Ιστορικό

Γαλλία: Η συμμαχία της Αριστεράς διεκδικεί διακυβέρνηση και αναζητεί ηγέτη της κυβέρνησής της

Η συμμαχία της Αριστεράς, πρώτη σε αριθμό εδρών στις γαλλικές βουλευτικές εκλογές, διεκδικεί το δικαίωμα διακυβέρνησης, εφαρμογής του ριζοσπαστικού της προγράμματος, ακόμη και αν αυτό σημαίνει δημιουργία κοινοβουλευτικών συμμαχιών και αναζήτηση του κατάλληλου προσώπου που θα ηγηθεί του νέου κυβερνητικού σχήματος. Ο πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, που ετοιμάζεται να αναχωρήσει για τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουάσινγκτον, και το επιτελείο του, εν μέσω έντονων διαπραγματεύσεων δεν έχουν εντελώς αποκλείσει το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης μαζί με τη ρεπουμπλικανική δεξιά. Η απροσδόκητη τροπή της ψηφοφορίας της περασμένης Κυριακής έφερε στην πρώτη θέση το Νέο Λαϊκό Μέτωπο, συμμαχία της ριζοσπαστικής αριστεράς, κομμουνιστών, σοσιαλιστών και οικολόγων. Αίτημα προαπαιτούμενο, η συναίνεση ως προς το πρόσωπο που θα κληθεί να ενσαρκώσει ένα κοινό πρόγραμμα. Οι βουλευτές της Αριστεράς στην Εθνοσυνέλευση τείνουν να αποκλείσουν διεύρυνση της πολιτικής τους βάσης προς την κεντροδεξιά, παρότι διαθέτουν μόνο 190 έδρες και απέχουν από την απόλυτη πλειοψηφία των 289. «Δεν πιστεύω ότι είμαστε σήμερα σε κατάσταση που μπορούμε να έχουμε σήμερα έναν μεγαλύτερο από το Νέο Λαϊκό Μέτωπο συνασπισμό στην κυβέρνηση », δήλωσε στο δίκτυο TF1 ο οικολόγος γερουσιαστής Γιανίκ Ζαντό που πιστεύει ότι «οι συνασπισμοί θα χτισθούν στην Εθνοσυνέλευση». Ο φερόμενος ως συντονιστής της Ανυπότακτης Γαλλίας, Μανουέλ Μπομπάρ, προειδοποίησε μάλιστα ότι η αριστερά θα εφαρμόσει το πρόγραμμά της και ότι «κάθε μία ομάδα θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, δηλαδή είτε να υπερψηφίσει τις προτάσεις μας, είτε να μας ανατρέψει». Τα ζητήματα τα οποία η συμμαχία προτάσσει επικεντρώνονται στην ανατροπή βασικών μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης Μακρόν, αρχής γενομένης από την αντιδημοφιλή συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση, την τελευταία μεταρρύθμιση για το επίδομα ανεργίας, καθώς και την αύξηση των κατώτατου μισθού. Η κατάργηση του νόμου περί μετανάστευσης συνιστά επίσης βασική διεκδίκηση. Ωστόσο ο οίκος αξιολόγησης Moody’s έσπευσε να προειδοποιήσει ότι η ακύρωση της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης και η απουσία μέτρων δημοσιονομικής περιστολής, ενδέχεται να επηρεάσουν την αξιολόγηση της Γαλλίας, ενώ επεσήμανε ότι χωρίς ξεκάθαρη πλειοψηφία, «είναι βέβαιο ότι η ψήφιση νόμων θα είναι δύσκολη.» Το αξιόχρεο της Γαλλίας προειδοποίησε με την σειρά του ο οίκος S&P Global, θα βρεθεί «υπό πίεση», αν η χώρα δεν κατορθώσει να μειώσει το μεγάλο δημοσιονομικό της έλλειμμα, το 5,5% του ΑΕΠ το 2023. Η αριστερή συμμαχία καλείται να αντιμετωπίσει το μακρονικό στρατόπεδο με 160 έδρες, τη ρεπουμπλικανική δεξιά, η οποία μπορεί να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο, με 66 έδρες. Η ακροδεξιά του Εθνικού Συναγερμού, που μαζί με τους συμμάχους της συγκέντρωσε (περισσότερες από 140 έδρες) προετοιμάζεται ήδη για τις προεδρικές εκλογές του 2027. Η πρόεδρος της απερχόμενης βουλής, Γιαέλ Μπράουν-Πιβέ, επεσήμανε ότι τα κόμματα της αριστεράς «δεν μπορούν να διεκδικήσουν μόνα τους την διακυβέρνηση», υπενθυμίζοντας ότι το Νέο Λαϊκό Μέτωπο δεν έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία. «Είμαστε σε θέση να εκπροσωπήσουμε μία άλλη εναλλακτική πολιτική δύναμη», πρόσθεσε απευθύνοντας έκκληση για την «κατάρτιση ενός κοινού οδικού χάρτη με όλα τα κόμματα που θέλουν να εργασθούμε από κοινού, από τους Ρεπουμπλικανούς μέχρι την σοσιαλδημοκρατική αριστερά». Ο πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ, καλώντας σήμερα σε συνεδρίαση τους βουλευτές της προεδρικής παράταξης, φαίνεται αποφασισμένος να παίξει ενεργό ρόλο μετά από μία εκλογική διαδικασία που απέτρεψε την κατάρρευση του προεδρικού στρατοπέδου. Όσον αφορά το εσωτερικό της ακροδεξιάς ο 28χρονος πρόεδρος του Εθνικού Συναγερμού, Ζορντάν Μπαρντελά, καταγγέλλοντας τις εκλογικές συμμαχίες, παραδέχθηκε λάθη στην προεκλογική εκστρατεία που σημαδεύτηκε από ρατσιστικές παρεκτροπές και ενέργειες που εξέθεσαν πολλούς υποψηφίους του κόμματος. Με την ηγέτιδα του κόμματος, Μαρίν Λεπέν, ηττηθείσα τρεις φορές από το 2012, να έχει ήδη στραφεί προς τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Παρότι, οι βουλευτές της αριστεράς αποφάσισαν περιορισμό της πρόσβασης των βουλευτών του Εθνικού Συναγερμού σε στρατηγικά πόστα της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, απόφαση που χαρακτηρίστηκε ως «αντιδημοκρατική» και προκάλεσε τις αντιδράσεις των ακροδεξιών.

Ο μεγαλύτερος εργοδότης του κόσμου – Ο άνθρωπος που έχτισε μια αυτοκρατορία

2 Ιουλίου 1962 Ο Sam Walton ανοίγει το πρώτο κατάστημα Walmart (τότε ήταν γνωστό ως Wal-Mart), στο Ρότζερς του Άρκανσο. Ήταν το ξεκίνημα μιας επιχειρηματικής αυτοκρατορίας που σήμερα μετρά 10.500 καταστήματα σε 19 χώρες και απασχολεί 2,1 εκατ. άτομα σε όλο τον κόσμο, ως ο μεγαλύτερος εργοδότης του ιδιωτικού τομέα στον πλανήτη. O Walton, που πέθανε το 1992 σε ηλικία 74 ετών, αναγνωρίζεται σήμερα σαν ένας από τους σπουδαιότερους εμπόρους της ιστορίας και ο άνθρωπος που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο ψωνίζουν οι Αμερικανοί. Ξεκίνησε την καριέρα του στο λιανεμπόριο το 1940, όταν έπιασε δουλειά σαν μαθητευόμενος πωλητής σε κατάστημα της JC Penney. Ήταν ενθουσιώδης με τη δουλειά του, αλλά δεν ήθελε να αφήνει τους πελάτες να περιμένουν για να φτιάξει τα απαραίτητα χαρτιά, με αποτέλεσμα τα βιβλία του να είναι χάλια. Παρότι ο προϊστάμενός του τον απείλησε με απόλυση, λέγοντας ότι δεν είναι φτιαγμένος για το λιανεμπόριο, ήταν το ταλέντο του στις πωλήσεις που τον κράτησε στη δουλειά. Αυτό, άλλωστε, τον βοηθούσε να συμπληρώνει τον χαμηλό μισθό του μαθητευόμενου με περίπου 25 δολάρια τον μήνα σε προμήθειες. Ο Walton υπηρέτησε στον στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όταν πια επέστρεψε, είχε γυναίκα και παιδί να συντηρήσει, έτσι αποφάσισε να στήσει τη δική του εταιρεία. Βάζοντας 5.000 δολάρια από τα δικά του χρήματα και 20.000 δολάρια που δανείστηκε από τον πεθερό του, άνοιξε το δικό του franchise κατάστημα Ben Franklin στο Νιούπορτ του Άρκανσο, σε ηλικία 27 ετών. Τα επόμενα χρόνια, μαζί με τον αδερφό του, James, είχαν 15 καταστήματα Ben Franklin. Όμως, ο Walton είχε ήδη στο μυαλό του τη συνταγή της επιτυχίας που θα τον έκανε πλούσιο. Όταν πρότεινε στους ανθρώπους της Ben Franklin να ανοίξουν μεγαλύτερα μαγαζιά σε μικρές επαρχιακές πόλεις και να προσφέρουν χαμηλότερες τιμές για να προσελκύσουν περισσότερους πελάτες, εκείνοι αρνήθηκαν, αφού δεν ήθελαν να χαμηλώσουν το περιθώριο κέρδους τους. Και έτσι, ο Walton αποφάσισε να το δοκιμάσει μόνος του. Η Wal-Mart είχε γεννηθεί. Η τεράστια ανάπτυξη αυτής που θα γινόταν η μεγαλύτερη αλυσίδα λιανεμπορίου του κόσμου στηρίχθηκε στους υψηλούς όγκους και τις χαμηλές τιμές. Ο Walton ξεκίνησε από τις μικρές επαρχιακές πόλεις, με αποτέλεσμα να καταφέρει να γιγαντωθεί πριν οι ανταγωνιστές του πάρουν είδηση τι ακριβώς έκανε. Βέβαια, η έλευση ενός Wal-Mart σε αυτές τις πόλεις γινόταν σχεδόν πάντα δεκτή με εχθρικές διαθέσεις, αφού σήμαινε οικονομική καταστροφή για τα μικρά μαγαζιά της περιοχής. Και μπορεί οι τοπικές κοινωνίες να ήταν αντίθετες στην εταιρεία του, όμως ο Walton στο τέλος πάντα κέρδιζε με την υπόσχεσή του να προσελκύσει αγοραστές στην πόλη, να ενισχύσει φιλανθρωπίες και να φέρει θέσεις εργασίας. Η Wal-Mart επικρίνεται μέχρι και σήμερα για τις κακές συνθήκες εργασίας, όμως τον καιρό εκείνο, ο Walton δούλευε σκληρά για να φτιάξει την εργασιακή κουλτούρα του προσωπικού του. Χρησιμοποιούσε σλόγκαν και τραγούδια καθώς και οικονομικά κίνητρα για να ενθαρρύνει τους υπαλλήλους να είναι φιλικοί προς τους πελάτες αλλά να κάνουν οικονομία για την επιχείρηση. Στα καταστήματα όπου οι κλοπές και οι απώλειες προϊόντων ήταν χαμηλές, οι εργαζόμενοι έπαιρναν μπόνους. Και ο ίδιος έδινε πάντα το παράδειγμα, καθώς πολλές μέρες, βρισκόταν στο γραφείο του από τις 4:30 τα ξημερώματα. Όταν το 1985 το περιοδικό Forbes του έδωσε τον τίτλο του πλουσιότερου ανθρώπου της Αμερικής, ο Walton κάθε άλλο παρά χάρηκε. «Όλη αυτή η συζήτηση για το πόσα χρήματα έχει κάποιος είναι απλά ανόητη και έχει κάνει τη ζωή μου πολύ πιο σύνθετη και δύσκολη», θα έλεγε στο Fortune. Βέβαια, μπορεί να μην του άρεσε, αλλά δεχόταν να δίνει αυτόγραφα υπογράφοντας πάνω σε χαρτονομίσματα για τους πελάτες και το προσωπικό. Ο Walton απείχε από την κοσμική ζωή των πλουσίων. Στα επιχειρηματικά του ταξίδια συχνά επισκεπτόταν ακόμα και έξι καταστήματα Wal-Mart μέσα σε μια μέρα, νοικιάζοντας μικρά αυτοκίνητα και διανυκτερεύοντας σε φθηνά ξενοδοχεία ή στα σπίτια των διευθυντών του. Σήμερα, η οικογένεια Walton διαθέτει περιουσία 267 δισ. δολαρίων και είναι η πλουσιότερη της Αμερικής. Πηγή: moneyreview.gr

Ισπανία: Υιοθετεί την εβδομάδα των 37,5 ωρών εργασίας

Αντιδρά η εργοδοσία στην Ισπανία, που ζητεί ευέλικτη εφαρμογή του μέτρου και μεταβατικές διατάξεις Αλέξανδρος Καψύλης Τις προτάσεις της για μια πιο ευέλικτη εφαρμογή του προγράμματος μείωσης των ωρών εργασίας που προωθεί η κυβέρνηση Σάντσες στην Ισπανία επρόκειτο να καταθέσουν την 1η Ιουλίου στο υπουργείο Εργασίας οι εργοδοτικές Ενώσεις της χώρας. Στόχος της Μαδρίτης είναι η μείωση των εβδομαδιαίων ωρών απασχόλησης από τις 40 ώρες στις 37,5 ώρες την 1η Ιανουαρίου 2025 αφού το επόμενο χρονικό διάστημα, «το συντομότερο δυνατό» κατά την κυβέρνηση, μειωθούν στις 38,5 ώρες. Οι διαβουλεύσεις για την εργασιακή μεταρρύθμιση έχουν ξεκινήσει από τον Ιανουάριο του 2024 στην Ισπανία, αλλά ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας των εργοδοτικών Ενώσεων της χώρας (CEOE) Αντόνιο Γκαραμέντι διαμαρτύρεται ότι «αυτός δεν είναι κοινωνικός διάλογος, είναι ένας μονόλογος». Κατ’ αυτόν τα πάντα έχουν προαποφασιστεί από την κυβέρνηση και η κουβέντα γίνεται απλώς για να γίνεται, άνευ ουσιαστικού λόγου δηλαδή. «Η τεχνολογία το επιτρέπει»Η μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου απασχόλησης στις 37,5 ώρες ήταν μία από τις κεντρικές προεκλογικές δεσμεύσεις του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Πέδρο Σάντσες, που κυβερνά συνεργαζόμενος με την (ακόμα πιο αριστερή) πλατφόρμα Sumar. Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σάντσες και υπουργός Εργασίας εξάλλου (η καθ’ ύλην αρμόδια για τη μεταρρύθμιση) είναι από το 2020 η δικηγόρος από τη Γαλικία με ειδίκευση στα εργατικά θέματα Γιολάντα Ντίας, παλαιό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος και ιδρύτρια το 2023 της πλατφόρμας Sumar. «Με την εφαρμογή του μέτρου της μείωσης των εβδομαδιαίων ωρών απασχόλησης η κυβέρνηση Σάντσες σκοπεύει να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας στο προοδευτικό εκλογικό σώμα που έχει απογοητευθεί έπειτα από μήνες κοινοβουλευτικής παράλυσης και από τις δυσάρεστες διαμάχες που ξεσήκωσε ο νόμος που αμνηστεύει τους Καταλανούς αυτονομιστές», μεταδίδει από τη Μαδρίτη η ανταποκρίτρια της γαλλικής «Les Echos» Σεσίλ Τιμπό. Η εισηγήτρια της μεταρρύθμισης Γιολάντα Ντίας ανέλαβε και την επιχείρηση «αλλαγή πολιτικής ατζέντας», εκ μέρους της κυβέρνησης. «Η μείωση των ωρών εργασίας δίχως μείωση του μισθού, δίνει στους εργαζομένους περισσότερο χρόνο για να ζήσουν», είπε η ηλικίας 53 ετών πολιτικός. Διότι «βρισκόμαστε στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα και η τεχνολογία το επιτρέπει», εξήγησε η Ντίας, θυμίζοντας ότι το 40ωρο εφαρμόζεται αδιαλείπτως από το 1983, αν και έγιναν στη χώρα κάποιες δοκιμές για την καθιέρωση της εβδομάδας των τεσσάρων ημερών απασχόλησης. Σύμμαχος ο ΟΟΣΑΑίσθηση προκαλεί το ότι στο θέμα της μείωσης των ωρών εργασίας η ισπανική κυβέρνηση έχει ως σύμμαχο τον Οργανισμό για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ), που υποστηρίζει αναφανδόν το μέτρο. Ωστόσο, «πολλοί ειδικοί αναρωτιούνται για τις συνέπειες ενός μέτρου που είναι δύσκολο να εφαρμοστεί σε μια οικονομία η οποία χαρακτηρίζεται από χαμηλή παραγωγικότητα και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε εποχιακές δραστηριότητες, όπως είναι ο τομέας του τουρισμού και της φιλοξενίας και απαιτούν ένα περιθώριο ευελιξίας στην εργασία και επίσης αντισταθμιστικά μέτρα για τους εργοδότες», γράφει η Τιμπό στη «Les Echos». «Η διαχείριση του χρόνου εργασίας είναι ένα από τα βασικά σημεία του κοινωνικού διαλόγου και αντικείμενο των συλλογικών συμβάσεων, αλλά θα ήταν πιο συνετό να βασιστούμε στη διαπραγμάτευση εντός των εταιρειών, καθώς έτσι λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης χωριστά», πιστεύει ο οικονομολόγος Ρεϊμόντ Τόρες, αναλυτής της ισπανικής εταιρείας μελετών Funcas. Τα συνδικάτα επισημαίνουν από την πλευρά τους ότι το πρώτο βήμα για την καθιέρωση 38,5 ωρών απασχόλησης την εβδομάδα δεν θα έχει κανέναν ουσιαστικό αντίκτυπο διότι ένας μεγάλος αριθμός συλλογικών συμβάσεων έχει ήδη υιοθετήσει στην πράξη μια μείωση του ωραρίου. Αντίθετα, η δεύτερη φάση για τη μετάβαση στις 37,5 ώρες θα επηρεάσει περισσότερους από 10 εκατομμύρια εργαζομένους στη χώρα, υποστηρίζουν τα συνδικάτα, που θυμίζουν ότι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα επωφελούνται ήδη από την εβδομάδα των 37,5 ωρών απασχόλησης. Μείωση της παραγωγικότητας«Στην πραγματικότητα οι εργαζόμενοι που απολαμβάνουν ένα μεγαλύτερο βαθμό εργασιακής προστασίας και έχουν περισσότερες δεξιότητες και υψηλότερη κατάρτιση απασχολούνται ήδη λιγότερες ώρες», παρατηρεί ο Σεργκι Χιμένεθ-Μαρτίν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Pompeu Fabra και ερευνητής στο Ίδρυμα Εφαρμοσμένης Οικονομίας Fedea. «Ως εκτούτου την στιγμή αυτή το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν εκείνοι που εξασκούν τα επαγγέλματα που απαιτούν μεγαλύτερο σωματικό κόπο και λιγότερες δεξιότητες μπορούν να έχουν πρόσβαση στο νέο μέτρο. Το βασικό επιχείρημα όσων αντιτίθενται σ’ αυτό είναι ο κίνδυνος να μειωθεί η παραγωγικότητα. Αλλά διαπιστώνουμε ότι η παραγωγικότητα στην Ισπανία έχει παραλύσει εδώ και μια 20ετία. Αρα υποθέτει κανείς ότι το πρόβλημα βρίσκεται αλλού και όχι στις ώρες απασχόλησης», σημειώνει ο καθηγητής και ερευνητής. «Η εργοδοσία δεν πείθεται με τα επιχειρήματα αυτά και καταλογίζει στο υπουργείο Εργασίας ακαμψία και έλλειψη ρεαλισμού», μεταδίδει η ανταποκρίτρια της «Les Echos» στη Μαδρίτη και παραθέτει την σαφή προειδοποίηση του επικεφαλής της Συνομοσπονδίας των εργοδοτών Αντόνιο Γκαραμέντι: «Ο ιδιωτικός τομέας της ισπανικής οικονομίας συντίθεται από μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, συχνά ευάλωτες. Διαθέτουν ένα μικρό περιθώριο χειρισμών και είναι αυτές που θα υποφέρουν περισσότερο από το μέτρο της κυβέρνησης». Πηγή: ot.gr

Διακοπές: Ποιοι αισθάνονται και ποιοι είναι πραγματικά οι πιο αδικημένοι

Σε κάποιες χώρες οι εργαζόμενοι εκμεταλλεύονται στο έπακρο τις μέρες αδείας μετ’ αποδοχών, ενώ σε άλλες χάνουν και αυτές που δικαιούνται Τώρα που παραδοσιακά βρισκόμαστε στην περίοδο των διακοπών για τους περισσότερους Έλληνες, τα ΜΜΕ δεν παύουν να μας υπενθυμίζουν πόσο έχει αυξηθεί το κόστος και πόσο δύσκολο είναι να ανταπεξέλθουμε σε αυτό, εννοώντας την απόδραση σε χώρους πέραν της κατοικίας. Μπορεί όλοι να θέλουμε επιπλέον χρόνο αδείας, αλλά, δύσκολα θα δεις δημοσιεύματα ότι οι Έλληνες δεν εκμεταλλεύονται στο έπακρο τον χρόνο που τους δίνεται. Αυτό, όμως δεν φαίνεται να είναι κάτι που ισχύει σε όλο τον κόσμο, καθώς σύμφωνα με μια νέα έκθεση που δημοσιεύτηκε από την Expedia σχεδόν δύο στους τρεις εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο «στερούνται διακοπών». Ωστόσο, η έκθεση δείχνει ότι περισσότεροι παραπονιούνται οι εργαζόμενοι στις χώρες που δικαιούνται τις περισσότερες ημέρες αδείας. Περίπου το 84% των Γερμανών και το 69% των Γάλλων ερωτηθέντων δήλωσαν ότι αισθάνονται πως δεν έχουν αρκετό ελεύθερο χρόνο, σύμφωνα με την «Έκθεση Στέρησης Διακοπών» της Expedia που δημοσιεύτηκε πρόσφατα. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι οι ερωτηθέντες και από τις δύο χώρες είχαν τις περισσότερες ημέρες διακοπών, 27 ημέρες και 29 ημέρες, αντίστοιχα. Η έρευνα σε περισσότερους από 11.500 εργαζομένους έδειξε ότι οι Αμερικανοί παίρνουν τον λιγότερο χρόνο άδειας ετησίως (11 ημέρες), ακολουθούμενοι από την Ιαπωνία (12 ημέρες). Ωστόσο, σύμφωνα με την έρευνα μόνο το 53% των Ιαπώνων δήλωσαν ότι αισθάνονται ότι «στερούνται διακοπών» σε σύγκριση με το 65% των Αμερικανών. Η 24η ετήσια έκθεση της Expedia για το θέμα δείχνει ότι ενώ τα ποσοστά στέρησης διακοπών έχουν μειωθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, το συναίσθημα βρίσκεται σε υψηλό 11 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τι συμβαίνει σε Γαλλία και Γερμανία;Η έκθεση υποδεικνύει ότι το αίσθημα «στέρησης διακοπών» έχει να κάνει λιγότερο με τον πραγματικό χρόνο αδείας και περισσότερο με πολιτιστικά ήθη γύρω από την άδεια. «Οι Γάλλοι, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, θεωρούν την άδεια ως βασικό, θεμελιώδες δικαίωμα, ενώ οι Αμερικανοί φαίνεται ότι το αντιμετωπίζουν ως ένοχη απόλαυση», δήλωσε στο CNBC η Κρίστι Χάντσον, επικεφαλής δημοσίων σχέσεων της Expedia στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Γι’ αυτό ούτε ένας μήνας δεν φαίνεται αρκετός για τον μέσο Γάλλο εργαζόμενο». Μεταξύ των Γερμανών, ωστόσο, μόνο το 42% δήλωσε ότι αισθάνεται ότι οι εργοδότες τους στηρίζουν τις διακοπές τους, το χαμηλότερο ποσοστό σε όλες τις αγορές, είπε η Χάντσον. «Αυτό μπορεί να συμβάλει στην ενοχή και στην αδυναμία να αποσυνδεθείτε και να νιώθετε ανανεωμένοι μετά τις διακοπές. Χαμένες μέρες διακοπώνΠαρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι δήλωσαν ότι αισθάνονται στέρηση διακοπών, οι ερωτηθέντες από σχεδόν κάθε χώρα παραδέχθηκαν ότι άφησαν αναξιοποίητο μέρος της ετήσιας αδείας τους. Οι κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ, ωστόσο, σχεδίαζαν σχολαστικά την άδειά τους, μη αφήνοντας ούτε μια μέρα να πάει χαμένη. Είναι ενδιαφέρον ότι το Χονγκ Κονγκ ήταν το μόνο μέρος όπου οι εργαζόμενοι είπαν ότι σχεδίαζαν να πάρουν περισσότερο χρόνο από ό,τι δικαιούνται, είπε η Χάντσον. «Το 2024, το 15% των κατοίκων του Χονγκ Κονγκ σχεδιάζει να κάνει 31 ημέρες διακοπές, υπερβαίνοντας τον μέσο όρο των 25,5 ημερών», δήλωσε η Χάντσον. «Φαίνεται να έχουν μια ισχυρή κουλτούρα υπέρ της αδείας μετ’ αποδοχών και οι εργοδότες τους υποστηρίζουν τους εργαζόμενους να κάνουν διακοπές». Οι κάτοικοι της Σιγκαπούρης, επίσης, σχεδιάζουν προσεκτικά την άδειά τους, με μόνο μία από τις 20 ημέρες της ετήσιας άδειας τους, να μένει αχρησιμοποίητη. Αλλά οι Ιάπωνες δεν είναι τόσο επικεντρωμένοι στη μεγιστοποίηση της αδείας τους. Οι ερωτηθέντες εκεί άφησαν κατά μέσο όρο 7 από τις 19 ημέρες αχρησιμοποίητες. Ένα μεγάλο διάλειμμα ή πολλά μικράΟι ερωτηθέντες Ιάπωνες ανέφεραν ότι αισθάνονται τα χαμηλότερα επίπεδα «στέρησης διακοπών», παρά το γεγονός ότι έπαιρναν μόνο 12 ημέρες άδεια ανά έτος, σύμφωνα με την έκθεση. Σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, αυτό μπορεί να έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο οι Ιάπωνες σχεδιάζουν και περνούν τις διακοπές τους. Σχεδόν ένας στους τρεις εργαζόμενους Ιάπωνες παίρνει άδεια κάθε μήνα, σε σύγκριση με μόλις 5% στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με την έκθεση. Πολλοί προγραμματίζουν αυτές τις μίνι διακοπές γύρω από εθνικές αργίες και σχολικές διακοπές. Κάτι παρόμοιο κάνουν και οι Γάλλοι. Οι Αμερικανοί τείνουν να μαζεύουν την άδεια τους για ένα μεγάλο ετήσιο ταξίδι, που λειτουργεί σαν εκτόνωση γεγονός που σχετίζεται με την τάση να αφήνουν κάποιες μέρες να μένουν αχρησιμοποίητες. Μεταξύ των Αμερικανών που άφησαν μέρος της άδειας τους αχρησιμοποίητο το 2023, περισσότεροι από τους μισούς ανέφεραν ότι ήταν επειδή «η ζωή είναι πολύ δύσκολη για να προγραμματίσεις ή να πας διακοπές». Επιπλέον, οι Αμερικανοί δεν δίνουν προτεραιότητα στην ξεκούραση και στη χαλάρωση κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους όπως οι άλλες εθνικότητες, σύμφωνα με την έκθεση. Μόνο το 61% ανέφερε ότι το έκανε «ενώ είναι ο νούμερο ένα στόχος για το 84% των Ιαπώνων ταξιδιωτών», σύμφωνα με την έκθεση της Expedia. Πηγή: ot.gr

Ακρίβεια: «Upflation», το κόλπο των πολυεθνικών για να αυξάνουν τις τιμές

Οι πολυεθνικές συντηρούν την ακρίβεια κάνοντας ό,τι μπορούν για να κρατήσουν την αγορά 100 δισ. δολ. Επιμέλεια: Δημήτρης Σταμούλης Στις Ηνωμένες Πολιτείες η ακρίβεια καλά κρατεί σε βασικά καταναλωτικά αγαθά. Η Procter & Gamble χρεώνει 14 δολάρια ένα αποσμητικό για όλο το σώμα, ένα διπλάσιο κόστος από ένα τυπικό στικ. Η Gillette πουλά ένα νέο ξυράφι της 15 δολάρια, το οποίο προορίζεται ειδικά για τις «ευαίσθητες περιοχές», 5 δολάρια ακριβότερο από το κανονικό Venus. Και οι νεότερες σερβιέτες της Carefree υπόσχονται ακόμα μεγαλύτερη απορροφητικότητα. Αυτά τα νέα προϊόντα κοστίζουν περισσότερο από αντίστοιχα παλαιότερα. Μια σειρά από κολοσσοί της βιομηχανίας προϊόντων προσωπικής φροντίδας και υγιεινής δέχονται σοβαρές πιέσεις από τη μείωση της κατανάλωσης λόγω του πληθωρισμού και της ακρίβειας σε βασικά αγαθά στις ΗΠΑ, καθώς οι καταναλωτές κόβουν από τέτοιες αγορές που άλλοτε ήταν απαραίτητες, για να εξοικονομήσουν χρήματα. Η ακρίβεια φρενάρει τις πωλήσειςProcter & Gamble, Unilever και Edgewell Personal Care βλέπουν ότι ανακόπτονται πωλήσεις τους στους τομείς προσωπικής περιποίησης και ομορφιάς, μια αγορά ύψους περίπου άνω των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Οι πιο πάνω εταιρείες αλλά και άλλες ανταγωνίστριες στους ίδιους κλάδους έχουν δημοσιεύσει πολλά τρίμηνα όπου καταγράφουν επιβράδυνση ή και μείωση των όγκων πωλήσεων. Σε ολόκληρη τη βιομηχανία, οι λιανοπωλητές πούλησαν 20% λιγότερες λεπίδες ξυραφιών πέρυσι σε σύγκριση με το 2019, σύμφωνα με την εταιρεία ερευνών αγοράς Circana. Οι πωλήσεις αποσμητικών μειώθηκαν κατά 6,5% την ίδια περίοδο. Αλλά και άλλα βασικά είδη παντοπωλείου, όπως το ψωμί, το γάλα και τα αγαπημένα αλμυρά σνακ είναι επίσης σε πτώση.Οι γίγαντες των συσκευασμένων αγαθών διατήρησαν τα έσοδά τους για χρόνια αυξάνοντας τις τιμές και μειώνοντας τα μεγέθη συσκευασίας, μια πρακτική που είναι γνωστή ως «συρρίκνωση». Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι αγοραστές προτιμούν φθηνότερες επιλογές, όπως αυτές της Amazon Basics. Άλλοι αγοράζουν συνολικά λιγότερα βασικά είδη. Για να κερδίσουν αυτούς τους ανθρώπους πίσω, οι εταιρείες έχουν καταλήξει σε μια νέα τακτική: «αύξηση», μια προσπάθεια δημιουργίας νέων εφαρμογών για πράγματα που οι καταναλωτές έχουν αποφασίσει ότι δεν χρειάζονται πια τόσα πολύ – και να τους προτρέψουν προς μια ανανέωση. Οι Αμερικανοί αγνοούν ορισμένα είδη προσωπικής φροντίδας«Γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρεις ένα εντελώς νέο πεδίο ανεκπλήρωτων αναγκών», δήλωσε ο Bill Chidley, συνιδρυτής της εταιρείας συμβούλων brands, ChangeUp. «Πόσο πιο καθαρά, πόσο πιο ωραία μυρωδιά, πόσο πιο γρήγορα, πόσα συγκριτικά και υπερθετικά επίθετα να έχουμε για αυτές τις καινοτομίες;» Οι εταιρείες λένε ότι αυτά τα νέα προϊόντα αποδίδουν καλύτερα από τις προβλέψεις, αλλά δεν ανακοίνωσαν συγκεκριμένα στοιχεία πωλήσεων. Η πιο πρόσφατη έκθεση κερδών της P&G υπογράμμισε μια τάση σχεδόν δύο ετών όπου η αύξηση των εσόδων προήλθε από άτομα που αγόραζαν λιγότερα πράγματα σε υψηλότερες τιμές. Ο γίγαντας των καταναλωτικών αγαθών, ωστόσο, σημείωσε υψηλότερες από τις αναμενόμενες πωλήσεις στο τμήμα περιποίησης, τις οποίες εν μέρει απέδωσε στο συνολικό ξύρισμα σώματος και τα προϊόντα αποτρίχωσης. Σε μια συνέντευξη, η εταιρεία είπε ότι τα συνολικά αποσμητικά σώματος αυξάνονται επίσης. Δεν είναι όλοι οι αγοραστές πεπεισμένοι ότι χρειάζονται ή θέλουν αυτά τα προϊόντα, με την ακρίβεια να καλπάζει. «Είναι πραγματικά κάτι νέο ή απλώς τα διαφημίζουν ως κάτι διαφορετικό;» αναρωτιούνται πολλοί καταναλωτές με φόντο τα νέα προϊόντα που λανσάρουν οι εταιρείες. Οι τελευταίες από τη μεριά τους επιμένουν ότι λύνουν πραγματικά προβλήματα. Η Manscaped, μια startup που κατασκευάζει προσωπικές μηχανές για τη βουβωνική χώρα, περιγράφει τις ξυριστικές μηχανές της σαν την οδοντόβουρτσα: «όλοι τη χρειάζονται, κανείς δεν θέλει να τη μοιραστεί». Οι δερματολόγοι που μίλησαν στο Bloomberg λένε ότι μόνο το δεύτερο μισό αυτής της δήλωσης είναι αλήθεια. «Δεν νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι τα χρειάζονται», είπε η Aleta Simmons, δερματολόγος στο Νάσβιλ, μιλώντας στο Bloomberg, αναφερόμενη στα αποσμητικά για όλο το σώμα. Όποιος έχει μέτρια ή σοβαρή δυσοσμία σώματος πρέπει να δει έναν γιατρό, είπε. Όλοι οι άλλοι πιθανότατα μπορούν να τα καταφέρουν με διαφορετικές επιλογές ρούχων ή αντιβακτηριακά σαπούνια. Αν και για άτομα που θέλουν μια πιο γρήγορη λύση, τα αποσμητικά για ολόκληρο το σώμα θα μπορούσαν να είναι μια επιλογή, είπε. Νέες οσμές, νέα προϊόνταΑντιμετωπίζοντας μια μείωση των πωλήσεων αντιιδρωτικών και αποσμητικά σε ολόκληρη τη βιομηχανία, τα στελέχη της P&G είχαν μια προαίσθηση για το πώς να προσελκύσουν πελάτες για τα προϊόντα Secret, Old Spice και Native. Η εταιρεία άκουγε ανέκδοτα για άλλες μυρωδιές του σώματος εδώ και χρόνια και ήθελε να βάλει πιο συγκεκριμένα δεδομένα πίσω από αυτό. «Οι άνθρωποι δεν θέλουν να μιλάνε για χρήματα. Οι άνθρωποι δεν θέλουν να μιλάνε για θάνατο. Ούτε οι άνθρωποι θέλουν να μιλήσουν για τη μυρωδιά του σώματος», είπε η Maiysha Jones, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο κέντρο έρευνας και καινοτομίας της P&G στο Οχάιο, το οποίο στεγάζει μια σάουνα σουηδικού τύπου για να βοηθήσει στην πρόκληση εφίδρωσης κατά τη διάρκεια δοκιμών αποσμητικού και ειδική αίθουσα δοκιμών για οσμές μαχάλης. Ο Τζόουνς, διευθυντής επιστημονικών επικοινωνιών για την επιχείρηση προσωπικής φροντίδας της P&G στη Βόρεια Αμερική, είπε ότι η εταιρεία ερεύνησε περίπου 4.000 άτομα για να ανακαλύψει ποιες ακριβώς μυρωδιές σώματος προκαλούν στους ανθρώπους το μεγαλύτερο άγχος. Οι μασχάλες κατετάγησαν την υψηλότερη θέση, αλλά σχεδόν το ένα τρίτο των γυναικών ανέφεραν ανησυχίες για τη μυρωδιά του στήθους και περίπου οι μισοί άνδρες εστίασαν στα δύσοσμα πόδια. Οι ερευνητές μίλησαν με καταναλωτές που έλαβαν ακραία μέτρα για να διαχειριστούν τις οσμές, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που έκαναν τρία ντους την ημέρα, έβαζαν 12 διαφορετικά προϊόντα σώματος για να κρύψουν τις μυρωδιές ή χρησιμοποιούσαν πούδρα για μωρά ανάμεσα στα μάγουλά τους. Τον Ιανουάριο, αφού επιτέλους πέτυχε τη σωστή φόρμουλα, η P&G κυκλοφόρησε το Head & Shoulders Bare, ένα σαμπουάν κατά της πιτυρίδας με μόλις 9 συστατικά. Διατίθεται σε σε ένα πιο λεπτό δοχείο που χρησιμοποιεί λιγότερο πλαστικό. Με περίπου 12 δολάρια, ωστόσο κοστίζει περίπου το διπλάσιο από το προηγούμενο αντίστοιχο προϊόν. Το υψηλό κόστος αυτών των ειδών μπορεί να φαίνεται αδιανόητο για brands που προσπαθούν να προσεγγίσουν καταναλωτές που κάνουν περικοπές για να εξοικονομήσουν χρήματα σε μια εποχή όπου η ακρίβεια παραμένει πονοκέφαλος για τα νοικοκυριά. Ωστόσο, οι νέες χρήσεις επιτρέπουν στις εταιρείες να εμπορεύονται αυτά τα είδη ως προϊόντα υψηλής ποιότητας και να διαφοροποιούνται από ανταγωνιστικά προϊόντα που πωλούνται φθηνότερα. «Οι καταναλωτές είναι πρόθυμοι να πληρώσουν για την καινοτομία», δήλωσε

Economist: Οι πιο βιώσιμες πόλεις του κόσμου για το 2024

Ετήσια έρευνα του Economist βαθμολογεί 173 πόλεις σε πέντε κατηγορίες: σταθερότητα, υγειονομική περίθαλψη, πολιτισμός και περιβάλλον, εκπαίδευση και υποδομές Για τρίτη συνεχή χρονιά, η Βιέννη, η πρωτεύουσα της Αυστρίας, είναι η πιο βιώσιμη πόλη στον κόσμο για το 2024, σύμφωνα με το Economist Intelligence Unit. Η ετήσια έκθεση του Economist, η οποία έχει ως στόχο να δείξει πόσο άνετη ή βιώσιμη είναι μια πόλη, εξέτασε 173 πόλεις παγκοσμίως με βάση 30 δείκτες που οργανώνονται σε πέντε κατηγορίες: σταθερότητα, υγειονομική περίθαλψη, πολιτισμός και περιβάλλον, εκπαίδευση και υποδομές. Η Βιέννη κατέκτησε την πρώτη θέση και πάλι το 2024, κερδίζοντας τον τίτλο της πιο βιώσιμης πόλης στον κόσμο για τρίτη συνεχή χρονιά. Η αυστριακή πρωτεύουσα έλαβε άριστη βαθμολογία σε τέσσερις από τις πέντε κατηγορίες του δείκτη, αλλά η έλλειψη μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων συνέβαλε στη χαμηλότερη βαθμολογία της, 93,5 στα 100 στην κατηγορία πολιτισμός και περιβάλλον. Τρεις άλλες ευρωπαϊκές πόλεις μπήκαν στην πρώτη πεντάδα: Κοπεγχάγη, Ζυρίχη και Γενεύη. Και οι τρεις είναι αξιοσημείωτες για το μέτριο μέγεθος του πληθυσμού τους, το οποίο τείνει να οδηγεί σε χαμηλότερα ποσοστά εγκληματικότητας, λιγότερο γεμάτους δρόμους και συστήματα δημόσιων μεταφορών. Δύο καναδικές πόλεις -το Καλγκάρι και το Βανκούβερ- καθώς και τέσσερις πόλεις της Ασίας και του Ειρηνικού -η Μελβούρνη, το Σίδνεϊ, η Οσάκα και το Όκλαντ- συμπληρώνουν την πρώτη δεκάδα. Ποιες πόλεις συγκέντρωσαν τη χαμηλότερη βαθμολογίαΗ κατεστραμμένη από τον πόλεμο Δαμασκός παραμένει καθηλωμένη στην τελευταία θέση. Η πρωτεύουσα της Συρίας είναι η λιγότερο βιώσιμη πόλη του δείκτη από το 2013 και το 2024 θα έχει βαθμολογηθεί μόλις με 30,7. Το Κίεβο έχει επίσης κακές επιδόσεις σε αυτή την κατηγορία, γεγονός που το ωθεί στην τελευταία δεκάδα των πόλεων του δείκτη για δεύτερη συνεχή χρονιά. Το Τελ Αβίβ μοιράζεται την ίδια κακή βαθμολογία σταθερότητας και οι βαθμολογίες του στις υποδομές και στον πολιτισμό και το περιβάλλον μειώθηκαν κατά 7,2 και 6,7 μονάδες αντίστοιχα εν μέσω του πολέμου στη Γάζα. Η ισραηλινή πόλη υποχώρησε 20 θέσεις στην κατάταξη στην 112η θέση, η μεγαλύτερη «μετακίνηση» στη φετινή έρευνα. Πηγή: newmoney.gr

Τα 10 πιο ακριβά πανεπιστήμια στις ΗΠΑ: Σπουδές που κοστίζουν έως και $500.000

Το συνολικό ετήσιο κόστος για δίδακτρα και υποχρεωτικά τέλη στα τετραετούς φοίτησης αμερικανικά κολέγια και πανεπιστήμια έχει υπερτριπλασιαστεί τα τελευταία 60 χρόνια, από 5.369 δολάρια κατά μέσο όρο ετησίως το 1963, το κόστος ανήλθε σε 17.709 δολάρια το 2023 Το συνολικό ετήσιο κόστος για τα δίδακτρα και τα υποχρεωτικά τέλη στα αμερικανικά κολέγια και πανεπιστήμια τετραετούς φοίτησης έχει υπερτριπλασιαστεί τα τελευταία 60 χρόνια, από 5.369 δολάρια κατά μέσο όρο ετησίως το 1963 σε 17.709 δολάρια το 2023, σύμφωνα με το εθνικό κέντρο εκπαιδευτικών στατιστικών των ΗΠΑ. Τα δίδακτρα, ωστόσο δεν είναι το μοναδικό κόστος. Σε διάστημα τεσσάρων ετών, ο συνολικός λογαριασμός μπορεί να αγγίξει ακόμη και τα 500.000 δολάρια ή και περισσότερο, όπως εκτιμάται για το πανεπιστήμιο Κολούμπια, σύμφωνα με το Self Financial. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του συνολικού ποσού προέρχεται από το ίδιο το κόστος φοίτησης, το οποίο το Κολούμπια καταγράφει στα 89.587 δολάρια ετησίως. Αν και η τιμή αυτή περιλαμβάνει τη στέγαση στην πανεπιστημιούπολη και το πρόγραμμα σίτισης, οι φοιτητές που επιλέγουν να ζήσουν εκτός πανεπιστημιούπολης ή να συμμετάσχουν στη ζωή της διαβόητα ακριβής Νέας Υόρκης μπορούν εύκολα να αυξήσουν τα επιπλέον έξοδα. Το Self Financial εξέτασε όλα τα κολέγια και πανεπιστήμια που περιλαμβάνονται στην εθνική κατάταξη κολεγίων του U.S. News & World Report για να προσδιορίσει τις ακριβότερες σχολές από τις οποίες μπορείτε να αποκτήσετε το πτυχίο σας. Η εταιρεία fintech συνυπολόγισε τα δίδακτρα και τα τέλη για κάθε σχολή μαζί με δεδομένα κόστους ζωής, όπως η μέση δαπάνη για φαγητό από το Bureau of Labor Statistics και το μέσο τοπικό ενοίκιο, καθώς και άλλα δεδομένα αυτοαναφερόμενων δαπανών διαβίωσης που συλλέχθηκαν από την Numbeo. Σύμφωνα με το CNBC, αυτές είναι τα 10 πανεπιστήμια με το υψηλότερο συνολικό κόστος για τέσσερα χρόνια. Πανεπιστήμιο Κολούμπια, Νέα Υόρκη Συνολικό κόστος: 514.442 δολάρια Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, Νέα Υόρκη Συνολικό κόστος: 497.402 δολάρια Πανεπιστήμιο Georgetown, Ουάσινγκτον Συνολικό κόστος: 472.817 δολάρια Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη Συνολικό κόστος: 472.027 δολάρια Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας, Πασαντίνα, Καλιφόρνια Συνολικό κόστος: 458.330 δολάρια Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες Συνολικό κόστος: 457.650 δολάρια Πανεπιστήμιο του Σικάγο, Σικάγο Συνολικό κόστος: 455.257 δολάρια Πανεπιστήμιο George Washington, Ουάσινγκτον Συνολικό κόστος: 454.377 δολάρια Πανεπιστήμιο Γέιλ, New Haven, Κονέκτικατ Συνολικό κόστος: 451.516 δολάρια Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη Συνολικό κόστος: 441.948 δολάρια Το πραγματικό κόστος φοίτησής μπορεί να διαφέρει σημαντικά ανάλογα με τη σχολή στην οποία φοιτά ο καθένας, την οικονομική βοήθεια που μπορεί να δικαιούται και μια σειρά άλλων παραγόντων, όπως το αν μένει στην πανεπιστημιούπολη, αν διαθέτει αυτοκίνητο και άλλα. Πηγή: newmoney.gr

Fast food: Η μάχη των προσφορών για να προσελκύσουν πελάτες

Οι αλυσίδες fast food κάνουν προσφορές για να γεμίσουν και πάλι τα τραπέζια τους Σε έναν ιδιότυπο πόλεμο τιμών επιδίδονται οι αλυσίδες fast-food αυτό το καλοκαίρι, καθώς οι Αμερικανοί περιορίζουν το φαγητό έξω… Ενώ οι μειώσεις θα μπορούσαν να βλάψουν όλους τους παίκτες της αγοράς, φαίνεται ότι η McDonald’s, με το πλούσιο περιθώριο κέρδους και τις ταμειακές ροές της, βρίσκεται στην καλύτερη θέση για να αναδειχθεί νικητής. Όπως γράφει το Barron’s τα εστιατόρια γρήγορου φαγητού ανέβασαν επιθετικά τις τιμές τα τελευταία δύο χρόνια, ξεπερνώντας τόσο το κόστος των παντοπωλείων και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και το φαγητό σε εστιατόρια πλήρους εξυπηρέτησης. Τώρα, οι αλυσίδες κάνουν εκπτώσεις για να φέρουν πίσω τους πελάτες τους. Το Burger King έκανε το ντεμπούτο του για το γεύμα 5$ Your Way νωρίτερα αυτόν τον μήνα, το οποίο ισοδυναμεί με έκπτωση περίπου 30%. Τα McDonald’s κυκλοφόρησαν ένα γεύμα αξίας 5 $ την Τρίτη. Η Wendy’s, που πουλούσε ήδη το γεύμα της Biggie Bag σε αυτή την τιμή, ξεκίνησε μια προσφορά πρωινού $3 τον Μάιο. «Η απλή, εθνικά διαφημιζόμενη, προσφορά με βάση τις τιμές παραμένει σημαντική», λέει ο αναλυτής της Morgan Stanley, Brian Harbour. «Οι πελάτες δεν είναι πάντα τόσο εξελιγμένοι και οι περισσότεροι δεν χρησιμοποιούν την εφαρμογή σε παραδοσιακό γρήγορο φαγητό, πράγμα που σημαίνει ότι μια κύρια προσφορά εθνικής αξίας έχει πολύ μεγαλύτερη εμβέλεια». Αλλά αυτές οι προσφορές θα μπορούσαν να μειώσουν τα κέρδη και ήδη ορισμένοι franchisees των fast food εκφράζουν ανησυχίες. Οι προσπάθειες των αλυσίδων fast food«Απλώς δεν υπάρχει αρκετό κέρδος για έκπτωση 30% ώστε αυτό το μοντέλο να είναι βιώσιμο. Απαιτεί την οικονομική συνεισφορά της McDonald’s», έγραψε η National Owners Association, μια ομάδα υπεράσπισης που εκπροσωπεί περισσότερους από 1.000 τοπικούς φορείς, σε επιστολή προς τα μέλη της. «Αυτό που συμβαίνει τώρα στην κατηγορία των burger είναι ένας αγώνας προς τον πάτο, με όλες αυτές τις εταιρείες να κάνουν εκπτώσεις για να προσπαθήσουν να διατηρήσουν μερίδιο αγοράς», λέει ο αναλυτής της BTIG, Peter Saleh. «Αυτό δεν είναι ένα κερδοφόρο εγχείρημα». Ωστόσο, οι εταιρείες ελπίζουν ότι οι ζημιογόνες συμφωνίες θα μπορούσαν να δείξουν στο κοινό ότι εξακολουθούν να είναι ασυναγώνιστες όταν πρόκειται για φθηνά γεύματα. «Αν κοιτάξετε τις ειδήσεις για τα McDonald’s τους τελευταίους μήνες, όλα έχουν να κάνουν με το πόσο ακριβά έχουν γίνει», λέει ο Saleh. «Ήθελαν να αλλάξουν αυτό το αφήγημα». Διαμαρτυρίες στα socialΑπό πέρυσι, οι καταναλωτές με περιορισμένο προϋπολογισμό έχουν κατακεραυνώσει τις αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με το μη προσιτό γρήγορο φαγητό. Σύμφωνα με μια μελέτη από το LendingTree, το 78% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι βλέπουν πλέον την κατανάλωση φαστ φουντ ως πολυτέλεια και το 65% σοκαρίστηκε από την τιμή των παραγγελιών τους. Τον περασμένο μήνα, η McDonald’s δημοσίευσε μια δημόσια επιστολή χαρακτηρίζοντας τις διαδικτυακές πληροφορίες «ανακριβείς» και ανέφερε ότι οι τιμές του μενού της έχουν αυξηθεί κατά μέσο όρο 40% τα τελευταία πέντε χρόνια -σε αντιστοιχία σε μεγάλο βαθμό με την αύξηση του κόστους εισροών όπως τα τρόφιμα και οι μισθοί- αντί για πάνω από 100 % που ισχυρίστηκαν ορισμένοι χρήστες του διαδικτύου. Ωστόσο, μια αύξηση της τιμής κατά 40% είναι δύσκολο για πολλούς να συμβαδίσουν. Σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών, οι εβδομαδιαίες αποδοχές των χαμηλόμισθων Αμερικανών αυξήθηκαν κατά 23% από το 2019 έως το 2023. Αν και αυτή είναι η ισχυρότερη αύξηση μεταξύ όλων των εισοδηματικών ομάδων, το γρήγορο φαγητό περικόπτεται από τον προϋπολογισμό καθώς τα αυξανόμενα έξοδα διαβίωσης συνεχίζουν να συμπιέζουν τους καταναλωτές». Το πλεονέκτημα της McDonald’sΤα McDonald’s έχουν πάνω από 13.000 τοποθεσίες στις ΗΠΑ, περίπου διπλάσιο από τον αριθμό των Burger King και Wendy’s. Τα καταστήματα είναι επίσης πιο πολυσύχναστα από τα ανταγωνιστικά. Το 2023, ένας μέσος όρος McDonald’s στις ΗΠΑ απέφερε περίπου 4 εκατομμύρια δολάρια σε πωλήσεις, ενώ οι Wendy’s και Burger King είχαν κατά μέσο όρο 2,1 εκατομμύρια δολάρια και 1,6 εκατομμύρια δολάρια ανά κατάστημα, αντίστοιχα. Οι πωλήσεις των McDonald’s στις ΗΠΑ είναι περισσότερες από τέσσερις φορές το μέγεθος των άλλων δύο και οι πωλήσεις στις ΗΠΑ αποτελούν μόνο το 40% του συνόλου του κολοσσού. Η εταιρεία σχεδιάζει να ανοίξει άλλα 10.000 νέα εστιατόρια τα επόμενα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων πολλών στις διεθνείς αγορές. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση οποιασδήποτε αδυναμίας στις ΗΠΑ Η McDonald’s είναι επίσης πιο κερδοφόρα από τους ανταγωνιστές της, ειδικά καθώς συνεχίζει να προσθέτει καταστήματα franchised και να εισπράττει δικαιώματα με πολύ μικρό πρόσθετο κόστος. Το πρώτο τρίμηνο, το λειτουργικό περιθώριο προ φόρων και τόκων ήταν 44% —15 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από ό,τι πριν από μια δεκαετία— ξεπερνώντας το 30% της Burger King και το 15% της Wendy. Εκτός από το γεύμα των 5 $, τα McDonald’s προσφέρουν επίσης δωρεάν πατάτες την Παρασκευή με ελάχιστη αγορά 1 $ έως το τέλος του 2024 και διάφορες τοπικές προσφορές σε όλη τη χώρα. Ενίσχυση πωλήσεωνΟ αναλυτής της UBS Dennis Geiger έγραψε σε σημείωμά του ότι οι πρωτοβουλίες που επικεντρώνονται στην αξία, καθώς και το μάρκετινγκ και η κυκλοφορία νέων προϊόντων τα επόμενα τρίμηνα, θα συμβάλουν στην ενίσχυση των πωλήσεων των McDonald’s στις ΗΠΑ κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες. «Παρά τις πρόσφατες πιέσεις πωλήσεων στις ΗΠΑ και τις ανησυχίες σχετικά με τις αντιλήψεις για την αξία, πιστεύουμε ότι η McDonald’s είναι σε θέση να βελτιώσει την προσφορά αξίας και την πορεία των πωλήσεών της το δεύτερο εξάμηνο του 2024 και το 2025», έγραψε ο αναλυτής. Η McDonald’s θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιήσει το μέγεθός της για να αξιοποιήσει τις διαπραγματεύσεις με τους προμηθευτές. Η Coca-Cola, ένας μακροχρόνιος συνεργάτης, φέρεται να έχει συμμετάσχει στα ταμεία μάρκετινγκ της εταιρείας για να επιδοτήσει το κόστος της προσφοράς των 5 $. Δεν θα είναι περίεργο να δούμε και άλλα κόστη εισροών να μειώνονται επίσης. «Η McDonald’s παραμένει σε καλή θέση για να αντιμετωπίσει τις εξωτερικές πιέσεις, ενώ επενδύει στην ανάπτυξη λόγω του μοναδικού μεγέθους και της κλίμακας», ανέφερε η εταιρεία στον Barron’s. «Αυτό, σε συνδυασμό με τη δύναμη των βασικών μετοχών μας, μια κορυφαία βάση πίστης στον κλάδο και την ισχυρή ευθυγράμμιση των δικαιοδόχων μας επιτρέπει να το κάνουμε σε κλίμακα» Δέκα χρόνια πίσωΟ τομέας των fast food είδε αυτό το σχέδιο πριν από μια δεκαετία, όταν ο πληθωρισμός στα εστιατόρια ξεπέρασε τον πληθωρισμό για

Αυτές είναι οι «απάτητες παραλίες» στην Ελλάδα όπου απαγορεύονται ομπρέλες και ξαπλώστρες – 40 επιπλέον στη λίστα

Ανέρχονται πλέον στις 238 – Η σχετική ανακοίνωση Επιπλέον 40 παραλίες εντάσσονται στη λίστα των «Απάτητων Παραλιών», οι οποίες ανέρχονται πλέον στις 238. Η διεύρυνση αυτής της λίστας πραγματοποιήθηκε αφού εξετάστηκαν αιτήματα πολιτών, δήμων καθώς και του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.) που αφορούσαν τόσο σε εξαίρεση όσο και σε προσθήκη «απάτητων παραλιών». Ακόμη, έγιναν κάποιες διορθώσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν συμπεριλαμβάνονται υφιστάμενα δικαιώματα πολιτών (π.χ. όμορων επιχειρήσεων) στον κατάλογο αυτό, σύμφωνα με ανακοίνωση που εκδόθηκε από τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Τα υπουργεία υπενθυμίζουν πως οι «απάτητες παραλίες» θεσπίστηκαν για πρώτη φορά με το νόμο 5092/2024 («Όροι αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας στις παραθαλάσσιες περιοχές»). Στο πλαίσιο αυτού, τίθενται αυστηροί περιορισμοί ως προς την χρήση του αιγιαλού και της παραλίας και απαγορεύεται κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα σε αυτές, με στόχο την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Παρά ταύτα, συμβάσεις ενεργές πολιτών δεν θίγονται μέχρι τη λήξη της διάρκειάς τους. Δείτε εδώ τη λίστα με τις «Απάτητες παραλίες» στη χώρα μας Συνεπώς, με την τροποποίηση της Κοινής Υπουργική Απόφασης (ΚΥΑ), που υπεγράφη από τους υπουργούς Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών,Κωστή Χατζηδάκη και Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θόδωρο Σκυλακάκη, καθορίζονται οι «Απάτητες παραλίες», σε ολόκληρη τη χώρα, που βρίσκονται εντός του δικτύου Natura 2000 και στις οποίες θα απαγορεύεται η παραχώρηση και κατ’ επέκταση η τοποθέτηση ομπρελών, ξαπλωστρών, κ.λπ. Οι «Απάτητες παραλίες» προσδιορίστηκαν με κριτήρια στα οποία περιλαμβάνονται: η σημαντική παρουσία οικοτόπων που προστατεύονται από την ενωσιακή ή την εθνική νομοθεσία, σπάνιων ενδημικών ειδών χλωρίδας και πανίδας, η επιτέλεση σημαντικών οικολογικών λειτουργιών για προστατευόμενα είδη, ο χαρακτηρισμός τους ως Καίριων Περιοχών Βιοποικιλότητας, η παρουσία σημαντικών οικοσυστημάτων που χρήζουν προστασίας και διατήρησης ή αποκατάστασης. Σύμφωνα με την ΚΥΑ, στις «Απάτητες παραλίες» απαγορεύεται η παραχώρηση του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας, καθώς και οποιαδήποτε άλλη δράση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη μορφολογία τους και την ακεραιότητά τους ως προς τις οικολογικές τους λειτουργίες, και ιδίως: α) η παρουσία μηχανοκίνητων οχημάτων, β) η διοργάνωση εκδηλώσεων με συμμετοχή περισσότερων από δέκα άτομα, γ) η μουσική ή η παραγωγή άλλων ήχων με χρήση συσκευής ηλεκτρικής αναπαραγωγής ή ενίσχυσης, για την άσκηση δραστηριοτήτων δ) η τοποθέτηση κινητών στοιχείων, όπως τραπεζοκαθισμάτων, ομπρελών, ξαπλωστρών, κ.ά. ε) η άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού, για εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, στ) η λειτουργία αυτοκινούμενου ή ρυμουλκούμενου τροχήλατου αναψυκτήριου. Πηγή: newsbeast.gr

Δισεκατομμυριούχοι: Πόσο εφικτό είναι να τους επιβληθεί παγκόσμιος φόρος – Τι εξετάζει η G20

Τι υποστηρίζει ο γάλλος οικονομολόγος που εκπόνησε μελέτη σχετικά με την πιθανότητα επιβολής παγκόσμιου φόρου Ένα παγκόσμιο σχέδιο για τη φορολόγηση του πλούτου των 3.000 δισεκατομμυριούχων του πλανήτη είναι τεχνικά εφικτό και θα μπορούσε να αποφέρει έως και 250 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο σε επιπλέον έσοδα. Αυτό υποστηρίζει ο γάλλος οικονομολόγος Gabriel Zucman, ο οποίος εκπόνησε σχετική μελέτη, σύμφωνα με την οποία η πρόοδος στην εξεύρεση τρόπων φορολόγησης των πολυεθνικών εταιρειών σημαίνει ότι είναι πλέον πρόσφορο το έδαφος ώστε να επιβληθεί παγκόσμιος φόρος σε ιδιώτες – ακόμα κι αν δεν έχει την έγκριση όλων των χωρών. Ο Zucman συνέταξε τη μελέτη μετά από πρόσκληση της Βραζιλίας, η οποία έχει την προεδρία της ομάδας G20 των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Του ζητήθηκε να εξετάσει τρόπους αύξησης των χαμηλών φόρων που καταβάλλουν σήμερα οι υπερπλούσιοι. «Υπάρχει συντριπτική δημόσια υποστήριξη για αυτή την ιδέα», είπε ο Zucman κατά την παρουσίαση της έκθεσης, σύμφωνα με τον Guardian. «Πριν από δέκα χρόνια κανείς δεν πίστευε ότι 130 χώρες θα υποστήριζαν έναν ελάχιστο φόρο στις πολυεθνικές. Θεωρήθηκε ουτοπικό». Οι απλοί εργαζόμενοι πληρώνουν περισσότεροο φόρο εισοδήματος!Η έκθεση διαπιστώνει ότι οι δισεκατομμυριούχοι πληρώνουν κατά μέσο όρο φόρο 0,3% επί της περιουσίας τους – μικρότερο από τους συντελεστές που πληρώνουν οι εργαζόμενοι! Ο Zucman τόνισε ότι ο μέσος πλούτος του πιο πλούσιου 0,0001% του πλανήτη αυξήθηκε κατά 7,1% ετησίως κατά μέσο όρο μεταξύ 1987 και 2024, αυξάνοντας το μερίδιο του παγκόσμιου πλούτου των δισεκατομμυριούχων από 3% σε 14%. Περιγράφοντας το σχέδιό του ως συμπλήρωμα φόρου εισοδήματος, ώστε οι δισεκατομμυριούχοι να έχουν μια ετήσια φορολογική συνεισφορά αξίας τουλάχιστον 2% του πλούτου τους, ο Zucman είπε ότι η προοδευτική φορολογία είναι «βασικός πυλώνας των σύγχρονων κοινωνιών». Δεν είναι απαραίτητο να συμφωνήσουν όλοιΧρειάζεται διεθνής συνεργασία για να αποτραπεί η εγκατάλειψη της ιδέας, ωστόσο δεν είναι απαραίτητο να συνταχθεί κάθε χώρα σε αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο. Οι ΗΠΑ αντιτίθενται σε έναν παγκόσμιο φόρο επί του πλούτου, αν και ο οικονομολόγος είπε ότι η πρόταση προϋπολογισμού του Τζο Μπάιντεν για τη φορολόγηση των υπερπλούσιων της Αμερικής ήταν κοντά σε αυτό. Ο Zucman αναφέρει ότι η αποτίμηση του πλούτου των δισεκατομμυριούχων θα ήταν σχετικά απλή, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος του κατέχονταν με τη μορφή μετοχών. Στη μελέτη του αναφέρει ότι θα μπορούσε να επιβληθεί επιτυχώς αυτός ο παγκόσμιος φόρος ακόμη και αν όλες οι χώρες δεν το υιοθετήσουν. Ο τρόπος που προτείνει για αυτό είναι να ενισχύσουν οι χώρες που συμφωνούν τους τρέχοντες φόρους εξόδου (εισφορές σε πλούσιους που πηγαίνουν τα χρήματά τους σε μια μη συμμετέχουσα δικαιοδοσία) κάνοντας τον «φοροεισπράκτορα της έσχατης ανάγκης». Αυτό θα συνεπαγόταν την επέκταση σε ιδιώτες κανόνων που επιτρέπουν στις συμμετέχουσες χώρες να φορολογούν τις υποφορολογημένες πολυεθνικές των μη συμμετεχουσών χωρών. Η πρόταση θα συζητηθεί στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών της G20 τον επόμενο μήνα στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Ο προσωρινός εκτελεστικός διευθυντής της Oxfam International, Amitabh Behar, δήλωσε σε σχέση με την πρόταση: «Πρόκειται για μια λογική και σοβαρή πρόταση που είναι προς το στρατηγικό οικονομικό συμφέρον κάθε κυβέρνησης. Όλες οι χώρες της G20 θα πρέπει να υποστηρίξουν την προσπάθεια της Βραζιλίας να εξασφαλίσει την πρώτη παγκόσμια συμφωνία φορολογίας των υπερπλούσιων». Η επέκταση του σχεδίου σε άτομα με πλούτο άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων (79 εκατομμύρια λίρες) θα συγκεντρώσει επιπλέον 100-140 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, σύφωνα με τον γάλλο οικονομολόγο. Πηγή: ot.gr