Υπάρχει μια φράση που ακούγεται αθώα, σχεδόν καθησυχαστική.
Και όμως, είναι από τις πιο επικίνδυνες σε κάθε οργανισμό.
«Έτσι το κάναμε πάντα.»
Δεν δηλώνει απλώς συνήθεια.
Δηλώνει παύση σκέψης.
Σύμφωνα με το Market Insiders, οι εταιρείες σπάνια αποτυγχάνουν επειδή πήραν λάθος ρίσκα.
Αποτυγχάνουν επειδή σταμάτησαν να αμφισβητούν τις σωστές αποφάσεις του παρελθόντος.
Γιατί το «έτσι το κάναμε πάντα» είναι επικίνδυνο στην εργασία
Το «έτσι το κάναμε πάντα» λειτουργεί σαν σιωπηρή απαγόρευση μέσα στην οργανωσιακή κουλτούρα.
Απαγορεύει:
• την ερώτηση
• τη σύγκριση
• την επανεξέταση
• την εξέλιξη
Μετατρέπει μια παλιά απόφαση σε κανόνα,
χωρίς να θυμάται γιατί πάρθηκε.
Και το χειρότερο;
Την παρουσιάζει ως ουδέτερη, λογική και ασφαλή.
Από πότε το «δοκιμασμένο» σημαίνει «σωστό»;
Μια πρακτική μπορεί να:
• λειτούργησε σε άλλη εποχή
• ταίριαζε σε άλλο μέγεθος οργανισμού
• είχε νόημα με διαφορετικά δεδομένα
• επιβίωσε απλώς επειδή δεν αμφισβητήθηκε
Η διάρκεια δεν είναι απόδειξη ποιότητας.
Είναι απλώς απόδειξη επιβίωσης.
Όταν όμως το περιβάλλον αλλάζει και οι πρακτικές μένουν ίδιες,
η συνήθεια παύει να είναι σταθερότητα.
Γίνεται οργανωσιακή αδράνεια.
Δείτε επίσης: Όταν η καριέρα προχωρά αλλά η αίσθηση εξέλιξης όχι
Πώς σκοτώνει την καινοτομία χωρίς να φαίνεται
Το «έτσι το κάναμε πάντα» δεν λέει ποτέ ξεκάθαρα «όχι».
Λέει:
• «δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε»
• «δεν αξίζει τον κόπο»
• «δεν θα αλλάξει τίποτα»
Έτσι:
• οι νέες ιδέες δεν απορρίπτονται — απλώς αγνοούνται
• οι άνθρωποι σταματούν να προτείνουν
• η βελτίωση γίνεται σταδιακά ανεπιθύμητη
Και η στασιμότητα περνά για κανονικότητα.
Γιατί η αντίσταση στην αλλαγή προέρχεται συχνά από έμπειρους ανθρώπους
Παράδοξο αλλά αληθινό:
τη φράση αυτή τη χρησιμοποιούν συχνότερα όσοι έχουν εμπειρία.
Όχι από κακή πρόθεση.
Αλλά γιατί η εμπειρία, όταν δεν ανανεώνεται, μετατρέπεται σε μηχανισμό άμυνας.
Σημαίνει:
• «αυτό με προστάτευσε στο παρελθόν»
• «ξέρω τι λειτουργεί»
• «δεν θέλω να ρισκάρω κάτι που γνωρίζω»
Όμως η εμπειρία χωρίς αμφισβήτηση δεν είναι πλεονέκτημα.
Είναι περιορισμός.
Όταν το «έτσι το κάναμε πάντα» γίνεται οργανωσιακή κουλτούρα
Το πρόβλημα δεν είναι όταν το λέει ένας άνθρωπος.
Είναι όταν το λέει ολόκληρος ο οργανισμός.
Τότε:
• οι διαδικασίες γίνονται αυτοσκοπός
• η αλλαγή αντιμετωπίζεται ως απειλή
• η πρωτοβουλία τιμωρείται έμμεσα
• η εξέλιξη μετατίθεται «για αργότερα»
Και το «αργότερα» δεν έρχεται ποτέ.
Πώς σκέφτονται οι ώριμες και εξελισσόμενες εταιρείες
Οι οργανισμοί που εξελίσσονται δεν απορρίπτουν το παρελθόν τους.
Το επανεξετάζουν.
Αντί για «έτσι το κάναμε πάντα», ρωτούν:
• «μας εξυπηρετεί ακόμα;»
• «τι έχει αλλάξει από τότε;»
• «αν ξεκινούσαμε σήμερα, θα το κάναμε έτσι;»
• «ποιο πρόβλημα προσπαθεί να λύσει αυτή η πρακτική;»
Η ερώτηση δεν ακυρώνει την εμπειρία.
Τη διατηρεί ζωντανή.
Το πραγματικό ρίσκο δεν είναι η αλλαγή
Το πραγματικό ρίσκο είναι να μη αλλάξεις τίποτα,
ενώ όλα γύρω σου αλλάζουν.
Γιατί τότε:
• χάνεις χρόνο χωρίς να το καταλάβεις
• συσσωρεύεις κόστος
• εκπαιδεύεις ανθρώπους στο παρελθόν
• ξυπνάς αργά, όταν η αλλαγή δεν είναι πια επιλογή
Συμπέρασμα: γιατί η πρόοδος ξεκινά από την αμφισβήτηση
Το «έτσι το κάναμε πάντα» δεν είναι απλώς μια φράση.
Είναι νοοτροπία.
Και κάθε φορά που χρησιμοποιείται χωρίς σκέψη,
κάτι σταματά να εξελίσσεται.
Οι εταιρείες που αντέχουν στον χρόνο
δεν είναι εκείνες που κρατούν τις ίδιες πρακτικές.
Είναι εκείνες που έχουν το θάρρος να ρωτούν ξανά και ξανά:
«Γιατί το κάνουμε έτσι;»
Γιατί η πρόοδος δεν ξεκινά με νέες ιδέες.
Ξεκινά όταν τολμάς να αμφισβητήσεις τις παλιές.
Μπορεί να σας ενδιαφέρει: Η διαφορά ανάμεσα στο να παίρνεις αποφάσεις και να τις δικαιολογείς