθεί γιατί η χώρα έμεινε και μένει όλο και πιο πίσω, και για να αντιμετωπισθεί η δημογραφική κρίση και να αξιοποιηθούν οι νέες ευκαιρίες ανάπτυξης πρέπει στις παραδοσιακές μακροοικονομικές ερμηνείες να προστεθεί, πρώτον, η οπτική του τομέα των «διεθνώς εμπορευσίμων προϊόντων και υπηρεσιών», και ιδιαίτερα της κατηγορίας τους που ονομάζουμε “αγαθά Baumol”, και, δεύτερον, το στοιχείο του ανθρωπίνου κεφαλαίου. Στην συνέχεια, με βάση την νέα αντίληψη, θα πρέπει, ως κοινωνία, να κάνουμε ριζικά διαφορετικές επιλογές στον οικονομικό μας βίο από εκείνες της ήπιας περιόδου της δημογραφικής κρίσης. 6. Μόνο με εγχώρια παραγωγή σε “διεθνώς εμπορεύσιμα” αγαθά μπορείς να ευημερείς στην ενιαία αγορά, στην ευρωζώνη και στην (νέα) παγκοσμιοποίηση, όπως αυτή εξελίσσεται. Αυτό, απλά, σημαίνει πως η εγχώρια παραγωγή πρέπει να γίνει διεθνώς ανταγωνιστική. Το οικονομικό, (αλλά, σε τελική ανάλυση και το κοινωνικό) ζήτημα της χώρας συνοψίζεται και συναιρείται στο χαμηλό ποσοστό “διεθνώς εμπορευσίμων” αγαθών και υπηρεσιών, -και ειδικότερα σε εκείνη την κατηγορία προϊόντων που τα έχουμε ονομάσει “αγαθά Baumol”- ως προς το σύνολο του ΑΕΠ. 7. Τα «αγαθά Baumol» είναι κρίσιμα μεσο-μακροχρόνια καθώς αυτά προσδιορίζουν σήμερα τον “χώρο” της “4ης βιομηχανικής επανάστασης”. Είναι τα προϊόντα και οι υπηρεσίες μεγάλης προστιθέμενης αξίας που για να παραχθούν απαιτούν οργάνωση και σύμπραξη ανθρωπίνου κεφαλαίου, υψηλά εξειδικευμένης εργασίας και καινοτόμας επιχειρηματικότητας, με μεθόδους “τεχνολογιών αιχμής” που ενσωματώνουν επιστημονική γνώση, προϊόν έρευνας. Οι κλάδοι αυτοί είναι που αυξάνουν σταθερά την παραγωγικότητά τους. Η Ελλάδα, όμως, σε αυτούς τους κλάδους βρίσκεται στην πλέον δυσμενή και αδύναμη θέση σε σχέση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες παράγοντας πάρα πολύ λίγα “αγαθά Baumol” (11,7% έναντι ΕΕ 21,2%). 8. Το χαμηλό ποσοστό πληθυσμού που είναι οικονομικά ενεργό (75,6% έναντι ΕΕ: 79,4%) και το ακόμη χαμηλότερο ποσοστό απασχόλησης (66,3% έναντι ΕΕ: 74,6%) με τα ακόμη χαμηλότατα ποσοστά απασχόλησης γυναικών (56%) και νέων, είναι η επιφάνεια του ζητήματος ανθρωπίνου κεφαλαίου στην Ελλάδα. Ασφαλής δείκτης για την πραγματική και δυνητική παραγωγικότητα μίας οικονομίας, και για τον αναπτυξιακό της δυναμισμό, είναι το ποσοστό των εργαζομένων “υψηλής ειδίκευσης”, δηλαδή μεγάλης παραγωγικότητας. Υπάρχει ευθεία συσχέτιση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ και του μεριδίου θέσεων εργασίας υψηλής ειδίκευσης στο σύνολο της απασχόλησης για όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ. Η Ελλάδα βρίσκεται με 31% στις χαμηλότερες θέσεις, ενώ η απόκλιση της έναντι της ΕΕ και της Ευρωζώνης βαίνει αυξανόμενη, σε διαφορά 10-11%. 9. Όταν ο πληθυσμός μειώνεται και, ταυτόχρονα, ένα μικρό ποσοστό του εργάζεται, εάν έχεις στόχο την ανάπτυξη, υπάρχει ένας μόνο τρόπος: οι όλο και πιο λίγοι που εργάζονται να γίνονται όλο και πιο παραγωγικοί και η αύξηση της παραγωγικότητάς τους να αντισταθμίζει και να υπερκεράζει την τάση για μείωση της παραγωγής που προκύπτει από την μείωση του αριθμού τους. 10. Την προηγούμενη περίοδο της ήπιας δημογραφικής κρίσης η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε από καθήλωση σε χαμηλή παραγωγικότητα (-30-35% έναντι ΕΕ και Ευρωζώνης). Ενώ τα περισσότερα κράτη -μέλη της ΕΕ αυξάνουν την παραγωγικότητα είτε, κυρίως, εντός των επιμέρους κλάδων της οικονομίας, είτε με μετακίνηση πόρων -διαρθρωτική αλλαγή, ώστε η απασχόληση να γίνεται σε παραγωγικότερες οικονομικές δραστηριότητες. Η στασιμότητα της παραγωγικότητας στην Ελλάδα είναι αποκλίνουσα σε σχέση με τα άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ. 11. Η μεταποίηση στην Ελλάδα (όπως και οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνίας, -ΤΠΕ- και οι επιχειρηματικές υπηρεσίες) έχει υπερδιπλάσια παραγωγικότητα από τις κατασκευές, το χονδρικό και λιανικό εμπόριο, την εστίαση και τα καταλύματα, και σχεδόν τριπλάσια από τον αγροτικό τομέα, κλάδους που -πλην κατασκευών- έχουν μεγαλύτερα μερίδια απασχόλησης στην ελληνική οικονομία. Σχεδόν τα 2/3 της απασχόλησης συγκεντρώνεται σε κλάδους που έχουν παραγωγικότητα ανά ώρα εργασίας χαμηλότερη της μέσης παραγωγικότητας της χώρας. 12. Πως αυξάνεται η παραγωγή και η παραγωγικότητα και πως μεταφέρεται ανθρώπινο κεφάλαιο σε παραγωγικότερες δραστηριότητες; Mε επενδύσεις, με συμμετοχή σε διεθνείς αλυσίδες αξίας, και με εκπαίδευση. Η παραγωγή και η παραγωγικότητα συνδέονται αντίστροφα με το επενδυτικό κενό αλλά και με «επενδύσεις στο κενό», δηλαδή αδιέξοδες παραγωγικά, αλλά όχι πάντοτε ζημιογόνες επενδύσεις, που, συχνά, οφείλονται στις ελληνικές ιδιαιτερότητες και στο
Μια δεύτερη ευκαιρία για τη δίκαιη παραγωγή ενέργειας στην Ελλάδα
Το γαϊτανάκι των λαθών ξεκινάει πριν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία Άποψη: Παύλος Γερουλάνος Ενεργειακό κόστος, αισχροκέρδεια, έμμεσοι φόροι, όλα είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας λαθών και άστοχων πολιτικών επιλογών της Κυβέρνησης, που γονατίζουν το ελληνικό νοικοκυριό. Η αλυσίδα μπορεί να σπάσει και η πολιτική να ανατραπεί, με την Ελλάδα να αποκτά μία δεύτερη ευκαιρία για δικαιότερη ενεργειακή μετάβαση. Πώς όμως δημιουργήθηκε ο φαύλος κύκλος του κ. Μητσοτάκη στην ενέργεια, πώς μας έχει κοστίσει και πώς μπορεί να αντιστραφεί; Το γαϊτανάκι των λαθών ξεκινάει πριν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αγνοώντας τα συμφέροντα της Ελλάδας και προσπαθώντας να την αναδείξει ως «καλό παιδί» της Ένωσης στην ενεργειακή μετάβαση, η Κυβέρνηση προτάσσει το ρωσικό αέριο, από το αραβικό πετρέλαιο και τον ελληνικό λιγνίτη, ως καθαρότερη μορφή ενέργειας. Έτσι, όμως, συντηρεί την εξάρτηση της Ελλάδας σε εξωτερικούς προμηθευτές και ορυκτά καύσιμα ενώ παράλληλα στέλνει τη Δυτική Μακεδονία και τη Μεγαλόπολη, όπου γινόταν η παραγωγή του λιγνίτη, στα «τάρταρα». Η Ελλάδα, θα βρεθεί ακόμη περισσότερο στο «έλεος» ξένων ενεργειακών μονοπωλίων, μόλις ξεσπάει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Οι τιμές της ενέργειας απογειώνονται. Τα ελληνικά νοικοκυριά υποφέρουν. Ενεργοβόρες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις «γονατίζουν». Οι αγρότες μας οδηγούνται σε μείωση της ανταγωνιστικότητάς τους. Μετά την εμπλοκή στις εφοδιαστικές αλυσίδες, η ακρίβεια στην ενέργεια, οδηγεί στο δεύτερο κύμα αυξήσεων των τιμών και τροφοδοτεί το «τσουνάμι» της αισχροκέρδειας. Η Κυβέρνηση αρνείται την ελληνική διάσταση του προβλήματος και βάζει το κεφάλι της στην άμμο, μέχρι που, δύο χρόνια μετά, ο νέος Υπουργός, κ. Σκρέκας, υπό πίεση, παραδέχεται ότι στη χώρα υπάρχει αισχροκέρδεια, «αδειάζοντας» τον προκάτοχό του, κ. Γεωργιάδη. Αντί να ζητήσει συγγνώμη και τη συμβολή όλων των κομμάτων στην αντιμετώπιση του προβλήματος, η Κυβέρνηση πέφτει σε δεύτερο λάθος. Στην προσπάθειά της να διορθώσει το λάθος της με το αέριο, κινείται ξανά βιαστικά, χωρίς σχεδιασμό. Καταργεί εσπευσμένα την προτεραιότητα των Ενεργειακών Κοινοτήτων και οδηγεί τις ΑΠΕ στις μεγάλες επιχειρήσεις, υπερφορτώνοντας παράλληλα το δίκτυο, το οποίο και σήμερα παραμένει κορεσμένο. Αντί για εξαρτημένους από ολιγοπώλια ορυκτών καυσίμων, μας μετατρέπει σε εξαρτημένους από ολιγοπώλια φωτοβολταϊκών. Έτσι, καλούμαστε να πληρώσουμε και πάλι ακριβή ενέργεια. Αντιλαμβανόμενη τα δύο πρώτα λάθη της, κάνει το τρίτο: Κρατάει ψηλά την έμμεση φορολογία και μοιράζει «PASS». Οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι και τα ευάλωτα νοικοκυριά, «εθίζονται» σε φιλοδωρήματα. Τα μεσαία στρώματα φτωχοποιούνται. Η εξάρτηση της χώρας από λίγους συνεχίζεται και η Ελλάδα μένει με μερικά δισ. λιγότερα στα ταμεία της. Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε με τα λάθη του κ. Μητσοτάκη; Μπορούμε να βγούμε από τον φαύλο κύκλο που μας έχει βάλει; Υπάρχει άλλος δρόμος; Προφανώς, υπάρχει. Φανταστείτε, να δίναμε ποσοστό της παραγωγής ενέργειας, από τις υπάρχουσες Ανανεώσιμες Πηγές, σε κοινότητες και συλλογικότητες. Οι Δήμοι, θα στήριζαν τα ευάλωτα νοικοκυριά με φθηνή ενέργεια. Τα Επιμελητήρια, τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις, όπως τους φούρνους, για να προσφέρουν φθηνότερο ψωμί. Και οι Συνεταιρισμοί, θα βοηθούσαν τους αγρότες μέλη τους, για να γίνουν ανταγωνιστικοί. Οι τιμές θα έπεφταν λόγω μεγαλύτερου ανταγωνισμού, η συλλογική συνείδηση των μελών των συλλογικοτήτων θα δυνάμωνε και οι τοπικές κοινωνίες θα αγκάλιαζαν τις ΑΠΕ, διότι τώρα πια θα τους αφορούσαν. Πιο σημαντικό ακόμα, θα άνοιγε ο δρόμος διάπλατα για την ατομική παραγωγή ενέργειας, που έπρεπε να είναι ο στόχος μας από την πρώτη στιγμή. Η Ελλάδα, θα άφηνε το θετικό της αποτύπωμα και για τον «πράσινο» και για τον δίκαιο χαρακτήρα της ενεργειακής της μετάβασης. Γίνεται; Γίνεται, με μια Κυβέρνηση έτοιμη να βάλει την Ελληνίδα και τον Έλληνα στο επίκεντρο της ενεργειακής της πολιτικής. Τι σημαίνει πρακτικά, αυτό; Σύμφωνα με τη μελέτη της McKinsey, το 2050, η παραγωγή από παράκτια πάρκα, μόνο, θα είναι τουλάχιστον δύο φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τη σημερινή παραγωγή από το σύνολο των χερσαίων ΑΠΕ, φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες μαζί. Όμως, οι άδειες για παράκτια πάρκα, που έχουν μόλις τώρα αρχίσει να μοιράζονται, είναι ακριβές και η επένδυση δυσβάστακτη για μικρούς επιχειρηματίες, συλλογικότητες και ενεργειακές κοινότητες. Θα μπορούσαμε όμως να ανταλλάξουμε άδειες για παράκτιες εγκαταστάσεις, που έτσι και αλλιώς θα πάρουν μεγάλοι επιχειρηματίες, με χερσαίες ΑΠΕ και να τις μοιράσουμε δίκαια και τοπικά. Η βασική ιδέα είναι να διεκδικήσουμε ποσοστιαία μικρότερο τίμημα για παράκτια πάρκα και να ανταλλάξουμε, αυτό το τίμημα, με δικαιώματα σε χερσαίες εγκαταστάσεις, οι οποίες με τη σειρά τους θα δοθούν σε συλλογικότητες που μπορούν να περάσουν στις Ελληνίδες και στους Έλληνες χαμηλότερες τιμές ενέργειας. Ο φαύλος κύκλος του κ. Μητσοτάκη θα γινόταν ενάρετος με πολλαπλά οφέλη και για την οικονομία και για την κοινωνία. Οι τιμές στον τελικό καταναλωτή θα μειωνόντουσαν, η Κυβέρνηση θα μπορούσε να μειώσει τους έμμεσους φόρους που εισπράττει, αφού αφαιρέσει το μικρότερο τίμημα που θα πάρει, τα ευάλωτα νοικοκυριά δεν θα χρειαζόντουσαν PASS, οι αγρότες και οι ενεργοβόρες επιχειρήσεις θα μπορούσαν να σταθούν καλύτερα και πιο ανταγωνιστικά στα πόδια τους. Όνειρο θερινής νυκτός; Προφανώς, για αυτήν την Κυβέρνηση. Αλλά όνειρο εξαιρετικά εφικτό για μια Κυβέρνηση που θα κινηθεί με γνώμονα το ατομικό και συλλογικό μας συμφέρον. Και η απαίτηση για μία τέτοια διακυβέρνηση, είναι ένα μήνυμα που η σημερινή Κυβέρνηση πρέπει να λάβει με την πρώτη ευκαιρία. Οι Ευρωεκλογές, είναι μια τέτοια. Πηγή: ot.gr
Politico: Γιατί το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να μην κατασχέσει ποτέ ρωσικά περιουσιακά στοιχεία
Στην πολιτική, η πραγματικότητα σπάνια συμβαδίζει με τη ρητορική. Και η πραγματικότητα είναι ότι η Βρετανία πιθανότατα δεν θα απαλλοτριώσει ποτέ τα χρήματα της Ρωσίας Πολλά έχουν ειπωθεί από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία. Ήταν τότε που στη βρετανική πρωτεύουσα — με το παρατσούκλι «Londongrad» λόγω της φήμης της ως παιδικής χαράς για τους Ρώσους ολιγάρχες — ο υπουργός του υπουργικού συμβουλίου Μάικλ Γκόουβ ζήτησε να κατασχεθούν οι επαύλεις των Ρώσων μεγιστάνων για να στεγάσουν Ουκρανούς πρόσφυγες. Άλλοι πρότειναν να υφαρπάξουν τα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία στις τράπεζες της Βρετανίας για να βοηθήσουν στη χρηματοδότηση της άμυνας της Ουκρανίας ή για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση μετά τον πόλεμο. Όμως, δύο χρόνια αργότερα, και παρά τις φανφάρες, ελάχιστα έχουν γίνει για την κατάσχεση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Και είναι αμφίβολο εάν θα φτάσουμε ποτέ στο σημείο αυτό, όπως αποκάλυψε το Politico, που μίλησε με δικηγόρους κυρώσεων και εμπειρογνώμονες σε θέματα πολιτικής, οι οποίοι λένε ότι δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ποτέ νομική υπόσταση για την κατάσχεση παγωμένων ρωσικών χρημάτων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων. To πάγωμαΗ κυβέρνηση δεν δημοσίευσε ποτέ επίσημα στοιχεία για τη συνολική αξία των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά εκτιμάται ότι έχουν παγώσει προσωπικά περιουσιακά στοιχεία αξίας 18 δισεκατομμυρίων λιρών και περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας αξίας περίπου 26 δισεκατομμυρίων λιρών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αντίστοιχα, στην ΕΕ ανέρχονται σε 260 δισεκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, οι ειδικοί τονίζουν ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ της δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων και της κατάσχεσής τους. Η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων θεωρείται νομικά αναλογική επειδή είναι προσωρινή. Ενώ οι αρχές μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα κέρδη που προκύπτουν από την επένδυση των χρημάτων, όπως έχει συμφωνήσει να κάνει η ΕΕ, τα ίδια τα περιουσιακά στοιχεία θεωρητικά θα επιστραφούν κάποια στιγμή. Η οριστική κατάσχεσή τους, από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε να έχει τεράστιες νομικές προεκτάσεις και οι Βρετανοί βουλευτές φαίνεται σιγά σιγά να το αντιλαμβάνονται. Το τραπέζι των διαπραγματεύσεωνΟι υπουργοί βλέπουν ξεκάθαρα διαφορά μεταξύ κρατικών και προσωπικών περιουσιακών στοιχείων. Νωρίτερα αυτό το έτος, ο υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Κάμερον ανανέωσε τις εκκλήσεις για κατάσχεση των παγωμένων κρατικών περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας. Τα λόγια του άρεσαν σε πολλούς ακτιβιστές που πιστεύουν ότι τα χρήματα π0ου έχουν «παγώσει», πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να διατεθούν σε θύματα του πολέμου ή για να βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας μετά το τέλος των μαχών. Πέρα από τα νομικά ζητήματα, όμως, ι αξιωματούχοι του Ηνωμένου Βασιλείου γνωρίζουν ότι τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία θα μπορούσαν να αποτελέσουν χρήσιμο εργαλείο στις μελλοντικές ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Η μόνιμη κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων θα καθιστούσε λιγότερο πιθανό να πραγματοποιηθούν τέτοιες διαπραγματεύσεις. Κράτος δικαίουΤο εάν και το πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα δεσμευμένα κεφάλαια της Ρωσίας είναι μια συζήτηση που διεξάγεται αυτή τη στιγμή σε όλο τον κόσμο. Στις ΗΠΑ υπάρχουν ισχυρές δικομματικές εκκλήσεις για κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, ενώ στην ΕΕ, υπάρχει πολύ μεγαλύτερος φόβος, και την ίδια στιγμή, πολύ μεγαλύτερη πίεση για εξεύρεση λύσης. Καθώς η πλειονότητα των περιουσιακών στοιχείων φυλάσσεται στο αποθετήριο τίτλων Euroclear, θα χρειαζόταν μια συμφωνία σε επίπεδο ΕΕ – ωστόσο το μπλοκ εμφανίζεται διχασμένο. Το θέμα θα συζητηθεί στην τακτική σύνοδο κορυφής της G7 του Ιουνίου. Αλλά ακόμα κι αν η Βρετανία συμφωνούσε στη G7 να συμμετάσχει στη δήμευση κρατικών περιουσιακών στοιχείων, οι δικηγόροι πιστεύουν ότι υπάρχει μικρή πιθανότητα να γίνει κάτι αντίστοιχο με τα προσωπικά περιουσιακά στοιχεία. Αν και όλοι ανησυχούν για τις πιθανές συνέπειες της κατάσχεσης των χρημάτων, η Βρετανία ανησυχεί ιδιαίτερα για την παραβίαση των νομικών κανόνων. Δεν υπάρχει «άμεσο νομικό προηγούμενο» για κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, τόνισε ο Φράνσις Μποντ, δικηγόρος κυρώσεων στη Macfarlanes. «Είναι μια εντελώς αχαρτογράφητη νομική περιοχή.” Η μεγάλη επιρροή του Σίτι του Λονδίνου είναι ένας σημαντικός παράγοντας καθώς φοβάται ότι θα διακινδυνεύσει τη φήμη του ως κορυφαίου προορισμού για επενδύσεις. Εκλογικά τερτίπιαΟι επικείμενες εκλογές στη Βρετανία αποτελούν την ιδανική ευκαιρία για το αντιπολιτευόμενο Εργατικό Κόμμα να απαιτήσει να πληρώσει η Ρωσία το τίμημα της παράνομης εισβολής της – αλλά το κόμμα αμφιταλαντεύεται. Για τους Συντηρητικούς, πάλι, οι συχνές αναφορές στην περιβόητη κατάσχεση των ρωσικών χρημάτων έχουν ανταπόκριση στο εκλογικό σώμα, χωρίς ωστόσο να γίνεται κάτι περισσότερο για να πραγματοποιηθεί, γεγονός που εξόργισε ορισμένους εντός του Συντηρητικού κόμματος. Όπως παραπονέθηκε ο Ίαν Ντάνκαν Σμιθ, ο πρώην ηγέτης των Τόρις, ο οποίος τώρα προεδρεύει της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για τις κυρώσεις, «η πρόοδος είναι αργή και το Ηνωμένο Βασίλειο υστερεί πλέον σε σχέση με τις ΗΠΑ και τον Καναδά και τα κράτη της ΕΕ όπως το Βέλγιο και η Εσθονία, τα οποία λαμβάνουν όλα μέτρα για να δημεύσουν ή να ανακατευθύνουν τα συγκεντρωμένα κεφάλαια στην Ουκρανία. Η δήμευση περιουσιακών στοιχείων εγείρει όντως σημαντικά νομικά, πολιτικά και οικονομικά ζητήματα, τα οποία πρέπει να εξεταστούν, αλλά δεν είναι ανυπέρβλητα», συμπλήρωσε. Πηγή: ot.gr
LVMH: Ο Bernard Arnault ετοιμάζει το διάδοχο σχήμα και προκαλεί… χαμό
Ο Γάλλος δισεκατομμυριούχος θέτει τις βάσεις για αλλαγή γενεών στον μεγαλύτερο όμιλο πολυτελείας στον κόσμο Τέσσερις δεκαετίες πέρασε ο δισεκατομμυριούχος σήμερα Bernard Arnault, εξελίσσοντας την κατασκευαστική εταιρεία που κληρονόμησε από τον πατέρα του, στον όμιλο LVMH που κατέχει ηγετική θέση στον τομέα της πολυτέλειας. Μεθοδικός, απαιτητικός και μερικές φορές αδίστακτος, ο 75χρονος παραμένει βαθιά αναμεμειγμένος στη διαχείριση της αυτοκρατορίας του και δεν του αρέσει να συζητά τη διαδοχή με ξένους. Αλλά στο παρασκήνιο ο δισεκατομμυριούχος, ο οποίος το 2022 αύξησε το όριο ηλικίας για τον ρόλο του ως διευθύνοντος συμβούλου στα 80 έτη, θέτει προσεκτικά τις βάσεις για τα πέντε παιδιά του ώστε να ηγηθούν κάποτε της εταιρείας αξίας σχεδόν 400 δισ. ευρώ. Δύο από τους γιους του είναι έτοιμοι να ενταχθούν στο διοικητικό συμβούλιο της LVMH κατά την ετήσια συνέλευσή του την Πέμπτη, αφήνοντας μόνο τον νεότερο χωρίς θέση, καθώς ο Arnault προετοιμάζει την… παράδοση γενεών τόσο εντός της οικογένειάς του όσο και μεταξύ των στελεχών που εργάζονται μαζί τους. «Πριν από πέντε χρόνια, θα μπορούσατε να υποστηρίξετε ότι αν συνέβαινε κάτι στον Arnault, θα είχατε έναν προσωρινό, εκτός οικογένειας διευθύνοντα σύμβουλο, ενώ θα περιμένατε να μεγαλώσουν τα παιδιά και να αποκτήσουν μεγαλύτερη εμπειρία», δήλωσε στους Financial Times ο Erwan Rambourg, παγκόσμιος επικεφαλής της έρευνας καταναλωτών στην HSBC. «Τώρα δεν χρειάζεται αυτό το ενδιάμεσο πρόσωπο, καθώς έχει γίνει όλη η προετοιμασία», πρόσθεσε. Το διακύβευμα είναι η μελλοντική ηγεσία του μεγαλύτερου ομίλου πολυτελείας στον κόσμο, που περιλαμβάνει οίκους μόδας όπως ο Dior και ο Louis Vuitton μέχρι ξενοδοχεία και το κοσμηματοπωλείο Tiffany & Co, σε μια εποχή που ο ευρύτερος τομέας παλεύει με την επιβράδυνση μετά από μια άνευ προηγουμένου άνθηση της εποχής της πανδημίας. Είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς ποιος θα αναλάβει την κορυφαία θέση: αν και το μεγαλύτερο παιδί του, Delphine, κατέχει την πιο ανώτερη θέση στην αυτοκρατορία του ως διευθύνων σύμβουλος του Dior και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής, οι αναλυτές επισημαίνουν πιθανά σενάρια σύμφωνα με τα οποία δύο ή περισσότεροι από τους κληρονόμους θα μπορούσαν να διευθύνουν την εταιρεία από κοινού. Το μέγεθος και το μερίδιο αγοράς της LVMH σημαίνουν επίσης ότι η επόμενη γενιά των ηγετών της θα πρέπει να είναι πιο εφευρετική για να διατηρήσει την ανάπτυξη και δεν θα μπορεί πλέον να βασίζεται στην Κίνα, η οποία οδήγησε την επέκταση του κλάδου για μεγάλο μέρος της προηγούμενης δεκαετίας, για να δώσει ώθηση. H περίπτωση της LagardèreΟ Arnault, η οικογένεια του οποίου κατέχει το 48% του μετοχικού κεφαλαίου της LVMH και το 64% των δικαιωμάτων ψήφου, επιδιώκει να αποφύγει τη μοίρα άλλων γαλλικών επιχειρηματικών δυναστειών, όπου οι κακοδιαχειριζόμενες διαδοχές μπορούν να βουλιάξουν περιουσίες. Στον σπάνιο κόσμο της επιχειρηματικής ελίτ της Γαλλίας, η πτώση των Lagardères λειτουργεί ως «κόκκινη σημαία». Ο όμιλος που δημιουργήθηκε το 1992 ως Matra, Hachette & Lagardère, είχε δύο βραχίονες, την Lagardère Publishing και την Lagardère Travel Retail. Ενώ ο τομέας βιβλίων και ηλεκτρονικών εκδόσεων (Lagardère Publishing) περιλαμβάνει το σημαντικότερο εκτυπωτή Hachette Livre, η μονάδα Travel Retail περιλαμβάνει καταστήματα λιανικής πώλησης, κυρίως σε αεροδρόμια και σιδηροδρομικούς σταθμούς. Το επιχειρηματικό πεδίο του ομίλου περιλαμβάνει επίσης άλλες δραστηριότητες, που περιλαμβάνουν κυρίως την Lagardère News (Paris Match, Le Journal du Dimanche, Europe 1, Europe 2, RFM και την άδεια χρήσης του εμπορικού σήματος Elle), την Lagardère Live Entertainment (παραγωγή συναυλιών και παραστάσεων και διαχείριση χώρων) και την Lagardère Paris Racing (αθλητικός σύλλογος). Στις 21 Νοεμβρίου 2023, η Vivendi ολοκλήρωσε την αγορά πλειοψηφικού πακέτου μετοχών (60%) της Lagardère. Η αποφυγή μιας παρόμοιας μοίρας στην LVMH είναι υψίστης σημασίας. Όλα τα παιδιά του Arnault εργάζονται στον όμιλο, όπου έχουν συνδυαστεί με μέντορες μεταξύ των κορυφαίων στελεχών του, έχοντας προετοιμαστεί για τους ρόλους τους από μικρά, συνοδεύοντάς τον ως έφηβοι σε επισκέψεις σε καταστήματα κάποια Σαββατοκύριακα ή σε ταξίδια σε υπερπόντιες επιχειρήσεις. Τα νέα μέλη που θα μπουν στον όμιλοΟι μέτοχοι την Πέμπτη θα ψηφίσουν για τους διορισμούς στο διοικητικό συμβούλιο του Alexandre Arnault, ενός 31χρονου ανώτερου στελέχους της Tiffany, και του 29χρονου αδελφού του Frédéric, ο οποίος διορίστηκε πρόσφατα επικεφαλής της LVMH Watches. Η Delphine, η 48χρονη διευθύνουσα σύμβουλος του Christian Dior, και ο Antoine, ο 46χρονος επικεφαλής εικόνας και επικοινωνίας του ομίλου, πήραν τις θέσεις τους στην ίδια περίπου ηλικία. ενώ σύντομα αναμένεται να ακολουθήσει και ο νεότερος γιος του Arnault, ο 25χρονος Jean, διευθυντής ρολογιών της Louis Vuitton. Τρία από τα πέντε παιδιά έχουν διοριστεί σε νέους ρόλους εντός του ομίλου και των εταιρειών χαρτοφυλακίου του από τις αρχές του 2023, συμπεριλαμβανομένου του διορισμού της Delphine ως επικεφαλής της Dior, της δεύτερης μεγαλύτερης μάρκας του ομίλου, τον περασμένο Φεβρουάριο. Η οικογένεια υπέρ πάντωνΣύμφωνα με μια δομή που δημιούργησε ο Arnault στην οικογενειακή εταιρεία συμμετοχών το 2022 για να ενισχύσει τον μακροπρόθεσμο έλεγχο και την ενότητα, τα μέλη της οικογένειας έχουν το καθένα ίση ψήφο και πρέπει να είναι ομόφωνα σε σημαντικές αποφάσεις που αφορούν την LVMH, όπως οι αλλαγές στο μετοχικό τους κεφάλαιο ή η στρατηγική κατεύθυνση του ομίλου. Ο Arnault θεωρεί την επιχειρησιακή εμπειρία ως το ιδανικό πεδίο εξάσκησης γι’ αυτό, και διοργανώνει τακτικά γεύματα με τα πέντε παιδιά για να συζητούν για την επιχείρηση. Η υπόθεση Lagardère δεν είναι η μόνη πάνω στην οποία ο Arnault έχει αναστοχαστεί καθώς εργάζεται για να εξασφαλίσει τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του. Η παρακμή και η διάλυση του αμερικανικού ομίλου General Electric είναι μια άλλη, ενώ πολλά από τα περιουσιακά στοιχεία που αγόρασε για να χτίσει το βασίλειό του – συμπεριλαμβανομένου του Christian Dior – αποκτήθηκαν από οικογενειακές δυναστείες που είχαν περάσει δύσκολες στιγμές. Αποχώρηση στελεχώνΚαθώς η επόμενη γενιά ανεβαίνει, οι σημερινοί… υπαρχηγοί κάνουν στην άκρη για να τη διευκολύνουν. Εκτός από τις αλλαγές στους ρόλους της οικογένειας, ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Antonio Belloni αναμένεται να αποχωρήσει μετά από 23 χρόνια ως το «δεξί χέρι» του Arnault, για να αντικατασταθεί από τον Stéphane Bianchi, τον επικεφαλής ρολογιών και κοσμημάτων της LVMH, ο οποίος είναι βετεράνος της οικογενειακής διαδοχής στον όμιλο καλλυντικών Yves Rocher. Για τους επενδυτές, η παράδοση ήταν αναμενόμενη, καθώς κορυφαία στελέχη της LVMH, όπως ο Sidney Toledano, 72 ετών, και ο Michael Burke, 67 ετών, προχωρούν σε ηλικία. Το ιστορικό της
Στη Γερμανία τα τρία κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού προκρίνουν χαλάρωση των κλιματικών στόχων
Τα μετέχοντα στον κυβερνητικό συνασπισμό κόμματα της Γερμανίας (SPD, Πράσινοι, FDP) συμφώνησαν την Τρίτη, να χαλαρώσουν τους κανονισμούς για την προστασία του κλίματος, επιδιώκοντας με αυτόν τον τρόπο διορθωτικές παρεμβάσεις σε όσους τομείς δεν επιτεύχθηκαν οι προηγούμενοι τεθέντες στόχοι. Απομακρύνεται μάλιστα αυτή τη στιγμή και το ενδεχόμενο επιβολής απαγόρευσης κυκλοφορίας των αυτοκινήτων τα Σαββατοκύριακα. Στη Γερμανία μετά τη δικαστική απόφαση του 2021, η τότε κυβέρνηση (της Άνγκελα Μέρκελ) είχε θέσει φιλόδοξους στόχους για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, με κεντρική επιδίωξη την κλιματική ουδετερότητα έως το 2045, είχε υποχρεωθεί δηλαδή η χώρα να αυστηροποιήσει τη νομοθεσία της για το κλίμα. Στο πλαίσιο αυτό, οι επιμέρους τομείς, όπως της ενέργειας, των μεταφορών και της γεωργίας, επιβαλλόταν να έχουν επιτύχει σε ετήσια βάση συγκεκριμένα αποτελέσματα και όσα υπουργεία δεν το κατάφερναν, υποχρεούντο να εκπονήσουν ενδιάμεσα προγράμματα βελτίωσης των επιδόσεών τους. Ας σημειωθεί ότι ο τομέας των μεταφορών υπολειπόταν σταθερά. Το Κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP), το οποίο ελέγχει με τον Φόλκερ Βίσινγκ το αντίστοιχο υπουργείο, εδώ και καιρό ζητά νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε στους τομείς που δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι να μην χρειάζονται διορθώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι δεν καταγράφεται συνολικά υπέρβαση των ορίων εκπομπής καυσαερίων. Ο Φ. Βίσινγκ, ασκώντας πίεση για την έγκριση των προτεινόμενων αλλαγών, προειδοποίεί ότι, εάν δεν αλλάξει η νομοθεσία, θα πρέπει να επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας των αυτοκινήτων για τα σαββατοκύριακα. Με την συμφωνία, το ενδεχόμενο απαγόρευσης της κυκλοφορίας είναι επιτέλους εκτός συζήτησης, ενώ ο υπουργός Οικονομίας Ρόμπερτ Χάμπεκ διαβεβαιώνει ότι οι ετήσιοι κλαδικοί στόχοι θα παραμείνουν, ως εργαλείο παρακολούθησης και αξιολόγησης της προόδου, με διαφάνεια… Η πολιτική για την προστασία του κλίματος καιθα εστιάζει περισσότερο στο μέλλον, θα είναι πιο ευέλικτη και κατά συνέπεια πιο αποτελεσματική.
Ο Σπυρίδων Κοκκόλης αναλαμβάνει τη θέση του Αναπληρωτή Οικονομικού Διευθυντή της Viohalco
Σύμφωνα με ανακοίνωση της εταιρείας ο Σπυρίδων Κοκκόλης αναλαμβάνει, στις 8 Απριλίου 2024, τη θέση του αναπληρωτή οικονομικού διευθυντή της Viohalco (Deputy CFO), επικεφαλής των τμημάτων Επενδυτικών Σχέσεων και Αντιστάθμισης Χρηματοοικονομικού Κινδύνου. Ο Σπ. Κοκκόλης με σπουδές στη Διοίκηση επιχειρήσεων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδίκευση στην Οργάνωση Επιχειρήσεων, έχει διατελέσει Οικονομικός Διευθυντής Ομίλου ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ από το 2017 μέχρι και τη Δευτέρα 8 Απριλίου 2024 και Οικονομικός Διευθυντής της ΧΑΛΚΟΡ από το 2003 μέχρι το 2023. Η νέα του θέση έρχεται να επισφραγίσει τριαντάχρονη και πλέον επιτυχημένη θητεία του στις εταιρίες της Viohalco, έχοντας συμβάλει σημαντικά στην αναπτυξιακή τους πορεία. Η Viohalco είναι εταιρία συμμετοχών (holding) σε κορυφαίες εταιρίες μεταποίησης μετάλλων στην Ευρώπη. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Euronext Βρυξελλών (VIO) και στο Χρηματιστήριο Αθηνών (BIO), και έχει έδρα το Βέλγιο. Οι θυγατρικές της ειδικεύονται στην παραγωγή προϊόντων αλουμινίου, χαλκού, καλωδίων, χάλυβα και σωλήνων χάλυβα. Με παραγωγικές μονάδες στην Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Βόρεια Μακεδονία και το Ηνωμένο Βασίλειο, και συμμετοχές σε εταιρίες με παραγωγικές μονάδες στην Τουρκία, Ρωσία και Ολλανδία, οι εταιρίες της Viohalco παρουσιάζουν ενοποιημένο ετήσιο κύκλο εργασιών ύψους 6,3 δισ. ευρώ (2023). Οι εταιρίες της Viohalco στοχεύουν στη βιώσιμη ανάπτυξη ποιοτικών και καινοτόμων προϊόντων και λύσεων -έρευνα, ανάπτυξη, καινοτομία και τεχνολογία-, αξιώνοντας τη δημιουργία μιας δυναμικής παγκόσμιας βάσης πελατών. Επιπροσθέτως οι εταιρίες της Viohalco κατέχουν σημαντική ακίνητη περιουσία, κυρίως στην Ελλάδα, παράγοντας επιπλέον αξία μέσω της εμπορικής αξιοποίησής της.
Μπλόκο σε συμφωνία 8,5 δισ. δολ. μεταξύ Tapestry (Coach) και Capri από τις ΗΠΑ σύμφωνα με τη New York Times
Σύμφωνα με την εφημερίδα, τα μέλη της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εμπορίου (FTC) θα συζητήσουν το θέμα αυτή την εβδομάδα, σημειώνοντας ότι συμφωνία έχει ήδη προκριθεί από τις ρυθμιστικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ιαπωνίας. Αν ολοκληρωθεί, θα βρεθούν κάτω από την ίδια ομπρέλα έξι μάρκες μόδας, οι Coach, Kate Spade και Stuart Weitzman της Tapestry και οι Versace , Jimmy Choo και Michael Kors της Capri και προφανώς θα είναι πλέον αναπότρεπτη η δημιουργία ενός αμερικανικού κολοσσού στον χώρο της μόδας, αποκτώντας ανταγωνιστική θέση στην τεράστια αγορά ειδών πολυτελείας, παρότι θα υπολείπεται των αντίστοιχων ευρωπαϊκών. Τα έξι εμβληματικά brands σε περισσότερες από 75 χώρες αποφέρουν πάνω από 12 δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια βάση. Οι μετοχές της Tapestry ανέβηκαν κατά 2,1%, πριν από το άνοιγμα των αμερικανικών αγορών, ενώ της Capri υποχώρησαν κατά 3,7%. Η Tapestry θα αγοράσει τις μετοχές της Capri έναντι 57 δολ. εκάστη, ποσό που αντιπροσωπεύει premium σε σχέση με την τρέχουσα τιμή τους (39 δολ. περίπου).
Καταγράφτηκε ιστορικό ρεκόρ ξένων επισκεπτών στην Ιαπωνία τον Μάρτιο
Τον περασμένο Μάρτιο επισκέφτηκαν την Ιαπωνία πάνω από τρία εκατομμύρια επισκέπτες, ιστορικό ρεκόρ σε διάστημα ενός μήνα για το αρχιπέλαγος, σύμφωνα με τα στοιχεία του εθνικού οργανισμού τουρισμού (JNTO), που επισημαίνει επίσης ότι για πρώτη φορά παρατηρείται υπέρβαση του συγκεκριμένου ορίου των τριών εκατομμυρίων ξένων επισκεπτών. Συγκριτικά με το αντίστοιχο διάστημα της περσινής χρονιάς σημειώθηκε αύξηση 69,5% και 11,6% σε σύγκριση με τον Μάρτιο του 2019, την περίοδο πριν από την Covid. Αυτή η θεαματική αύξηση μπορεί να αποδοθεί τόσο στην ισχυρή ανάκαμψη γενικότερα του παγκόσμιου τουρισμού μετά τα χρόνια της πανδημίας, όσο και στο ότι είναι η περίοδος της άνθισης των κερασιών στην Ιαπωνία, αλλά και το Πάσχα των καθολικών. Ας μην υποτιμήσουμε έναν άλλο σημαντικό παράγοντα, που αποτελεί η σημαντική εξασθένηση του γεν σε σχέση με το δολάριο και το ευρώ, καθιστώντας εν μέρει την Ιαπωνία μια σχετικά φθηνή αγορά για τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους. Οι περισσότεροι τουρίστες, τον μήνα Μάρτιο, προέρχονταν από τη Νότια Κορέα (663.100 άτομα, +13,2% σε σχέση με τον Μάρτιο του 2019), αλλά αρκετά μεγάλος αριθμός επισκεπτών και από τις ΗΠΑ (+64,3%) και τις ευρωπαϊκές χώρες, βλέπε Γερμανία (+66,1%). Ο αριθμός επισκεπτών στην Ιαπωνία σε μηνιαία βάση έχει ξεπεράσει τα επίπεδα του 2019 ήδη από τον περασμένο Οκτώβριο.